Sumarnætur

Þegar miðnætursólin skín
stíga blómarósirnar úr dvala
skríða úr vetrarhíðinu
og springa út
söngvarnir óma
og dansinn dunar
trumbuslög hjartanna
eitt brennur, annað brestur
vessar streyma inn og út í villtri hringrás
þau rísa í vestri og hníga í austri
því fengitíminn er hafinn

Fór líka á mjög góða tónleika í Smekkleysubúðinni í fyrradag. Þar lék Huun -Huur-Tu hópurinn frá Tuvu í Síberíu og söngkonan Nina Nastasia. Ég keypti mér disk með þeim fyrrnefndu í kjölfarið. Huun-Hur-Tu leika á ýmis strengjahljóðfæri og bumbu en sérstæðastur er þó söngurinn, hinn svokallaði barkasöngur, sem þeir munu frægastir fyrir. Hljóðin koma djúpt neðan úr hálsinum, svo minnir á fugl, ekki ósvipað rjúpu. Frábær tónlist.

Einar fór í bíó, pars quartus:
Star Wars - Revenge of the Sith

The circle is complete. Fór á Revenge of the Sith úti í Svíþjóð með Arnari. Þvílík mynd! Hún fór fram úr mínum fremstu vonum og skildi mig eftir agndofa. Allt gengur upp og hún tengir vel við báðar seríur. Þessi mynd verður klassík, hlýðið á orð mín! Sendi yl um gamla nördahjartað, á svona stundum verður maður stoltur af að vera Star Wars-nörd. Hefði kannski mátt kalla hana Revenge of the Nerds- With a Vengence ;) Ætla svo aftur á hana með Dodda. Þessi mynd er lang lang besta myndin af þeim nýju by far og tvímælalaust ein allra besta Star Wars-myndin. Gætum jafnvel tekið maraþon. Hlakka til þegar hún kemur á DVD, þá ætla ég þokkalega að kaupa hana, ásamt Attack of the Clones og Clone Wars-þáttunum, verður líka gaman að geta horft á þetta frá a-ö.


Ég er annars nýkominn inn í The Sopranos. Búinn að horfa dálítið á fyrstu og aðra seríuna og fílaði mjög vel. Snilldarþættir.

Sælir eru einfaldir

Ég gekk enn áfram. Það var dimmt í kring um mig – dimmt og dauðahljótt. Mjúkar agnir öskuregnsins strukust öðru hverju við vanga minn. Langt úti í nóttinni skein eldblómið, rautt og glóandi. Eldblómið, sem í einu vetfangi hafði rofið ísdjúp jökulsins, sprungið út til hins stutta, ófrjóa, eyðandi lífs – sem var ekki líf, heldur löðrandi dauði óstýriláta eyðingarafla.

