Einar fór í bíó, pars primusÉg er afar spenntur fyrir kvikmyndahátíðinni, núna búinn að sjá þrjár myndir og langar að sjá fleiri. Alls eru e-ð 22 myndir af 60 sem ég gæti hugsað mér að sjá, en frammistaða mín í próflestri mun víst ráða e-u um hvað ég get séð. Fyrsta myndin sem ég sá á kvikmyndahátíðinni var mjög áhugaverð og vil ég mæla með að fólki fari og sjái hana. Þetta var kvikmyndinn What The Bleep Do We Know. Það er erfitt að skilegreina hana, ogeins vill maður ekki gefa upp of mikið. Hún er að hluta heimildamynd, en með leiknum atriðum auk vandaðra tæknibrellna. Myndin varpar fram stórum spurningum um lífið og tilveruna og mannshugann, hversu mikið er heimurinn það sem við skynjum, hvernig við búum til mynd af heiminum og síum úr og púslum aftur saman, minni okkar, og ekki síst tilfinningar. Hvers vegna hugsum við eins og við gerum, hví endurtökum við okkur að hversu miklu leiti getum við stjórnað hugsunum okkar og veröld? Þessu og fleiru veltir myndin fyrir sér og rætt er við marga sérfræðinga. Mér fannst þessi mynd mjög góð, hún fær mann virkilega til þess að hugsa. Það var líka frábært að leikstjóri myndarinnar sat fyrir svörum eftir sýningu hennar. Meira seinna.
Mig langar í bókina Grundriss der vergleichenden Grammatik der indogermanischen Sprachen eftir Friedrich Karl Brugmann. Þó ekki sé nema út af nafninu. Af sömu sökum langar mig í bókina Die Verwantschaftsverhältnisse der indogermanischen Sprachen
Leiðrétting: tónleikarnir eru hálf níu í kvöld. Pardon.
Ég vil aftur minna á tónleika MR-kórsins sem verða haldnir í Neskirkju þriðjudaginn 19. apríl kl. 20:00. Miðaverð er 1500, ókeypis fyrir fyrrum kórmeðlimi, fáist þeir til að taka 3 lög með okkur. :)
Lagafrumvarp um hlerun fjarskiptabúnaðar.
Nú liggur fyrir frumvarp sem á að skylda öll fjarskiptafyrirtæki til að hafa búnað til að hlera símtöl. Samkvæmt því ber fjarskiptafyrirtækjum að tryggja að yfirvöld geti hlerað símtöl og fengið gögn um þau ef yfirvöld sjá ástæðu til.
Mér þykir þetta frumvarp óhugnarlegt. Mér finnst óhugnarlegt að vita að yfirvöld geti fylgst með manni og hnýst í einkalíf manns án manns eigin vitneskju. Friðhelgi einkalífsins virðist ekki ná lengra en svo að ef yfirvöld telja ástæðu til og telja/segja það vera í almannaþágu þá sé það réttlætanlegt.
Það er óhugnarlegt að vita að sé hægt að fylgjast með manni án vitneskju manns vegna þess að ríkisstjórnin telur ástæðu til. Maður spyr sig einnig hvort þetta sé leið að einhverju enn verra. Eitt er glæpur í dag, hvað verður glæpur á morgun? Ef orð þín þykja nógu grunsamleg til að ástæða sé til að hlera þau, er þá langt í að ummæli þín séu glæpsamleg? Hvað verður um skoðana –og tjáningafrelsi? Síminn er hleraður í dag, mun þess langt að bíða að hlerunarbúnaður verði um allt hús þitt til að fylgjast með öllu sem þú gerir, sérhverri hreyfingu þinni, já jafnvel sérhverri hugsun þinni. Verða hugsanaglæpir glæpir framtíðarinnar? Allt í almannaþágu? Byrja skal brunninn áður en barnið fellur í hann. Minnist einhver bókarinnar 1984 eftir George Orwell? Stóri bróðir fylgist ávallt með þér, allan sólarhringinn, og tryggir að þú farir sjálfum þér og öðrum ekki að voða. Lærðu að elska Stóra bróður, hann vill þér vel.
En hví ættum við fremur að treysta valdinu en þeir virðast treysta okkur? Ætti þetta fremur að vera öfugt? Ef við sjáum ástæðu til að vantreysta valdinu, væri þá ekki eðlilegt að við fengum að fylgjast með öllum þeirra gjörðum og sjá hvort þeim sé treystandi fyrir því valdi sem við felum þeim? Er þeim fremur treystandi sem halda upplýsingum leyndum fyrir okkur„í þágu okkar sjálfra”? Hvað hindrar að ráðamenn fremji glæpsamlegt athæfi, nema það að þá verður það kanski ekki lengur glæpur?
