Andaktugi ungi maðurinn gengur á vordegi meðfram ströndinni. Sjávarfuglar sveima yfir lygnu hafinu, svalur andvarinn fellur á kinnar hans. Grámóskuleg ský þekja himnininn, aðeins fölbleikur augnsteinn á himni, dauf skíman. Hús vakna af doða og teygja úr sér að baki honum.
Skínandi beinhvítt fley horfir út á hafið. Fölur silfurbjarmi lýsir. Býr sig til ferðar hvíslandi raddir feigðar bergmála úr þokunni handan við endimörk tímans
kalla það ofan í langferð
Regnið steypist niður
Það bíður staðfast hinstu ferðar til eilífðar


Nú sér fyrir endann á prófunum. Munnleg enska var í dag og munnleg íslenska á morgun. Svo lýkur skólanum. Ekki laust við að það séu í senn blendar tilfinningar; gleði og fögnuður yfir loknum áfanga og ákefð eftir því sem nú tekur við, en einnig söknuður, viðskilnaður við gamlan vin sinn annað heimili, Menntaskólann í Reykjavík ásamt öllum minningunum sem maður á frá skólagöngu sinni hér, sem munu ylja manni um ókomin ár.
Ég hef mikið hlustað á The Rolling Stones undanfarið og læt hér fylgja smá brot úr Mixed Emotions:

You're not the only one
With mixed emotions
You're not the only ship
Adrift on this ocean


Ég fór á frumsýningu söngleiksins Edith Piaf í Þjóðleikhúsinu með pabba og hafði afar gaman að. Afbragðsgóð sýning þar á ferð. Og sérstaklega var Brynhildur Guðjónsdóttir ógleymanleg í aðalhlutverkinu. Hún var sannarlega stjarna sýningarinnar. Það vakti um leið áhuga minn að kynna mér betur þessa stórkostlegu söngkonu (þ.e. Piaf, en báðar eru þær auðvitað stórkostlegar). Og maður er satt best að segja alveg dolfallinn. Það er þessi tilfinning, þessi einlægni, hlýja, dramatík innlifun og kynþokki í söng hennar, hún syngur frá innstu hjartarótum.
Þessi lýsing ætti reyndar eins við Brynhildi, því hún söng sannarlega frá hjarta og sál.
Mig langar einnig til að kynna mér lífshlaup Edith Piaf betur, verða mér kannski út um ævisögu hennar. Það er ljóst að hún hefur verið einstæð manneskja.

2 1/2 tími í viðskiptafræðipróf. Jíha!
Annars er það ákveðið að ég skíri fyrsta son minn Tímgil (tímgill=hóstakirtill). ,,Tímgill Einarsson". Hljómar vel, ekki satt?
Eins hef ég hugleitt að fyrsta dóttir mín skuli heita Högnun.
Getur beygst eins og... Þórunn?

Við manmma vorum einmitt að nefna skemmtileg nöfn í gær, svo sem Ýr Eir og Þöll Dögg. Mamma stakk einnig upp á Nánd, Duld og Heild.
Dreif og Jata kæmu einnig til greina. Systkinin Viðar og Dreif. Múhúhaha! :Þ
Nojæja. Nóg komið af rugli. Læralæra. Helvítis páfagaukslærdómur. Polly wants a cracker.

Gleðilegt sumar!

Í dag, þriðjudag, var síðasti skóladagurinn. Hann gekk nokkuð skemmtilega fyrir sig og ekki laust við að maður muni sakna margs úr skólanum og frá árunum hér. Bestu árin manns liðin. Það batnar sumsé ekki heldur mun nú allt fara hríðversnandi úr þessu. En það er óþarfi að sýta Björn bónda strax heldur réttara að gleðjast yfir mey að morgni. Dagurinn í dag var skemmtilegur, fórum m.a. á kaffihús með Eydísi félagsfræðikennara og sungum Alouette hjá Eydísi frönskukennara.
Þegar ég var lítill hélt ég að þetta lag væri um skíðaferð, (sbr. ,,Alúetta, ó ég var að detta") enda var því haldið að okkur hvítvoðungunum í Ísaksskóla og nöprum sannleik miskunnarlausrar fæðukeðju haldið leyndum fyrir okkur. Þetta lag er sumsé um reytingu fugls, fasana, að ég held. Je te plumerai. Ég plokka þig. Je te pumerai le dos, le bec, o.s.frv., fætur, háls goggur, you name it. Sumsé mjög skemmtilegt.

Í dag var mér veitt viðurkenning fyrir félagsstörf í MR, ég er, sem sagt, embættismaður ársins. Það gladdi mitt gamla hjarta. Ég vil þakka samstarfsfólki mínu og ykkur öllum fyrir góðan vetur, en nú er kominn síðasti vetrardagur.

Dimissio á morgun...
Valete studia!

DV = félagslegir klámhundar

Ég er einn af þeim sem finnst vinnubrögð DV ómerkileg. Mér finnst ómerkilegt að velta sér upp úr saur þjóðfélagsins. DV er orðið slúðursnepill og eys menn auri.
Fréttirnar eru lágkúrulegar. Til að mynda "Grétars-málið": Heilsíðumynd á forsíðu af kærustu hins meinta ógæfumanns með fyrirsögninni Kærastan heimsótti Grétar í fangelsið!

Í fyrsta lagi: Hverjum stendur ekki á sama?

Kærastan fyrirgefur Grétari allt. -- Jamm, og Friðrik Weishappel keypti sér nýjan jeppa. Fjórhjóladrifinn, heyrði ég.

Í öðru lagi: DV er ekki í aðstöðu til að dæma aðra. Samanber lögregluskýrsluna alræmdu. Sá yðar sem syndlaus er kasti fyrsta steininum, hmm?
Málið var ennþá í rannsókn og menn undir grun og einhver lekur til DV trúnaðarupplýsingum sem lögum samkvæmt eiga að vera milli málsaðila og réttarkerfis. DV birtir hana eins og ekkert sé og truflar vinnslu málsins.
Lengi lifi réttlætið! "Lekandinn" er sakhæfur en ekki DV!
Hver sem er getur lesið þetta en einungis má sakfella "lekandann" á meðan DV-snáparnir eru stikkfrí.
Þessir menn virðast svífast einskis til að rakka niður náungann. Upp í hugann koma orð í líkingu við "rógtungur" og "trosberar". Aðgát skal höfð í nærveru sálar, hmm?