Fyrir nokkrum dögum lauk ég við bókina Sælir eru einfaldir eftir Gunnar Gunnarsson. Bókin kom út 1920 og hlaut mikið lof. Hún þótti besta bók hans til þessa og var því jafnvel haldið fram að hún væri besta bók á Norðurlöndum. Sagan er harmræn og myrk, með nokkuð gotnesku yfirbragði, án þess að vera án vonar eða skorta húmor og hún inniheldur bæði hrylling og fegurð.
Sagan gerist á sjö dögum í Reykjavík árið 1918. Katla gýs og bærinn er formyrkvaður. Spánska veikin herjar á bæjarbúa. Dauði, drungi og myrkur ríkir hvarvetna. Aðalpersónur er vinahópur menntamanna; Sögumaðurinn Jón Odsson skáld, málfræðingurinn Benjamín Pálsson, andatrúarmaðurinn Björn Sigurðsson, Páll Sigurðsson, nýskipaður prófessor í sagnfræði við háskólann og Grímur Elliðagrímur læknir. Í upphafi er okkur tjáð að Grímur Elliðagrímur hafi á sjöunda degi farið á geðveikrahæli að eigin ósk. Svo eru raktir þeir atburðir sem leiddu til þessa hörmulega atviks.
Páll og Grímur eru menn andstæðra skoðanna og deila um tilgang lífsins. Grímur trúir á mannsandann og hið góða í manninum, hann er fórnfús og iðjusamur. Páll er fulltrúi sárrar bölsýni, hann hefur enga trú á manninum, hann telur að lífið spyrji einungis hver sé sterkastur í hinni hörðu lífsbaráttu og tilgangur lífsins sé að sigra og bjóta sér aumari menn undir sig. Og þessa heimspeki sýnir hann í verki, sem hefur skelfilegar afleiðingarnar, án þess að skeita um fórnarlömbin. Hann er gersamlega siðlaus og fulltrúi hins illa í manninum.
Eymdin, drungalegt myrkrið og dauðinn stigmagnast og það endurspeglast í sálarlífi persónanna uns kemur að óhjákvæmilegu uppgjöri á sjöunda degi.
Þegar Gunnar skrifaði bókina var stutt síðan heimsstyrjöldin hafði geisað og í henni er uppgjör við molnandi heimsmynd manna. Hér mætast ólík sjónarmið persónanna í glímu við lífsvandann. Gunnar veltir fyrir sér réttlætingu tilveru okkar, sem sjaldan hafði sýnst myrkari, og hverfuls lífs, dauðanum og eilífðinni. Hann veltir fyrir sér einmanaleika, gildi vináttu, ástar og trausts og einstaklingshyggju gegnt húmanisma og valdi tortímingar í formi náttúruafla og í brjósti mannanna.
Mér finnst þessi bók afar mögnuð og einstaklega vel skrifuð. Ég tel hana eiga mikið erindi við fólk og ég vona að sem flestir muni lesa hana sem það hafa ekki gert.

Einar fór í bíó, pars tertius

Doddi bauð mér um daginn á Nexus-forsýningu kvikmyndarinnar Sin City og mér fannst hún frábær. Ekki síst þetta yndislega noir-andrúmsloft í myndinni og geggjuð cinematógrófía. Sin City er skugalegt syndabæli með spillingu, ofbeldi og kynlífi. Myndatkan og sjónarhorn eru stórkostleg, notkun skugga og ljóss er virkilega flott. Myndin er tekin upp í svart/hvítu og eini liturinn sem birtist er rauður, t.d. blóð, varalitur, kjóll, bílar o.s.frv. Myndin byggir á myndasögunum eftir Frank Miller. Hún er afar trú myndasögunum og færir í raun hvern ramma beint á tjaldið. Hafði reyndar ekki lesið myndasögurnar þegar ég sá myndina. Það er annars mjög misjafnt hvernig kvikmyndir byggðar á mydasögum koma út en ég sver það, þetta er eins gott og það gerist! Frábærir leikarar sem spellpassa hlutverkin, góður söguþráður, flottur og létt klisjukenndur díalóg (hann á nú oft að vera það, það er allir klassísku noir-frasarnir) sem svínvirkar. Myndin mun byggja á þremur bókum úr seríunni, fléttar þrjár sögur saman. Fyrst er það ófrýnilega tröllið Marv (Mickey Rourke) sem fer í hefndarför að leita uppi Goldie, sem var honum góð og hann átti ljúfa nótt með en liggur dauð næsta morgunn, heiðarlega löggan Hartigan (Bruce Willis) sem tilheyrir fámennum hópi og renir að vernda litla stúlku fyrir barnaperra og Dwight flækist inn í yfirvofandi stríð milli löggunnar og vændiskvenna. Að sjálfsögðu býr svo meira að baki, en ég vil ekki gefa meira upp, til að spilla ekki fremur sögunni. Myndin verður frumsýnd eftir mánuð og hvet ég fólk til að skella sér þá á hana. Það spillti svo ekki fyrir ánægjunni að sjá myndina textalausa og án hlés. :)

Keypti mér svo fyrstu bókina, The Hard Goodbye í gær, sem er sagan af Marv. Mögnuð bók, alveg þrælmögnuð. Þó ekki séu nema teikníngarnar sem eru gjarnan gerðar í eins konar negative-stíl, „less is more“-hugsun með ljós og skugga, ýmist svart/hvítt eða hvít/svart.