Til er nóg af lögum sem eru slæm. Lög eru ekki réttlætanleg bara út af því að þau eru lög, og þeim á ekki að lúta einungis af þeim sökum. Að lokum verður hver maður að fylgja samvisku sinni. Ef hann finnur að á sér sé brotið að reglurnar séu óréttlátar og að þau brjóti á réttindum hans og meðbræðra hans sem manneskna þá er það réttur hans og skylda að mótmæla óréttlætinu, og hannn verður að gera það strax án þess að bíða eftir meirihluta, annars svíkur hann sjálfan sig. Einungis þannig getur hann verið frjáls.
Í fyrradag skruppum við bræður í sumarbústað um hádegisbil. Blíðskaparviðri lék við okkur. Er við komum að lóðinni var sjálfrennireiðinni ekki fært á veginum vegna drullu. Náttúrufegurðin var óviðjafnanleg. Landið var víða þakið snjó sem lýsti í sólinni en gróður hafði einnig rutt sér rúms og lyngið fagnaði okkur með litaskrúði. Enn mátti sjá grýlukerti glitra yfir lindinni. Himinn heiður og blár, hafið var skínandi bjart. Við bræður nutum kyrrðarinnar og fegurðarinnar og sóttum svo gamlar bækur úr bústaðnum sem við roguðumst með upp veginn í stórum plastkassa í snjó og drullu til að flytja í bæinn. Hefðum eflaust verið grunsamlegir að sjá. Húsið er að hruni komið og hryggðarmynd. Lóðin okkar, æskuátthagarnir hefur alltaf staðið hjarta mínu nær, verið athvarf, líkt og lítill sælureitur.
Ekki minnkaði náttúrufegurðin þegar við bræður keyrðum grafninginn. Snævi þakktir tindar, fjöllin voru klædd íshjálmi, fögur, tignarleg og ægileg í senn. Átti það ekki síst við um stuðlabergið í Jórukleif, snarbrattir hamrar og einnig um Jórutind, þar sem tröllkonan átti aðsetur sitt. Þar gnæfði varða efst við himinn. Við höfðum hugsað okkur að fara Nesjavallaveginn en urðum að snúa við sökum slæmrar færðar. Hafði þó kerling vægast sagt fengið eitthvað fyrir snúð sinn og héldum við glaðir í bæinn.
Smá leiðrétting í tilvitnunum, aðeins á einum stað hef ég séð hina þekktu tilvitnun „Better to have loved and lost than not to have loved at all“ eignaða St.Augustine sem ég hef hins vegar víða séð eignaða Alfred Lord Tennyson sem og ýmsum öðrum. Ef einhver veit hvaðan þetta er upprunið má hann gjarna segja mér það. Þar til held ég mig við ljóðlínur Tennysons.
Meistari Megas er sextugur í dag. Óska ég honum hjartanlega til hamingju með daginn. Það gera líka þeir tónlistarmenn sem halda honum heiðurstónleika í kvöld, sem mig fýsir á ef enn eru lausir miðar. Megas er tvímælalaust merkilegasti kvisturinn sem upp hefur komið í íslenskri rokksögu og magnaðasti textasmiðurinn og rétt eins og Árni Matthíasson bendir á í Mogganum í dag, hefur hann bæði samið fallegustu ástarlög og beittustu og háðskustu ádeilulög sem sungin hafa verið á íslensku. Hann er einnig helvíti lunkinn lagasmiður. Í tilefni afmælis hans vil ég birta hér textann við eitt eftirlætislagið mitt eftir hann, sem er eitt af fallegustu lögum og textum hans; „Tvær stjörnur“ sem kom út á plötunni Bláir draumar árið 1988.
TVÆR STJÖRNUR
Tíminn flýgur áfram og hann teymir mig á eftir sér
og ekki fæ ég miklu ráðið um það hver hann fer.
En ég vona bara að hann hugsi svolítið hlýlega til mín
og leiði mig á endanum aftur til þín.
Ég gaf þér forðum keðju úr gulli um hálsinn þinn,
svo gleymdir þú mér ekki í dagsins amstri nokkurt sinn.
Í augunum þínum svörtu horfði ég á sjálfan mig um hríð
og ég vonaði að ég fengi bara að vera þar alla tíð.