Tökum til að mynda mál Kára Stefánssonar. Hann er sakaður um peningaþvætti. Í stað þess að leggja fram kæru fer slefberi með orðróminn í blöðin og DV birtir á forsíðu fullyrðingu þess efnis. Hvað varð um regluna "saklaus unns sekt er sönnuð"? Þeir hafa ekkert áþreifanlegt fyrir sér en taka sér dómsvald og sverta mannorð hans.
Þetta er ekki einsdæmi, iðulega er sora slegið upp á forsíðu.
Til að mynda var maður nýlega kærður fyir kynmök við drengi. Áður en var búið að dæma í málinu var búð að birta nafn hans og mynd. Þannig hefur hann verið brennimerktur. Eins og í villta vestrinu þegar menn voru skotnir fyrst og spurðir svo.

Ekkert virðist vera heilagt, hvorki einkalíf, mannorð né sanngirni.

Ég held að forstöðumenn DV megi sannarlega taka boðskap og speki Hávamála sér til fyrirmyndar:

Fróður sá þykist
er fregna kann
og segja ið sama
eyvitu leyna
megu ýta synir
því er gengur um guma

Ærna mælir
sá er æva þegir
staðlausu stafi
hraðmælt tunga
nema haldendur eigi
oft sér ógott um getur.

(Ef einhver skilur ekki gullaldarorðfarið þá getur sá hinn sama flett upp í orðabók!)

Nú er orðið ár og dagur síðan ég hef síðast bloggað. Þetta gengur auðvitað ekki lengur. Ég vil nú síst að þessi síða lognist út af og geyspi golunni, hverfi yfir móðuna miklu á Karons fleyi og drekki dauðann úr glasi á hinstu örlaganótt á meðan blóðrauðir sólstafir blinda tómar augntóftir. Kyndum dansinn, í nótt skín máni og eldtungur loga.

Jájá, maður er bara kominn í stuð! ;)

Margt hefur á daga drifið, í raun of margt til að tjói að nefna það hér. Við erum á fullu að æfa í kórnum, mikið af skemmtilegum lögum, m.a. West Side Story eins og áður hefur komið fram og lög úr Hárinu. Þar hefur einnig nýtt lag bæst í sarpinn.
Þarf náttúrulega vart að taka fram að það er æðislega gaman að syngja þetta. Í dag hlustuðum við svo á nokkur lög af disknum (uprunaleg uppfærsla) og það var vægast sagt tilkomumikið! Kórusinn og beat-ið, falleg en rokkuð tónlist en um leið með krafti og attitjúd þar sem það átti við. Og rytminn mjög grúví, nánast ómögulegt annað en að fara að hreyfa sig eftir tónlistinni. Gífurlegt púður í þessu.
Diddi fiðla kemur svo á þriðjudaginn. Hann var náttúrulega í Náttúru á sínum tíma, en þeir önnuðust einmitt hljófæraleik í Hárinu, þegar það var fyrst sett upp hér á landi.
Mig hefur alltaf langað til að geta nálgast eitthvað með Náttúru. Ég veit að einungis ein plata með þeim hefur komið út á vínil, en hún virðist hvergi fáanleg. Mjög ergilegt, sérstaklega þegar maður hefur heyrt það mikið lof um sveitina. Eins veit ég ekki hvort fleiri upptökur séu til en þær sem komu út á plötunni.
Jæja, ef einhver ætti að vita það þá væri það Diddi sjálfur.

Jamm, svo var auðvitað fiðluballið um daginn í Iðnói, og það var æðislegt. Skemmtilegasta og besta ball sem ég hef farið á í MR.

Við héldum vel heppnað bókmenntakvöld um daginn. Andri Snæ Magnússon og Hjört Pálsson til að lesa úr verkum sínum, Álfrún Gunnlaugsdóttir las úr yfir Ebrofljótið, Bragi Ólafsson las úr Við hinir einkennisklæddu og Hallgrímur Helgason las úr Þetta er allt að koma.

Fór annars á leiksýninguna og hafði afar gaman að. Afskaplega skemmtileg og frumleg sýning. Svo fór ég auðvitað á frumsýningu Lodds á Herranótt og sá Kvennó-sýninguna Glæstir tímar. Allar sýningarnar fundust mér afbragðs góðar. Doddi og Tótla léku bæði í Kvennó sýningunni og stóðu sig með stakri prýði.
Ég hef ekki enn lesið Þetta er allt að koma en hún er nú ofarlega á leslistanum mínum.

Jájá, nú er maður kominn í frí, en um leið er óhugnarlega stutt í stúdentspróf í Íslensku. Ekki það að efnið sé neitt leiðinlegt per se (tja, máske leiðinlegt að taka próf í því), en andsvíti mikið og nokkrir dagar eru þegar farnir í mest lítið.
Ég verð því að taka mér tak.

Hitti loks Agga og Alla eftir heillangan viðkilnað og fórum við á kenderí og spiluðum Tivial Pursuit auk þess að fíflast eins og vanvitar. Gaman gaman. Ég var í öðru sæti, vantaði eina köku upp á. Þá var Aggi reyndar háfsofnaður.

All things must pass. Nú er ekki annað að sjá en embættisferill minn í kvikmyndadeild sem ég hef gengt í tvo vetur sé senn á enda. Því ég sé ekki fram á að margir geti séð sér fært að mæta á sýningu vikuna fyri dimmissio.

Síðasta kvöldið var mjög vel heppnað. Það var vel mætt og afar góður andi. Þá sýndum við Monty Python-myndina Life Of Brian. Það var annars orðið langt síðan að ég sjálfur sá hana en hún er í miklu uppáhaldi hjá mér, eins og allar Monty Python-myndirnar enda ein fyndnasta og skemmtilegasta mynd sem gerð hefur verið.

Smá skemmtileg tilvitnun ;)

Brian: I'm not the Messiah! Will you please listen? I am not the Messiah, do you understand?! Honestly!
Girl: Only the true Messiah denies His divinity.
Brian: What?! Well, what sort of chance does that give me? All right! I am the Messiah!
Followers: He is! He is the Messiah!
Brian: Now, fuck off!
[silence]
Arthur: How shall we fuck off, O Lord?