Bróðir minn benti mér á þetta áhugaverða próf,sem kannar heimsýn fólks. Mér finnst þessi skilgreining lýsa mér ágætlega, eins og ég sé sjálfan mig.

You scored as Cultural Creative. Cultural Creatives are probably the newest group to enter this realm. You are a modern thinker who tends to shy away from organized religion but still feels as if there is something greater than ourselves. You are very spiritual, even if you are not religious. Life has a meaning outside of the rational. Cultural Creative 88% Idealist 75% Postmodernist 63% Existentialist 63% Materialist 56% Romanticist 44% Modernist 19% Fundamentalist 13% What is Your World View? created with QuizFarm.com

Tony Blair vill láta þróa ný kjarnavopn. Já, það vill hann. Fær mann til að hugsa. Maðurinn sem ásamt ráðamönnum í Bandaríkjunum hefur verið hvað ötulastur við að vara við þeim ógnum sem heimsbyggðinni stendur af gereyðingarvopnum í eigu þjóða í Mið-Austurlöndum. Reyndar fundust engin slík í Írak og allt í besta lagi með að Ísraelar eigi þau.
Það er augljóst að sumum er treystandi fyrir tortímingartólum en öðrum ekki. Þeirra gereyðingarvopn eru eflaust í „almannaþágu“.
Sagt er í þessari grein að búist sé við að Blair verði ásakaður um „hræsni fyrir að þrýsta á ríki á borð við Íran og Norður-Kóreu að leggja kjarnorkuáætlanir sínar á hilluna á meðan hann áformi að þróa nýja tegund vopna fyrir Breta.“ Og hvað er þetta annað en hræsni? Þetta sýnir svart á hvítu hve hugsjónirnar rista djúpt. Þetta er einfaldlega spurning um hver er sterkastur, þá gerir hann hvað sem hann vill og notar hvers kyns áróður til að réttlæta gerðir sínar, mér finnst þetta jafnvel vera að þróast í þá átt að réttlætingar muni ekki þurfa við. Sérlega ef þeim ætlar að takast svona vel að innræta okkur rolluhugsunarhátt. „Við erum frjálsu og góðu súper-vesturveldin, ef aðrar þjóðir gera eitthvað sem okkur líkar ekki er það illt, þeir verða grýlugerðir en ef við gerum það sama er það gott verk, því við erum svo frábærir. Auk þess getum við sprengt ykkur ef þið eruð með eitthvað múður, og verður það einnig gott verk því við berum kyndil frelsisins“. En mér er spurn, erum við Vesturlandabúar í raun svona miklar rollur að lepja þetta allt upp og láta bjóða okkur þetta?

Keypti allar Monty Python-myndirnar á DVD í gær. Það voru góð kaup.

BROTHER: "And Saint Attila raised the hand grenade up on high,
saying, 'Oh, Lord, bless this thy hand grenade that with it thou
mayest blow thy enemies to tiny bits, in thy mercy.' And the Lord
did grin, and people did feast upon the lambs, and sloths, and
carp, and anchovies, and orangutans, and breakfast cereals, and
fruit bats, and large --"
MAYNARD: Skip a bit, Brother.
BROTHER: "And the Lord spake, saying, 'First shalt thou take out
the Holy Pin. Then, shalt thou count to three, no more, no less.
Three shalt be the number thou shalt count, and the number of the
counting shalt be three. Four shalt thou not count, nor either
count thou two, excepting that thou then proceed to three. Five is
right out. Once the number three, being the third number, be
reached, then lobbest thou thy Holy Hand Grenade of Antioch towards
thou foe, who being naughty in my sight, shall snuff it.'"
MAYNARD: Amen.
ALL: Amen.
ARTHUR: Right! One... two... five!
???: Three, sir!
ARTHUR: Three!
[boom]