Það er margt sem angrar en ekki er það þó biðin
Því ég sé það fyrst á rykinu, hve langur tími er liðin.
Og ég skrifa þar eitthvað með fingrinum sem skiptir öllu máli.
Því að nóttin mín er dimm og ein og dagurinn á báli.
Já, og andlitið þitt málað. Hve ég man það alltaf skýrt,
auglínur og bleikar varir, brosið svo hýrt.
Jú ég veit vel, að ókeypis er allt það sem er best,
En svo þarf ég að greiða dýru verði það sem er verst.
Ég sakna þín í birtingu að hafa þig ekki við hlið mér
og ég sakna þín á daginn þegar sólin brosir við mér.
Og ég sakna þín á kvöldin þegar dimman dettur á.
En ég sakna þín mest á nóttinni er svipirnir fara á stjá.
Svo lít ég upp og sé við erum saman þarna tvær
stjörnur á blárri festinguni sem færast nær og nær.
Ég man þig þegar augu mín eru opin, hverja stund.
En þegar ég nú legg þau aftur, fer ég á þinn fund.
Ég er loksins kominn með textann við Nornagests rímu. Þetta er færeyskur vikivaki sem má, eins og áður hefur verið getið, finna sem leynitrakk á Disknum How Faar To Aasgard með Tý. Vikivakar þykja mér skemmtilegir, sérlega færeyskir, enda er færeyska yndislegt tungumál. Ég kann Hera Johensen, söngvara og gítarleikara Týs bestu þakkir fyrir sem og aðstandendum heimasíðunnar www.tjatsi.fo. Viðlagið hef ég skáletrað. Þeim sem óska að læra lagið bendi ég á að verða sér annað hvort út um diskinn eða tala við mig. Emillinn er einarsteinn@hotmail.com Og njóti nú hver sem vill:
Nornagests ríma.
Eitt er frøðið um Nornagest,
-Lat tær ráða ráðgerð í vanda
-tílíkum góðum gekk hann næst.
-Hvør ein svein geri so.-
2.
Oksar tólv vóru leiddir á torg,
og so fram á fríðu borg.
Hvíti kjólin nívir niður frammi
Enn gellir lúður í stavni
Kallur kom heim við ungum syni
Kelling situr so hákonu blíð
Hvíti kjólin nívir niður frammi
3.
Kongur ætlar at høgga teir,
tílíkum góðum gekk tað við gleim.
4.
Kongurin hjó so mikið høgg,
at blóðið dreiv um benjar døgg.
5.
Allir duttu teir deyðir niður,
øksin stóð í stokki við.
6.
Allir lovaðu hilmarhøgg,
blóðið dreiv um benjar døgg.
7.
Har kom kall við høkir tvær,
studdist so fast á báðar tær.
8.
Kongurin kvøður kalli blítt:
"Hví lovar tú ikki høggið mítt?"
9.
!Ivri, harri, var høggið títt,
í forðum sá eg vænari slíkt.
10.
Hoyrt hevur tú gitið Sjúrð svein,
Hann var so frægur í heimi ein."
11.
Tá skalv bæði leyv og lund,
Sjúrður høgg ormin í miðju sundur."
12.
"Kanst tú siga frá Sjúrði svein,
hann var frægur av fornum ein."
13.
"Tað kann eg siga Sjúrði frá,
tílíkan eingin við eygum sá.
14.
Tá skalv bæði leyv og lund,
Sjúrður høgg ormin í miðju sundur.
15.
Høgni var ein heiðursmann,
ljótan av lit so kendi eg hann.
16.
Gunnar var so reystur og ríkur,
Fróður og blíður og Gunhild líkur.
17.
Fróður og blíður og Gunnhild líkur,
seint man føðast annar slíkur.
18.
Faðir mín átti fridligt bú,
fjól tað mikið um manga kú.
19.
Eg sat á skógvi og goymdi hest,
helst tá veðrið var best.
20.
Allir sita í saðli teir,
Høgni, Gunnar og Sjúrður svein.
21.
Riðu teir um díkið heim,
Gunnar og Høgni og Sjúrður svein.
22.
Riðu teir um díkið tá,
eg var svein og sá hará.
23.
Gunnars hestur sprakk um fyrst,
Gunnar kendi væl tann dyst.
24.
Høgna hestur sprakk um tá,
Grani fast í feni lá.
25.