Ég fór um daginn á Háskólakynninguna og var hún mjög áhugaverð og fræðandi. Þarna upplýkst manni heimur af endalausum möguleikum, og hvert öðru meira spennandi. Nú er maður farinn að spá í framtíðinni, hvað maður vill gera við líf sitt. En það háir mér dálítið að vera sveimhugi í þessum efnum, sjái ég eitthvað nýtt, sem ég hef máske aldrei spáð í áður þá ver maður að hugleiða möguleikana á því. Til að mynda var kona á heimspekideild að kynna mér japönsku, og gat tengt gagn námsins við fjölmargt, Japan í dag, viðskipti, kúltúr, blablabla....
Og þegar hún hafði einu sinni náð mér á sitt band ætlaði hún sko ekkert að sleppa mér og lét dæluna ganga, í örugglega hálftíma eða wsvo og ég hummandi og jánkandi eitthvað ,,áhugavert...”.
En ég vappaði fram og aftur og skoðaði hitt og þetta. Enn er það svo að ég hef mest áhuga á húmanískum fræðum hvers konar og þess háttar. Sagnfræðin togar í mig og eins er ég afar spenntur fyrir bókmenntafræði. Einnig er það að fögin hafa að geyma ótal skemmtilega undirflokka og kúrsa en auðvitað flækir það um leið valið. Það er svo margt skemmtilegt sem kemur til greina. T.a.m. er hægt að velja kvikmyndafræði sem undirkúrs af bókmenntunum. Það held ég að gæti átt vel við mig, enda kvikmyndaáhugamaður mikill og vandlátur grúskari (spyrjið bara Dodda, hann hefur oft þurft að bíða í klukkutíma eftir að ég geti náðarsamlegast fundið einhverja mynd sem ég get sæst á). Mér þætti líka gaman að helga mig íslenskum bókmenntum en það virðist ekki vera boðið upp á þær á bókmenntadeild. Til þess þarf að fara í íslensku. Það vona ég að ég gæti einhvern veginn tekið þær án þess að þurfa að taka málfræðina líka, alla vegana vekur hún ekki jafn mikið áhuga minn.
Annað sem ég hef alvarlega velt fyrir mér eru heimspeki, félagsfræði og allmenn trúarbragðafræði. Trúarbragðafræðin er tekin sem aukafag til 30 eininga.
Ég hef ávallt haft áhuga á framandi trúarbrögðum og eins norrænni goðafræði, alltént síðan ég las fyrst Goð og garpa og síðar Goð menn og meinnvætti er ég var hvítvoðungur í blautu barnsbeini.
Svo getur svo sem vel verið að maður fari í eitthvað allt annað. Leiklistarbakterían nagar alltaf eitthvað og eins Kvikmyndaskóli Íslands.
Ætli ég endi ekki bara sem eilífðarstúdent, afæta á samfélaginu, hehe.


Jájá, maður er búinn að vera merkilega heppinn með veður síðustu daga. Só og sumarblíða. Það er vonandi að vorið sé komið til að vera en annars er allra veðra von hér á Fróni og skipast fljótt veður í lofti, eins og dæmin sanna. Á nokkuð stuttum tíma hefur svissað frá góðu veðri yfir í regn, síðan snjó, síðan slyddu, gott veður frost, o.s.frv. Magnað.

Auk þess að þurfa að læra á morgun og fara í síðasta gítartímann þarf ég að laga til í námspappírum mínum. Fellingafjöllin hrannast upp og foreldrar mínir eru alveg að fara úr hárum yfir svínastíunni. En ég er að vinna í þessu, gallinn er bara að magnið er yfirþyrmandi og hægara sagt en gert að flokka þetta allt.

Með þessu áframhaldi ætti ég kannski að breyta nafni þessarar síðu í ,,Letibloggarinn"...

Örvæntið ekki kæru lesendur. Ég er ekki dauður úr öllum æðum. En annir og appelsínur hafa þjakað mig lengi. Á morgun er ég til að mynda að fara í viðskiptafræðipróf sem ég kann ekki bofs í.
En nú er að koma páskafrí og vænkast þá vonandi hagur Strympu. Já, ég veit, það er óralangur tími liðinn síðan að ég hef bloggað og margt sem mér brennur á hjarta.

En ég auglýsi það hér að á morgun sínum við hina frábæru mynd Monty Python´s Life Of Brian í Cösu kl 8.
Og nota bene, þetta er EKKI aprílgabb (enda einungis 31. í dag).

Hallóballóskrallósjúddirariralló

Æ, ég held ég fari bara að sofa. Blogga þá fremur eitthvað skemmtilegt á morgun, t.a.m. um besta ball ársins, Fiðluballið. :) :) :D

Ég sé að Dagur hefur hlekkjað mig. Þá hlekkja ég kauða hægra megin á síðunni.
Dag skal að kveldi lofa og mey að morgni. ;D

Djöfull finnst mér asnalegt að þurfi að greiða fyrir að fá að lesa gamlar fréttir í heild sinni á mbl. is. Sérstaklega í ljósi þess að öllum er sama um gömul dagblöð og maður ekki rukkaður fyrir þau.

Mér verður hugsað til The Rolling Stones. ,,Who wants yesterday's papers?"

Já, og meðan ég man: Við unnum MH í Gettu Betur í gær! Jamann! Sérlega góður árangur. Ansi tæpt undir lokin, stóð jafnt og gott ef MH bætti ekki við sig stigi. Svo kom lokaspurninginn, vísbendingaspurning í þremur liðum; maður sem spunnist höfðu miklar goðsögur um, sérlega dauða hans, hann átti að hafa verið skotinn, hafa tekið inn eitur...
og í fyrstu vísbendingu giskaði Atli rétt: Rasputin.
Við unnum. En þeir stóðu sig allir þrír með einstökum ágætum. Djöfull er ég stoltur af þeim. Og svo bara fram, fram, fylking :D

Eftirfarandi er eilítil samantekt á því helsta sem á daga mína hefur drifið undanfarið og ég man eftir. :)


Árshátíðarvikan og árshátíðin sjálf voru mjög skemmtileg. Sunnudag vorum við Einar nafni með Útvarpsþátt dauðans á útvarp Framtíðinni. Einkenndist sá þáttur af djúpum vangaveltum um tilveruna og stöðu mannsins í firrtu nútímasamfélaginu og þjóðfélagsstöðu á öldum ljósvakans auk ljúfra tónna Músiku og allmenns fíflaskapar. Ræddum við um allt frá brjóstmylkingnum Janet Jackson til lýtaðgerða, klámvæðingu, og ég man ekki hvað. Afar skemmtilegt. Langaði að ræða við herra John Kukoma um ástandið í Nígeríu og F.O.O.L.-söfnuðinn en bannað var að hringja til útlanda. Við tókum við áskorunum frá símhringjendum og fengum þrjár áskoranir um að afklæðast að ofan. Og tvær um að hætta að spila þessa andskotans djöflamúsík. Kannski hefði þá verið viðeigandi að spila Highway to Hell afturábak, slátra geit og drekka blóð óspjallaðra arískra meyja. Við afrekuðum hins vegar það að dansa Moonwalkið berir að ofan í beinni útsendingu (webcam).
Það var fyndið.