Ef ég væri persóna í múmínálfunum væri ég eflaust snorkurinn. Málsagan, sérlega orðsifjafræði og hljóðfræði og aðrar málfræðibreytingar, fær mig alla vegana til að snorka. Hvað þá þegar sumarveður er komið. Svo erum við báðir með gleraugu (hann er allav. með þau í teiknimyndunum, ólíkt bókunum, kannski er hann með linsur þar).

Hemúllinn var líka alltaf helvíti skemmtilegur.

Lag dagsins II: Innuendo með Queen

Og meðan ég man, nú sér maður auglýsingar fyrir nýju Star Wars-myndina, sem ég vona að verði góð. En síðan hvenær er Yoda skyndilega kominn með klær?

Einar fór í bíó, pars secundus

Ég fór með Dodda á Shi mian mai fu (House of the Flying Daggers). Myndin er eftir Zhang Yimou, þann sama og gerði Hero. Við vorum sammála um að hún færi einstaklega flott en honum fannst melódramað ætla allt um koll að keyra í endann. Mér finnst hann gera úlfalda úr mýflugu. Fyrst og fremst er þetta afskaplega vönduð og falleg mynd með magnaðri cinematogrófíu (hvað sem það heitir á íslensku), landslag, myndataka og bardagatriði heilluðu mig upp úr skónum. Dans-bardaga atriðið í byrjun var t.d. alveg magnað. Að þessu leitinu til er hún hreinasta listaverk og stóð undir þeim væntingum sem ég hafði gert mér, hafandi séð aðrar kínverskar hágæðamyndir áborð við Hero, Crouching Tiger/Hidden Dragon og The Emperor And The Assasin. Sagan fannst mér fín; ástir, rómantík og erótík, ævintýri, svik og afbrýði þar sem enginn er þar sem hann er séður þó svo að uppljóstrana-dæmið hafi gengið dálítið í öfgar undir lokin og ástarþríhyrningurinn hefði mátt rista dýpra, gat orðið eilítið flatur á köflum. En aðal bardagasenan fannst mér að mörgu leiti bæta upp þau hughrif sem stundum skorti á í ástarsögunni, hún hefði kannski ekki virkað vel á pappír, en mikið svakalega kom hún flott út.
Allt í allt var ég mjög sáttur við þessa mynd,mergjuð kvikmyndagerð þó að mér þyki sagan ekki jafn vel út færð og í Hero eða Chrouching Tiger/Hidden Dragon. Af áðurnefndum sökum mæli ég þó eindregið með henni.

Lag dagsins: Christmas Card From A Hooker In Minneapolis með Tom Waits

Jón: „Grettir, ég er ekki að segja að þú sér feitur... en Herman Melville langar til að skrifa um þig bók.

Ég var í prófi í Amerískum bókmenntum í dag. Ég held að sé óhætt að segja að ég hafi massað það með meiru. Ég er annars mjög ánægður með prófið sjálft. Skrifaði ritgerð upp á 8 ½ síðu um Henry David Thoreau og Resistance to Civil Government og Frederik Douglass og My Bondage and My Freedom, og hvað var líkt og ólíkt með þeim, uppfullur af andargift, enda hef ég haft þetta efni kraumandi í heila mínum síðustu daga og náði að skrifa gagnlega punkta áður en ég lagði til atlögu við hitt. Restin var að bera kennsl á verk og höfunda og svaraði ég því á mettíma auk spurninga með stuttum svörum og gekk það vel líka.
Sumsé: Wie heiß ich? Wer ist dein Vater? Ausgezeignet und Saugeil.
Þetta námskeið er búið að vera feikna skemmtilegt og fróðlegt og kann ég Guðrúnu B. bestu þakkir fyrir góða kennslu. Úrval góðra höfunda og verka og margir sem mig langar til að lesa meira eftir, þ.á.m. Washington Irving, Nathaniel Hawthorne, Walt Whitman, Stephen Crane, Hermann Melville, Bret Harte, Frederic Douglass, Henry David Thoreu, Edgar Allan Poe, Sarah Orne Jewett, Rebecca Harding Davis, Kate Chopin og Emily Dickinson.