Sjúrðar hestur sprakk um síðst,
hann gjørdi so glaða góðmærs list.
26.
Grani fall í fenið fast,
galtagjørðin sundur brast.
27.
Allir stigu úr søðlum teir,
Gunnar og Høgni og Sjúrður svein.
28.
Allir toga í dýran hest,
Sjúrður togar í teymar mest.
29.
Ofta havi eg um díkið trott,
bæði dag og døkka nátt.
30.
"Gestur, ger mær viljan ein,
tú tvá mín góða gangara rein'
31.
Silgjan,ið sundur brast fyri mær,
hana, Gestur, gevi eg tær."
32.
Riðu so fram at eini á,
eingin kundi til manna sjá.
33.
Eg tváaði hans brost og bringu rein',
hans lær og legg og langa bein.
34.
Góðan gangara gjørdi eg rein',
síðan hevði meg Sjúrður til svein.
35.
Vær riðum so fram á Fovnis ból,
har skein sól sum geisar av sól.
36.
Eg tók eitt hár av sama hesti,
Tað var sítt og vaksið mest.
37.
Eitt var hár í hala á hesti,
tað var favn og feti mest.
38.
Tað var favn og feti sítt,
glógvaði rætt sum silvur hvítt.
39.
Eg havi í forðum farið vítt,
ei funnið ljós og lívið mítt."
40.
Kongur gav honum skaft og skeið,
og sjálvur segði hann kalli leið.
41.
"Í Frakkalandi er vatnið vítt (vígt?),
har er ljós og lívið títt.
42.
Leingi kavaði kurtis mann,
áður hann beint á ljósið fann.
43.
Kørnar prestur skírdi hann,
tá leið lív, sum ljósið brann.
44.
Tá ið ljós í lyktu var brent,
tá var lív og levnað endt.
Lag dagsins: Yellow með Coldplay.
Jórunn og Arnar héldu heim til Svíþjóðar í morgun, en þau voru búin að vera á landinu í tíu daga. Það voru miklir fagnaðarfundir og búið að vera gaman með þeim og krökkunum. Þarf að reyna að heimsækja þau í sumar.
Mamma og pabbi eru svo farin í tveggja vikna ferð til Perú. Ekki laust við að maður öfundi þau, en þau áttu aldeilis skilið að veita sér þetta og ég vona og er þess fullviss að þau skemmt sér vel. Er þau koma heim fæ ég eflaust bol með þessari áletrun: MY PARENTS WENT TO PERU AND ALL I GOT WAS THIS LOUSY T-SHIRT
Sit nú yfir enskri etýmólógíu, sötra kaffi og hlusta á Nornagests rímu í flutningi Týs, leynitrakk á How Faar To Aasgard. Það er all sérstæð blanda.
Er að reyna að verða mér út um textann við Nornagests rímu, en þegar ég hef hann skal ég glaður skella honum á síðuna fyrir áhugasama.
Þá er kannski ekki úr vegi að láta þessa skemmtilegu stafsetningarvísu fljóta með, hvers höfund ég man ekki:
Blessaður, sagði Bangsímon
og bauð mér kaffi
aldrei að skrifa ufsilon
á eftir vaffi
Jóhannes Páll páfi hefur fundið friðinn. Það er gott að vita þjáningum hans sé lokið, hafandi verið fársjúkur í mörg ár og hef ég satt að segja undrast hve hann tórði og krafðist þess til hinstu stundar að geta ávarpað heimsbyggðina.
Fyrir þá nátthrafna og morgunhana sem þetta kunna að lesa, syngur MR-kórinn í beinni í útvarpinu kl. 11 á morgun. Einnig vil ég auglýsa að við verðum með tónleika 19. apríl.
Lag dagsins: Viðrar vel til loftárása með Sigur Rós
Í kvöld kl. 20:00 sýnir Vantrú Monty Python-myndina Life of Brian í Garðastræti 2. Allir munu velkomnir.
All right ... all right ... but apart from better sanitation and medicine
and education and irrigation and public health and roads and a freshwater
system and baths and public order ... what HAVE the Romans done for US?
XERXES
Brought peace!
REG
(very angry, he's not having a good meeting at all)
What!? Oh ... (scornfully) Peace, yes ... shut up!