Miðvikudagurinn var líka ánægjulegur, þá skrapp hópur af valinkunnu andans fólki í Bláa lónið. Þetta voru dulítil viðbrigði fyrir mig, fyrsta skiptið sem ég kom þangað, trúið því eður ei. Hitti Alla og Tótu þar, long time no see vægast sagt og urðu fagnaðarfundir. Þegar við vorum loksins komin þá virtist sem svo að við hefðum ca. klukkutíma, enda misskilningur hjá starfsfólkinu að við ættum að borga 1500 krónur í stað 1000, eins og auglýst hafði verið. Það leystist þó þegar framtíðarfólk kom, fFramtíðin borgaði 500 með á hvern. En þurftum þó að bíða í allav. hálftíma.
Hvað um það, afar gaman í Lóninu, frískaði mann og endurnærði og áttum við afar skemmtilegt kvöld saman. Léttur andi yfir fólki og flipppað feitt. Allir útmakaðir í leir og hljóta að hafa líkst marbendlum úr neðra.
Yndislega gott líka að fara undir ,,fossinn” með háls og herðar, enda hafði ég verið að drepast í báðum, einhver fjárans vöðvabólga.

Á fimmtudagsmorgunn var svo vænsta morgunpartý hjá Mumma. Ásamt sambekkingum var litlu bútunum úr 3. J boðið, stöldruðu þau um stund en fóru svo eitthvað út í bláinn. Gæddum okkur á góðgæti og horfðum á árshátíðarmyndina.

Garðari tókst að toppa sjálfan sig þennan dag. Hann var strax farinn að þamba viský og þegar liðið var á árshátíðarmyndina gaut ég augunum að honum; drengurinn sat í stólnum með steindauður af drykkju og enn með flöskuna í lúkunni. Og svipurinn á honum! Klukkan var hálf tvö. Bravissimó!

Við tókum höndum saman og drösluðum honum inn í herbergi Mumma, þar sem hann seldi upp.
Tókum við einnig tvær bráðskemmtilegar ljósmyndir af honum við þetta tækifæri.

En við urðum einhvern veginn að koma hræinu heim og komum honum (hysjuðum) í bíll Bigga, og svo keyrðum við 3 (ég Gunni og Biggi) hann heim, organdi af hlátri.
Litli bróðir hans var heima, við veltum fyrir okkur hvaða áhrif þetta hefði á hann, en þetta verandi Garðar, hlýtur hann að vera orðinn þaulvanur þessu.

Þótti afar vænt um einlæga og hlýja ræðu Sigurbjarnar Einarssonar biskups í Háskólabíó. Hann er elsti núlifandi forseti Framtíðinnar.

MR myndin var snilld sem ævinlega. Sérstaklega fór Atli á kostum sem Ernst Müller, seljandi aflátsbréf fyrir framan Landakotskirkju.

Um kvöldið var svo partý hjá Gunna. Það var gamant. 6.bekkingar og þriðjubekkingar. Patatíogpatata. Meiribjórmeiribjórmeiribjór. Röflandi um hitt og þetta. Drukkið og djammað. Fyndast var þó að heyra í Garðari, sem var risinn frá dauðum eins og Lasarus forðum, eitthvað á þessa leið: ,,Jájá, ég drakk dálítið mikið í morgun, en drapst samt ekkert. Það eru bara aumingjar sem drepast". Minnir svo að hann hafi sagst hafa labbað heim þegar hann var búinn að drekka nægju sína eftir partýið.
Tíhíhí. :Þ

Þaðan ekið á árshátíðina og slett úr klaufum. Hún var ansvíti skemmtileg. :D
Síðasta árshátíðin mín í Lærða skólanum. Jet Black Joe spilaði og ástmögur þjóðarinnar, Kalli Bjarni söng einnig en Páll Óskar þeytti skífum (söng máske líka, þá hef ég misst af því). Djammað og djúsað fram á nótt. Sumsé: Geðveikt!
Varð einnig vitni að því eftir ballið þegar gæslan tók byttu sem hafði verið að abbast upp á ýmsa, skellti henni í jörðina og fleygði honum í gám.
Ó, þetta mannkyn!


Ásdís og Inga héldu saman upp á afmæli sitt um daginn og þar var mikið stuð. Þar var samankomið mikið af góðu fólki og mikill glaumur og gleði. Siggi hafði lent í spjalli við miðaldra Bandarískan karl að nafni Richard. Hann var snælduruglaður. Röflaði um ,,kerlingar” með mannalátum og var farinn að gefa ungum stúlkum hýrt auga. Dirty old man. Þruglaði kvennafarsmontsögur, hékk utan í okkur og reyndi við stelpurnar. Maðurinn með reynsluna, leggjandi okkur lífsreglurnar. Ekki ósvipaður George W. Bush í útliti, hehe.