Af mótmælum og valdníðslu
Í fyrradag voru söfnuðust um 800 manns á Ingólfstorgi til að minnast þess að tvö ár eru liðin frá innrás Bandaríkjanna í Írak og til að mótmæla stríðinu. Ég var í þeim hópi. Það var góður andi og maður fann fyrir mikilli samstöðu. Hafði áður kíkt til Ungra Vinstri-Grænna, hitt þar m.a. Dag og Agga og útbjó mér skilti. Stefán Pálsson mælti fyrir fundinum og mæltist mjög vel, sem og Uglu Egilsdóttir sem einnig flutti erindi. Söfnun var í gangi og var um 700 nafspjöldum dreyft, þetta voru nöfn fórnarlamba, saklausra borgara sem höfðu fallið í Írak síðan að ráðherrar lýstu stuðningi við innrásina. Svartur borði hafði verið breiddur út og festum við nafnspjöldin á hann og gengum svo að stjórnarráðinu. Þar var áfram mótmælt, nokkur börn höfðu lagst á jörðina og lágu þar grafkyrr til að tákna lík og var það áhrifaríkt. Fleiri fóru svo að dæmi þeirra. Stjórnarráðið hafði verið gyrt af með borða og tóku þar 4 ábúðarfullir lögregluþjónar á móti okkur sem stóðu upp við húsið. Stefán Pálsson komst vel að orði þegar hann spurði hvort ætti að vera meira áhyggjuefni, friðarsinnar sem mótmæla stríðsrekstri, manndrápum, pyntingum og tortímingu, að við færum að rista upp torfþökur á Stjórnarráðslóðinni eða þeir sem leggja blessun sína yfir þessi voðaverk og styðja þau.
Þegar flestir voru farnir ákváðum við nokkrir mótmælendur að staldra aðeins lengur við. Ábúðarfullu lögregluþjónarnir stóðu við húsið, valdsmannslegir á svip. Loks tóku þeir niður borðann. Fyrst borðinn hafði verið tekinn niður fannst okkur eðlilegt að fara inn á lóðina, sem við og gerðum. Við gengum rólega upp tröppurnar og tókum okkur stöðu fyrir framan húsið. En lögreglan vildi bola okkur þaðan með valdi. Við sögðumst hafa fullan rétt til að vera þarna, borðinn hafði verið tekinn niður, við vorum á almennri lóð, við ógnuðum engum og vorum einungis með friðsamleg mótmæli, og kærðum okkur þar af leiðandi ekkert um að færa okkur. Við spurðum hvers vegna þeir væru að meina okkur að vera á lóðinni? Þeir gáfu engin svör við því, skipuðu okkur bara að færa okkur og þegar við létum okkur ekki segjast tóku þeir að ýta okkur. hótuðu einnig að handtaka okkur. Bróðir minn streittist á móti þegar gripið var harkalega í hann og fór það svo að fjórir gripu hann á hödum og fótum og vörpuðu niður á gagnstétt. Ungur piltur í okkar hóp varði sig einnig þegar lögreglan reif hann af jörðinni þar sem hann hafði lagst í mótmælaskyni, gripu hann höndum og færðu hann inn í lögreglubíl. Honum var sleppt skömmu síðar. Aðspurður sagði hann mér að þeir hefðu sagt honum að hann ætti rétt á að þegja og hann ætti yfir höfði sér handtöku. Hann velti auðvitað fyrir sér á hvaða forsendum þeir þóttust geta handtekið hann og spurði þá hvort þeir ætluðu með hann upp á stöð. Þeir litu hver á annan og þögðu dágóða stund. Loks slepttu þeir honum. Svæðið var aftur gyrt af, við stóðum þarna eilítið lengur, rökræður dugðu lítið á þá sem ekki vilja hlusta, við gerðum nokkur hróp að þeim en loks ákváðum við að halda í kaffi í MÍR-salnum.
Bróðir minn skrifar einnig um þetta á vangaveltur-vesteins.blogspot.com Eins og áður sagði mótmæltum við friðsamlega á almenningslóð og hafði ég talið að stjórnarskráin tryggði okkur rétt til þess. Einnig þykist ég hafa lesið þar að menn skyldu ekki teknir höndum að ósekju og án haldbærrar ákæru. En þarna var valdstjórnin að sýna okkur vald sitt. Okkur var bannað að vera þarna af því að okkur var bannað að vera þarna. Í mesta lagi hefði mátt handtaka okkur fyrir mótþróa við handtöku. Var þetta nauðsynlegt, að misbeita svona valdi sínu, leggja hendur á friðarsinna sem engum stóð stuggur af og brjóta á borgaralegum réttindum þeirra? Til hvers? Til að minna okkur á að þeir ráða. Reglum skal lúta reglananna vegna, jafvel þótt reglurnar lúti engum öðrum tilgangi. Það þarf að minna á að Stóri Bróðir fylgist með þér.
Heroes (David Bowie)
I, I will be king
And you, you will be queen
Though nothing will drive them away
We can beat them, just for one day
We can be Heroes, just for one day
And you, you can be mean
And I, I'll drink all the time
'Cause we're lovers, and that is a fact
Yes we're lovers, and that is that
Though nothing, will keep us together
We could steal time, just for one day
We can be Heroes, for ever and ever
What d'you say?
I, I wish you could swim
Like the dolphins, like dolphins can swim
Though nothing, nothing will keep us together
We can beat them, for ever and ever
Oh we can be Heroes, just for one day
I, I will be king
And you, you will be queen
Though nothing will drive them away
We can be Heroes, just for one day
We can be us, just for one day
I, I can remember (I remember)
Standing, by the wall (by the wall)
And the guns, shot above our heads (over our heads)
And we kissed, as though nothing could fall (nothing could fall)
And the shame, was on the other side
Oh we can beat them, for ever and ever
Then we could be Heroes, just for one day
We can be Heroes
We can be Heroes
We can be Heroes
Just for one day
We can be Heroes
We're nothing, and nothing will help us
Maybe we're lying, then you better not stay
But we could be safer, just for one day
Oh-oh-oh-ohh, oh-oh-oh-ohh, just for one day
Lag dagsins: Creole Love Call með Duke Ellington
Nú er ég loksins kominn með nýtt rúm og það er allt annað líf! :D Næst er þá stóreflis tiltekt í herberginu og hef ég þegar fleygt fullt af drasli sem ég hef safnað upp í gegn um árin. Það var afar góð tilfinning að losa sig við það. Ég hef nefnilega þá áráttu að geyma ótrúlegasta drasl af „tilfinningalegum ástæðum”, en þegar þetta er farið að ná niður í gamla lestarmiða, þá þarf maður að fara að taka sér tak.
Lag dagsins: Wish You Were Here með Pink Floyd
Skemmti mér konunglega á Eddie Izzard í gær. Eddie er það einkar lagið að geta séð spaugilegar hliðar á ólíklegustu hlutum og að geta skipt úr einu yfir í annað, og svo aftur á byrjunarreit eða e-ð út í bláinn og er alltaf jafn fyndinn og skemmtilegur. Þorsteinn Guðmundson og Pétur Kristjánsson hituðu upp og þeir voru einnig góðir.
Ég gerði góð bókakaup um daginn, annars vegar keypti ég Hvatt að rúnum eftir Álfrúnu Gunnlaugsdóttur og Tevje kúabónda og dætur hans eftir Sholom Alekheim á bókamarkaði í Perlunni, hins vegar keypti ég Fávitann og Glæp og refsingu eftir Dostojevskí í fornbókabúðinni á horni Klapparstígs og Hverfisgötu. Af þeim er ég nú langt kominn með fyrra bindi Glæps og Refsingar og er mjög hrifinn af henni.
Þetta er bara Of fyndið :D
Ég vil biðja lesendur um einnar mínútu þögn til minningar um Tommy Vance sem lést á sunnudag, 63gja ára að aldri eftir heilablóðfall. Tommy var þekktastur fyrir störf sín sem plötusnúður á Radio one í London en stjórnaði á síðustu árum sjónvarpsþættinum The Friday Rockshow á VH1. Ég var einlægur aðdáandi þáttarins á táningsárum mínum. Tommy var alltaf auðþekktur af kolsvörtum sólgleraugunum og dimmri og rámri viskýrödd. Hann einsetti sér ávallt að flytja manni besta rokk sem völ var á og gerði vel. Þekking hans á rokki virtist ótæmandi. Ég á honum mikið að þakka fyrir að flytja mér góða tónlist, hafa veitt mér margar ánægjustundir á föstudagskvöldum og fyrir að hafa kynnt mér fjöldan allan af góðum hljómsveitum sem ég held upp á í dag. Ég þakka fyrir góðar stundir. Blessuð sé minning Tommy Vance. Rock on!
Lag dagsins: Knockin' On Heaven´s Door
Ýmislegt hefur á daga mína drifið og skal þess nú getið í stuttu máli.