Núna um helgina kláraði ég The Song Of Names og átti að skila ritgerð á Mánudag. Föstudagsnóttina vakti ég og reyndi að koma upp beinagrind að henni, skrifaði ýmsa punkta en ekkert samhengi. Svo fór meirihluti Laugardagsins í hana.
Þessa helgi (Laugardag) var kórinn að æfa í Kaldárseli, ég komst fyrst um tíuleitið en kom það ekki að sök, það var kvöldvaka og einnig æft daginn eftir. Ég var þá smama og búinn með ritgerðina.
Ferðin var æðisleg, vöktum fram á rauða nótt við leiki, skemmtun og ærslagang, (t.a.m. Brennó og stórfiskaleik) en gátum einnig tekið því notarlega, glamrað á gítar, sungið og hlegið.
Þannig leið nóttin við glaum og gleði þangað til fólk fór að tkaka á sig náðir. Ég kíkti á stjörnurnar áður en ég fór að sofa, þær voru einstaklega skærar þessa nótt og ekki laust við að maður fylltist lotningu við að líta á þær. Varð svo loks að koma mér inn aftur, enda orðið skítkalt. Ég var örmagna af þreytu og við það að sofna þegar Dagur og Auðunn læðast inn í herbergið og byrja að syngja og spila á gítar. Þetta man ég úr textanum: ,,Vodka? Da!”
Æfðum svo vel næsta dag og skemmtum okkur þess á milli. Svo urðum við auðvitað að hreinsa til áður en haldið var í bæinn um fjögurleitið.

Meðan ég man, The Song Of Names er dásamleg. Lesið hana.

Meðal þess sem við syngjum eru tvö lög úr Hárinu, auk þess sem við syngjum West Side Story aftur (sungum það er ég var í 3. bekk). Ég missti af komu Didda fiðlu, en hann hefur útsett þetta. Hann kemur samt aftur Hann var náttúrulega í Náttúru í denn, sem mig minnir að hafi þá flutt tónlistina úr Hárinu. Ég hef annars alltaf viljað geta nálgast e-ð með Náttúru en hvergi fundið neitt. L
Jæja, ef einhver ætti að vita það, þá væri það hann.

Marteinn spurði um daginn á kóræfingu hverjir hefðu sungið þetta áður. Ég einn rétti upp hönd.
Maður er að verða gamall...
En þetta verk er mér einkar kært, get líka tengt það góðum minningum. Það á sérstakan stað í hjarta mínu.


Fór á heim farfuglanna um daginn og var gersamlega agndofa, svo heillaður var ég af henni.
Þessi mynd víkkaði hjá mér sjóndildarhringinn, ég get svarið það! Ég man varla eftir að hafa séð annað eins, eins skilur maður ekki hvernig þetta er hægt. Tekið á lofti eins og það væri gert af einum fuglanna í hópnum. Myndmálið...landslagið... ský af fuglum fljúgandi yfir allan heim, alllt þetta fékk maður að sjá og fleira til og stóð á öndinni. Á svona stundum skynjar maður fegurð heimsins.
Mig skortir orð til að lýsa þessari mynd, ég játa það. En svona er það oft með hluti sem hrífa mann. Ég mæli endilega með því að allir sjái þessa mynd, sem það hafa ekki gert.


Um daginn þurfti ég að velja milli lærdóms og að sjá King Kong hjá Bíó Reykjavík. Snannarlega ekki auðvelt val.
Nú er líka búið að endurgera Dawn Of The Dead. Alltaf þarf að hrófla við klassíkinni. Eins og ég hef lýst yfir áður áþessari síðu eru endurgerðir í minnst 98% tilvika hreinasta rusl, ein og ein góð en afgangurinn hörmulegur. Og ef þessi verður eitthvað lík endurgerð The Texas Chainsaw Massacre er ekki von á góðu...


Listavika verður í þarnæstu viku og munum við að öllum líkindum hafa bókmenntakvöldið þá. Meira um það seinna. Stay tuned.

Viðskiptafræðipróf á Mánudag. Úff.
Frönskuritgerð f. Mánudag. Alla vegana semi-úff.

Nýir strengir í gítarinn. Nú fer allt að rúlla. Er á gítarnámskeiði hjá Óla Gauk, þvergrip. Óli er mesti öðlingur og með vænni mönnum sem ég hef kynnst.

Bakkabróðir minn Vésteinn kemur heim á morgunn. Þá verður gaman :D
Ragna bekkjarsystir mín á afmæli á morgun. Finn eitthvað fallegt handa henni. J


Shine On You Crazy Diamond með Pink Floyd syngur í sál minni. Yfirþyrmandi gott lag.


Annars rifjaðist upp fyrir mér skemmtilegur gullmoli frá Agga, ég held frá því í fjórða bekk.

Ég (í stuði til að hlusta á tónlist): ,,Hvað segirðu um að við finnum okkur gott hljómflutningstæki og drekkum af veigum hinnar eðlu gyðju Músíku?
Þögn. Aggi horfir á mig furðulegu augnaráði: ,,Þú ert að tala um fyllerí, er það ekki?”


Og að lokum er spurning dagsins: Er Beta rokk Ásta Sigurðardóttir sinnar kynslóðar?





Vá! Löng færsla! Ég hugsa að ég fari bara að sofa. Enda máske kominn smá svefngalsi í mann

ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ

George Harrison hefði orðið 61 árs í dag. Blessuð sé minning hans.
Einnig eru liðin 40 ár frá því að Bítlarnir héldu vestur að sigra Ameríku.
Megi minning og tónlist Harrison og Bítlanna lifa um ókomna tíð.


Sunrise doesn't last all morning
A cloudburst doesn't last all day
Seems my love is up and has left you with no warning
It's not always going to be this grey

All things must pass
All things must pass away

Sunset doesn't last all evening
A mind can blow those clouds away
After all this, my love is up and must be leaving
It's not always going to be this grey

All things must pass
All things must pass away
All things must pass
None of life's strings can last
So, I must be on my way
And face another day

Now the darkness only stays the night-time
In the morning it will fade away
Daylight is good at arriving at the right time
It's not always going to be this grey

All things must pass
All things must pass away
All things must pass
All things must pass away

Everybody´s got something to hide, except me and my monkey

Bloggleti og annir


Ég hef verið óttalega blogglatur undanfarið, einnig mikið að gera. Í sárabætur pósta ég hér hlekk á mynd af þvottabirni, ykkur til yndisauka :)

http://www.art.com/asp/sp.asp?PD=10001415&RFID=055687

Er að læra núna. Blogga eitthvað skemmtilegt á morgun, ef ég má vera að því. Alltaf svo mikið að gera. Svo ætla ég að reyna að koma mér á skynsamegum tíma í bólið (til tilbreytingar).

Fefefefefe

Keypti mér Blues for the Red Sun með Kyuss á útsölu í Skífunni í dag. Þrælmagnaður diskur.

Ég hef ekki verið neitt voðalega öflugur að blogga undanfarið. Er það bæði sökum leti og þess að he**ítis blogger-síðan virkar ekki. Þó hefur ýmislegt á daga mína drifið og mun ég gera heiðarlega tilraun að rifja upp það helsta.



Ég fór t.a.m. á æðislega tónleika sinfoníunnar um daginn, ásamt Dodda. Þar voru leikin sellókonsert nr.1 í C-dúr eftir Joseph Haydn, tilbrigði við stef eftir Haydn, opus 56 A eftir Brahms, Vókalísa eftir Racmaninov, Hátíðarforleikur eftir Tchaikovski og Nótt á Nornagnípu eftir Mussorgsky.
Þar á eftir var boð heima, foreldrar Telmu voru boðin til okkar, þar voru að auki mamma og pabbi, Vésteinn og Björgúlfur, litlibróðir Telmu. Eftir ljúffenga máltíð fórum við Björgúlfur í tindátastríð og er skemst frá því að segja að hann þurrkaði út her minn, þó að ég tæki marga frá honum með mér í gröfina. Mér varð svo á að reka mig í rauðvínsglas á borðinu, sem til allrar hamingju helltist aðallega bara á buxurnar mínar. En eftir á að hyggja nokkuð viðeigandi, að enda orustuna með ,,blóðbaði" ;)

Nú er Vésteinn farinn út til Ungverjalands, reyndar núna dálítið síðan hann fór og kemur aftur um mánaðarmótin.

Af söngkeppninni er að segja að hún heppnaðist mjög vel, og var afar skemmtileg í alla staði, í raun hvert atriðið öðru betra. Við vorum nær öll sammála um það að þetta væri besta söngkeppnin í manna minnum. Og Kuai á sérlega ferfalt húrrahróp skilið fyrir magnaða framistöðu. Og ég er ánægður og þakklátur öllum þeim jákvæðu viðbrögðum sem ég hef sjálfur fengið. Ballið var fínt, það litla sem ég náði af því, ég kom allt of seint á það. Var aðeins að blása úr nös heima eftir keppnina. Heyrði veður af eftirpartýi sem ég heyrði svo að væri herfilega slappt, svo maður fórt bara heim í bólið.

Skrapp á Bókasafnið um daginn, skuldaði þónokkuð, en lét framlengja og fékk nokkra góða gripi lánaða; tónlistina úr Underground, Machine Head með Deep Purple, Þursabit með Þursaflokknum og The Best Of Nick Cave and The Bad Seeds. Auk þess fékk ég E'G með King Crimson og Lumpy Gravy og We're Only In It For The Money með Frank Zappa (seinni ásamt The Mothers) lánaða hjá Arnljóti.

Að endingu lánuðu Ari og Bessi mér Black Sabbath, Soilwork, The Doors, Guns 'N' Roses, Daed Kennedys, Fünf Sterne Deluxe, U2, Nick Cave, Blue Öyster Cult, Iron Maiden, Kyuss, Alice In Chains, Zappa og AC/DC.

Jamm, það verður mikið hlustað á tónlist á næstunni. :D



Frönskuprófið um daginn hefði vel mátt ganga betur, ég náði eiginlega ekkert að læra fyrir það. Þetta kennir manni að athuga námsskrána betur. Ég hækkaði mig hins vegar upp í 7 í Viðskiptafræði. Jamann! Wer ist dein Vater???!!!

Búinn að sjá tvær myndir í bíó sem ég var ekki búinn að nefna, Mystic River og Elf. Mér fannst Mystic River mögnuð og eiga vel skilinn Óskar. Elf var mjög skemmtileg og fyndin, kom mér skemmtilega á óvart.


Svo er náttúrulega frönsk kvikmyndahátíð í gangi núna sem mig langar mjög að tékka á, hef bara ekki dratthalast til að gera það ennþá.


Helga Lára hélt upp á afmælið sitt á laugardaginn og þar var frábært. Gaf henni Góða dátann Svejk. Nóttin var ung, drukkið var af veigum Heiðrúnar og guðaveigar lífguðu sálaryl. Sérlega gaman þegar við sungum saman ,,Sódómu" með Sálinni. Glaumur og gleði í góðra vina hópi. Fyrirfinnst annað betra? :)

Inga og Álfdís halda svo sameiginlega upp á afmæli sín á laugardag. :)
(naumast hvað margir eiga afmæli þessa dagana, e-r tískufaraldur?)


Í gær sýndum við The Legend Of 1900 eftir Giuseppe Tornatore í Cösu, með Tim Roth í aðallhlutverki. Dásamleg mynd. Tónlist eftir Ennio Morricone. Ég ráðlegg öllum að sjá hana, sem það hafa ekki gert.


Að endingu vil ég geta þess að við nafni minn Jóhannesson verðum með útvarpsþátt mill 17:10 og 19:10 á sunnudag, Útvarpsþátt dauðans, og hvet ég alla til að hlusta. Mun hann einkennast af Hressilegum umræðum, góðri tónlist auk þess sem við fáum háleynilegan leynigest í þáttinn. :)


Jæja, nú er ég að fara að læra, hlusta á tónlist og lesa í The Song Of Names. Skrifa meira seinna

Jättekram :D

Alltaf sama vesenið með þessa blessuðu blogger-síðu. Og með flestar tölvur hér í skólanum. Netið er niðri á þeim flestum, og ómögulegt að logga sig inn. Svo á blogger, ef ég er búinn að logga mig inn og smelli svo á blogghlekkinn, þarf ég að logga mig aftur inn. Þá birtist einhver hjálpar-síða, án hlekks á bloggið, ekki hægt að bakka eða neitt.

Blogglogg. Nýyrði dagsins. :D

Ég er að verða svo latur að blogga. Hef einhvern vegin ekkert að segja (eða nenni að segja, allav.).
En þó gerist ýmislegt á þeim tíma sem líður á milli.

Jamm, söngkeppnin er á næsta leiti. Búinn að fá eina æfingu með bandinu (Kuai) og fæ aðra á morgun, auk genaalprufu á fimmtudaginn. Það tókst þokkalega en bæði ég og bandið þurfum þó að slípa okkur betur. Ég er reyndar búinn að vera ein taugahrúga fyrir þessa keppni, og er enn. Mann langar náttúrulega til að standa sig. Fanga andrúmsloft lagsins, syngja flott og vel, og þó með sinni eigin rödd, og finna jafnvægi milli hennar og upprunalegrar radar söngvara lagsins.