Á laugardag var Mossi tvítugur og fór ég í afmælið til hans. Átti ég þar ánægjulega kvöldstund með góðum vinum. Þaðan fór ég svo í kórpartý til Dodda (þ.e. Dodda kórbróðure og frænda). Var þar og mikið komið saman af góðu fólki og var dansað sungið og drukkið öl fram á nótt. Ég þakka kærlega fyrir mig. :)
Talandi um kór; þá líst mér afar vel á hvernig mál eru að þróast með Bohemian Rhapsody. Kiddi fékk því framgengt við Martein að Bragi syngi einsöng, með Kidda á píanóinu og Halla á rafmagnsgítar. Hljómaði þetta ansi hreint flott og með frekari æfingum og slípingu sé ég fram á að þetta verði alveg magnað hjá okkur.
Á fimmtudag brá ég mér í Rosenberg-kjallarann og sá Teague League spila. Frábært djasstríó skipað píanóleikara, kontrabassaleikara og trommuleikara. Unaðsleg tónlist, léku þeir lengi og stúlka sem ég þekki ekki nafnið á söng nokkur lög með þeim af stakri prýði. Móttökurnar voru afar góðar og voru þeir ítrekað klappaðir upp. Hitti Kidda og Co, skruppum á Café Cultura, síðan hittum við hóp MR-inga ásamt dönskum skiptinemum og álpuðumst með þeim heim til Kára í teiti.
Ég tryggði okkur Vésteini og Telmu miða á Iron Maiden í júlí. Þá verður gaman.
Í kvöld er svo förinni heitið á uppistand með Eddie Izzard á Broadway. :)
Fór á Komin til að sjá og sigra í Loftkastalanum á laugardaginn. Æðisleg sýning. Ég hef sjaldan séð jafn mikið lagt í menntaskólasýningu. Ég hvet alla sem hafa ekki enn séð hana til að drífa sig nú á hana.
Á sunnudaginn fór ég svo með Laufeyju föðursystur minni, mömmu, ömmu, Vésteini og Telmu í óperuna að sjá Toscu. Hún var afar mikilfengleg, umgjörðin einstaklega flott að maður tali ekki um tónlistina og Elín Ósk, Jóhann Friðgeir og Ólafur Kjartan voru stórkostleg.
Það er grein eftir mig á vinstri.is. Nefnist hún „Kosningar í Írak og ábyrgð Íslendinga“.
George Harrison hefði orðið 62 ára í dag, hefði hann lifað. Blessuð sé minning hans.
Fór með nafna mínum á leiksýninguna Að eilífu á Herranótt í gær. Gaman að hitta liðið, ég fylltist nostalgíu. Ég þakka kærlega fyrir góða sýningu.
Á morgun hyggst ég svo sjá Komin til að sjá og sigra sem Talía, leikfélag MS setur upp. Sýningin er byggð á Stuðmannamyndinni Með allt á hreinu og fékk 4 stjörnur af 5 á leiklistarvefnum. Aðrar sýningar eru laugardaginn 5. mars, og fimmtudaginn 17. kl. 8 og laugardaginn 19. kl. 8
Hafi það einhvern tíman ekki verið nógu skýrt, þá mælist ég til þess að fólk skrifi undir nafni ef það vill tjá sig á síðunni minni. Annars les ég það ekki.
Jæja, nú er það menningarsagan, History of the United States, þarf að komast yfir allav. 8 síður í viðbót í kvöld, ansi seinlesið. Er að lesa um Nixon núna.
Gerði kjarakaup í fyrradag er ég keypti safndisk með Comedian Harmonists á spottprís í 12 tónum. Lætur það unaðslega í eyrum. Sah ein Knab ein Röslein sthe’n/Röslein auf die Heide...
Annað gaman, Eddie Izzard er væntanlegur aftur til lands í mars og verður með uppistand á Broadway. :) Ég fagna því. Ég þangað. Verða e-ð 800 miðar í boði.
Mér leiðist samt þegar tónleikar eða uppistand er á litlum stöðum, þó svo að Broadway sé nú með stærri skemmtistöðum, en þetta er maður sem hefur fyllt hljómleikasali, einn vinsælasti og besti skemmtikraftur heims í dag og má því búast við að miðarnir rjúki upp á stuttri stundu. Ég hef oft rekið mig á að missa af góðum tónleikum/uppistandi/óperu vegna fárra miða sem hafa verið seldir snemma og e-ir með nógu marga frípunkta eða þeir sem versla við ákveðið fyrirtæki hafa haft forgang.