Fékk far með Tinnu, Hrafnhildi og Ingu heim. Við lentum í bráðri lífshættu á leiðinni, það munaði ekki miklu að yrði keyrt á okkur á Hringbraut, stóreflis rauður vörubíll sikk-sakkaði fram og aftur eins og brjálæðingur og engu munaði að hann klessti okkur, sjálfan sig eða aðra út af.


Ég fór til háls-nef og ernalæknis, frænda míns og nafna og hann sá e-a bólgu í nefi og gaf mér nasonex við því (skemmtilegt nafn!). Svo hef ég reynt að halda mig sem mest inni við og sötrað kamillute og andað að mér gufu.

Og sjitt, ég þarf að æfa mig 100 x betur. Og þó ekki ofreina röddinni. Æh, it ain´t easy being green.

Ég ætti kannski ekki að vera stressa mig svona mikið, bara skipuleggja mig og undirbúa vel og hafa gaman að þessu.

Eða eins og Tom Waits orðaði það sjálfur (eða Frank) á Frank Wild Years, ,,Blow wind blow, wherever you may go".

Lagið sem ég tek heitir ,,Yesterdays here", og er af þeirri plötu.


Ástkær amma mín fékk sannarlega verðskuldaðan heiður um daginn, er henni voru afhent heiðursverðlaun íslensku tónlistarverðlaunanna fyrir ævistarf sitt í þágu íslenskrar tónlistar. Hún hafði ekki undirbúið ræðu en það kom sannarlega ekki að sök, og hún var afar hlý, skemmtileg og einlæg í þakkarerindi sínu. Síðan birtist afar vel heppnað viðtal við hana í tímariti morgunblaðsins e-ð tveimur dögum síðar. Ég þarf nú vart að taka fram hvað ég var stoltur af henni. :)

By the way, Doddi. Ef þú ert að lesa þetta: þú mættir gjarnan kenna mér að setja upp kommentakerfi. Ég er svo fjári óiðnvæddur e-ð.

Jíhaha! Ég kemst í söngkeppnina. Hefst nú tími mikillar inniveru, dúðunar (ef ég neyðist til að voga mér út fyrir hússsins dyr) og kamillutedrykkju.
Ég var að fatta að Doddi heldur uppi stórskemmtilegu og glæsilegu bloggi, hingað til að mér óvitandi (ok. kannski hef ég bara gleymt því eða ekki verið að hlusta... :Þ ). Veitist honum því þau einstöku forréttindi að vera kominn í linkaelítu mína (sjá til hægri). Til hamingju! :):D

Skráði mig í söngkeppnina, en óvíst hvort ég komist inn. Það eru það margir um þetta. Ég verð að segjaí fyllstu hreinskilni að mér finnst það alveg óhæft að maður fái tveggja daga fyrirvara til að skrá sig, eins og kalda tusku fram í smettið á sér. Það var ekki búið að auglýsa þetta hætishót eða tala um þetta á vefnum eða neitt annað! Maður vissi bara af þessu tveimur dögum áður en maður átti að skila inn! Svo var einum degi bætt við, en það er ekki eins og það breyti mjög miklu.

Fór í afar skemmtilegt sameiginlegt afmælispartý til Bigga og Freys í gær, sem var haldið á Kaffi Amsterdam. Þar var mikill glaumur og gleði. Ég þakka kærlega fyrir mig og enn og aftur til hamingju! :)

Annars er fátt merkilegt að segja frá deginum í dag. Ég hef mest megnis bara hangið heima í dag og chillað. Þarf að fara að byrja á bókinni í ensku, en á enn eftir að klára The Pianist og hef hingað til reynt að einbeita mér að henni einni.

Ég heyrði veður af því að fyrrum fjármálaráðherra Bandaríkjanna hafi verið að segja að árásin á Írak hafi verið plönuð löngu áður en ráðist var á World Trade Center og segir olíuhagsmuni hafa ráðið hvað mestu. Þetta þykja mér fréttir, og mun merkilegri en að Íslendingar hafi fundið gömul efnavopn úr fyrra stríði. Vopnin sem Bandaríkjamenn útveguðu þeim (sjá elstu færsluna mína, svo ég sé nú ekki að endurtaka mig um of). Það er ekki eins og Bandaríkjamenn eigi ekki sjálfir efna-og gereyðingarvopn. Og hvað með Rússa, eða Frakka. Var öllu bara hent á haugana við lok Kalda stríðsins?

Annars missti ég af fréttunum, svo ég hef ekki getað kynnt mér þetta nánar. Ég verð líka að háta að ég hef verið alltof latur við að fylgjast með þeim síðustu daga. Þetta verður eflaust í blöðunum (e.t.v. komið), og ég skrifa þá kannski meira þegar ég hef lesið mér betur til.


Lag dagsins er The Weeping Song með Nick Cave & The Bad Seeds

Jamm, því verður ekki neitað að ég hef ekki verið neitt gríðarlega öflugur að blogga undanfarið. Er það bæði sökum leti en í raun fremur vegna þess að ég hef ekkert að segja. :)

Og þó

Fyrsta færslan mín er nú loksins leiðrétt. Hún er lengsta færslan sem ég hef gert á þessu bloggi og þegar ég póstaði henni birtist hún rugluð, þó kerfisbundið, ákveðin furðutákn þýddu ákveðna íslenska stafi sem ekki var þá hægt að pósta venjulega. Ég hafði gleymt að gera copy/paste á word-skjal og seifa. Þannig að nú var bara að leiðrétta hana sjálfur, sem tók vægast sagt langan tíma en hún var yfir á fjórðu síðu. Blóð mitt sviti og tár eru því í þessari leiðréttingu.
Mjamm, þið hafið mig afsakaðan. Ég ætla að skreppa út í Hagkaup og kaupa mér líf...

En nú getið þið sumsé skoðað færsluna, sem rituð var 30/31. júlí í fyrra. Þ.e.a.s. ég póstaði henni 31. en man ekki alveg hvorn daginn ég skrifaði hana. Hún var skrifuð í ljósi þess tíðaranda og ýmislegt hefur vissulega gerst síðan þá, Saddam t.d. fundinn og svona. Ekki það að mér þykki það eitthvað til að hrópa húrra fyrir, að ,,tuttugu löndum takist að lokum að ná einum karli", eins og faðir minn orðaði það. Og samkvæmt þeirra heimildum var meira að segja kjaftað frá hvar hann var.

Nú eru Bandaríkjamenn búnir að skilgreina Saddam Hussein sem stríðsfanga. Skemmtilegt að þeir gera það EFTIR að þeir eru búnir að sýna myndir af honum í læknisskoðun þar sem er sýnt upp í kjaftinn á honum, hann í raun þvingaður til þess og þegar hann var aflúsaður. Og þeir hætta því náttúrulega ekkert núna, þó þetta sé brot á Genfarsáttmálanum um meðferð stríðsfanga.

Skemmtilegt líka að þegar Saddam ,,fannst" var bara rétt vika síðann að herráðsdómstóllinn í Írak var stofnaður. Tilviljun?

Og hvað verður nú gert í hans máli? Það verður gaman að sjá.

Ps. Ég kem upp kommetakerfi strax og ég læri á það. Þangað til geta áhugasamir sent mér póst á einarsteinn@mr.is

Lag dagsins: ,,Yesterday is here" með Tom Waits, af plötunni Franks Wild Years

Núna er ég að lesa um eitthvað í viðskiptafræði sem kallast ,,verg þjóðarframleiðsla".

,,Verg" ?

Skólinn er bara byrjaður. Gaman að hitta alla gömlu skarfana aftur. Mikið af fólki sem maður á eftir að óska gleðilegs árs! :)
Sá Repulsion eftir Roman Polanski í fyrradag. Afar góð mynd. Fór svo á afskaplega góða tónleika Rótarý í Salnum. :)

Þarf að drulla mér í tíma

....blablablamjámjámjá

Gleðilegt ár, vinir, og þakka ykkur fyrir fyrir allt gott á því liðna!! Megi þetta ár verða okkur til enn meiri heilla!!! :) :) :D

Fór á Return Of The King í gæt. Ólýsanlega góð og flott mynd. Úff! :)

Á morgun er síðasti dagur minn í Skövde. Ég hlakka til að sjá ykkur en á að sjálfsögðu eftir að sakna Jórunnar, Arnars, Katrínar og Valla.
Svo eru eflaust einhver bókakaup sem ég þarf að gera. Hálflangar á eitt ærlegt kenderí áður en skólinn byrjar.

Lag dagsins: Getting In Tune með The Who

Og á meðan ég man, hvort sem þið hafið heyrt hið lafþunna cover Limp Bizkit á Behind Blue Eyes, hvort sem þið þekkið Who-lagið eða ekki, hvort lagið sem þið fílið, gerið ykkur greiða og hlustið á Who-lagið. Dásamlegt lag sem tekur Limp Bizkit og étur þá með húð og hári.

Hvað sem öðru líður, hlustið og dæmið.

Hej alle huppa! Ég er búinn að vera hér í góðu yfirlæti í nokkra daga í Skövde, hjá systur, mági og frændsystkinum. Mamma og amma koma hingað 26. Þá á Valli líka afmæli. Afskaplega gaman hjá okkur ok allt tegner til en jättebra jul. :)

Allt klappað og klárt, búinn að kaupa jólagjafir handa öllum, pakka inn og skreyta jólatréð. Katrín Ásta valdi sér reyndar í raun sjálf gjöf, því hún tók ástfóstri viðlítinn tösku-bangsa sem var í búðinni og Valla gef ég Spider-Man bifreið. Denn är jättekul (leiðréttið sænskuna ef hún er stirðbusaleg.
Í dag keypti ég gjafir og fór út að leika á sleða með Valla. Fyrst dró ég hann, svo vildi hann draga sjálfur. Við löbbuðum um holt og hæðir (jæja, BREKKU þá), jájá, örkuðum heillengi og lékum okkur á róló. Svo var Nenni frændi orðinn frosinn á nefinu og við héldum heim. ;) Katrín Ásta er líka alltaf jafn yndisleg. Og þau bæði. Þyrfti að geta postað myndum af þeim. Henni gef ég líka ansi skemmtilegan BR-kall. Við höfum það afskaplega gott.
Æi, mér dettur nú ekkert voðalega margt fleira í hug að að segja. Þó er frá nógu að segja. Þyrfti bara að skrifa svona nokkuð hjá mér. Komist ég í tölvuna á morgun eða á næstunni, fáið þið e.t.v. að heyra meira.
Þann 30. fer ég með Arnari á Return Of The King. Jibbí!
Er að lesa The Pianist, var að klára Hrafnkells sögu Freysgoða og langar líka að lesa Egils sögu og The Silmarillion. Auk þess hafði ég Cyrano frá Bergerac og Íslandsklukkuna með.


Þar eð ég hef takmarkaðan netaðgang vil ég nota tækifærið og óska ykkur öllum hjartanlega gleðilegra jóla, og þakka ykkur allt hið liðna. Hafið það sem allra best, elsku vinir. :) :) :D
Jättekjam!
Ni vet hvem ni är ;)
Og farsælt komandi ár, heyrið þið eða sjáið ekkert frá mér fyrir þann tíma.

Lög dagsins: ,,Nútíminn" og fleiri lög með Þursaflokknum.

Verið þið sæl í bili, vinir. Á morgun flýg ég nefninlega til Svíþjóðar, hitti loksins Jórunni, Arnar, Valla og Katrínu Ástu aftur og verð um jól og áramót hjá þeim!!! :) :) :D

En þó ég verði fjarri augum ykkar, vinir mínir og aðrir sem kynnuð að nenna að lesa þetta, þá verður hugur minn ekki fjarri ykkur og ég vonast til að geta bloggað eitthvað úti. :)
Jæja, það víst hyggilegast fyrir mig að fara að ganga til náða. Við sjáumst.

Lög dagsins (nojæja, eða kvöldsins): Dancing With The Moonlit Knight með Genesis og Herido De Sombras með Ibrahim Ferrer.

Og enn meiri snilld.

http://www.salon.com/comics/tomo/2002/08/30/tomo/index.html

http://www.salon.com/comics/tomo/2002/09/09/tomo/index.html

http://archive.salon.com/comics/tomo/2000/02/07/tomo/index.html

Þetta og meira má svo finna á www.thismodernworld.com