Ég minnist þess að í fyrra stóð í blaðinu að verið væri að reyna að fá Tom Waits til landsins. Svo heyrði maður ekkert meira af því. Svo segir Mark að það HAFI verið tónleikar á e-um litlum stað en það bar svo lítið á því að þetta fór framhjá flestum. Þessu mætti líkja við: . Þessu mætti líkja við: „...já, til gamans má geta að Bob Dylan treður upp á Gauknum í kvöld...“ Það þarf vart að taka fram hversu mjög mig hefði langað á þessa tónleika.
Ég er byrjaður að lesa The Curious Incident of the Dog in the Nighttime og líst nokkuð vel á hana.
Vegna fjölda fyrirspurna og áskorana var bætt við 5 aukasýningum á leikritinu Þú veist hvernig þetta er sem Stúdentaleikhúsið sýnir. Lokasýning er á sunnudaginn. Sækja þarf miða fyrir sex á sýningardegi. Látið þessa stórgóðu sýningu ekki framhjá ykkur fara.
Ég lauk fyrir nokkrum dögum við Hundrað ára einsemd eftir Gabriel Garcia Marquez. Ég var afar heillaður af henni og þykir ekki furða að Marquez hafi fengið Nóbelsverðlaun, hafandi lesið þessa bók.
Þar næst las ég MAUS eftir Art Spiegelman. Þar segir hann sögu föður síns, sem var pólskur gyðingur og hvernig hann lifði stríðið og helförina. Bókin segir tvær sögur, annars vegar frá lífsreynslu föðurins, Vladek og hins vegar frá erfiðu sambandi hans og Art. Sagan er sögð í myndasöguformi, þar eru gyðingar teiknaðir sem mýs og Þjóðverjar kettir. Einstaklega áhrifamikil lesning.
Nú er ég að velta fyrir mér hvað ég les næst, er sem með langan lista af bókum en sá á kvölina sem á völina...
Annað magnað rit er Resistance to Civil Government (a.k.a. Civil Disobedience) eftir Henry David Thoreau. Lásum það í amerískum bókmenntum. Holl og mannbætandi lesning og hafði djúpstæð áhrif á mig. Þeim sem nenna ekki eða geta ekki rölt út í búð til að kaupa sér þetta öndvegisrit eða farið á bókasafnið bendi ég á http://www.vcu.edu/engweb/transcendentalism/authors/thoreau/civil/ , þar sem finna má greinina í heild sinni.
Uri Avnery skrifar enn eina magnaða grein þar sem hann fjallar hann fjallar um ástandið í Palestínu, mögulegt vopnahlé Palestínu og Ísraels og hvað það myndi hafa í för með sér.
Ég vona að sem flestir hafi séð Death in Gaza, sem sýnd var í Ríkissjónvarpinu áðan. Ég náði að sjá seinni hlyta hennar. Myndin er bresk og veitir innsýn í daglegt líf flóttafólks í Rafa, syðst á Gazaströndinni. Það var óneitanlega erfitt að horfa á hana og kynnast hörmungunum sem fólk býr við hvern dag. Skelfingunni, óttanum reiðinni og hatrinu sem býr í fólkinu vegna þjáningananna sem eru fastur liður í daglegu lífi þeirra og ofsóknanna sem það þarf að þola.
Talað var við börn og fullorðna, maður horfði á stórvirkar vinnuvélar leggja heimili fólks í og sá fólk hætta lífi sínu til að kasta grjóti í þær. Maður sá menn, konur og börn myrt af ísraelskum hermönnum og palestínsk börn með handsprengur. Einnig var fjallað um trú Palestínumanna á píslarvættið og sigur í dauðanum. Minnistæð eru orð eins skæruliðans um drenginn Ahmed sem hjálpaði þeim: „Ef það væri ekki stríð gengju Ahmed og félagar hans í skóla og lærðu að verða nýtir þjóðfélagsþegnar. En því miður er stríð svo þeir verða að læra að berjast fyrir föðurlandið”. Umfram allt lýsir myndin örvæntingu þessa fólks. Annar leikstjóranna, James Miller var myrtur af ísraelskum hermönnum á meðan gerð myndarinnar stóð. Hann náði aldrei að mynda og tala við ísraelsk börn. Enginn hefur enn verið dreginn til ábyrgðar fyrir morðið, píslarvottunum fjölgaði um einn en tökufólkið missti félaga sinn, og fjölskylda hans missti ástvin, rétt eins og fjölskyldur þeirra Ísraela og Palestínumanna sem hafa fallið í átökunum og falla enn.
|
|