MR-kórinn hélt vortónleika í Neskirkju í fyrradag. Þeir voru, þó ég segi sjálfur frá, afar vel heppnaðir.
Reyndar sveif maður alveg í sigurvímu eftir þá. Ég er afar hamingjusamur vegna frammistöðu kórsins auk þess sem við fengum frábærar viðtökur. Það er líka æðislega skemmtilegt að syngja þetta, enda gott prógram. Meðal þess sem bar hæst var Rejoice in the Lamb eftir Benjamin Britten sem er eflaust Magnum opus kórsins, alltént síðan ég byrjaði. Einnig sungum við Bohemian Rhapsody en það lag hefur ávallt átt sérstakan stað í hjarta mér. Ættjarðarlög og stúdentasöngvar 5 slóvanskar þjóðvísur eftir Bartók, Mozart, Irish Blessing e. Bob Chilcott, Maístjarnan, Vísur Vatnsenda-Rósu o.s.frv.
Á laugardaginn verður svo skálaglamm. Gaman að því.

Einar fór í bíó, pars primus

Ég er afar spenntur fyrir kvikmyndahátíðinni, núna búinn að sjá þrjár myndir og langar að sjá fleiri. Alls eru e-ð 22 myndir af 60 sem ég gæti hugsað mér að sjá, en frammistaða mín í próflestri mun víst ráða e-u um hvað ég get séð.
Fyrsta myndin sem ég sá á kvikmyndahátíðinni var mjög áhugaverð og vil ég mæla með að fólki fari og sjái hana. Þetta var kvikmyndinn What The Bleep Do We Know. Það er erfitt að skilegreina hana, ogeins vill maður ekki gefa upp of mikið. Hún er að hluta heimildamynd, en með leiknum atriðum auk vandaðra tæknibrellna. Myndin varpar fram stórum spurningum um lífið og tilveruna og mannshugann, hversu mikið er heimurinn það sem við skynjum, hvernig við búum til mynd af heiminum og síum úr og púslum aftur saman, minni okkar, og ekki síst tilfinningar. Hvers vegna hugsum við eins og við gerum, hví endurtökum við okkur að hversu miklu leiti getum við stjórnað hugsunum okkar og veröld? Þessu og fleiru veltir myndin fyrir sér og rætt er við marga sérfræðinga. Mér fannst þessi mynd mjög góð, hún fær mann virkilega til þess að hugsa. Það var líka frábært að leikstjóri myndarinnar sat fyrir svörum eftir sýningu hennar.
Meira seinna.

Mig langar í bókina Grundriss der vergleichenden Grammatik der indogermanischen Sprachen eftir Friedrich Karl Brugmann. Þó ekki sé nema út af nafninu. Af sömu sökum langar mig í bókina Die Verwantschaftsverhältnisse der indogermanischen Sprachen

Leiðrétting: tónleikarnir eru hálf níu í kvöld. Pardon.

Ég vil aftur minna á tónleika MR-kórsins sem verða haldnir í Neskirkju þriðjudaginn 19. apríl kl. 20:00. Miðaverð er 1500, ókeypis fyrir fyrrum kórmeðlimi, fáist þeir til að taka 3 lög með okkur. :)

Lagafrumvarp um hlerun fjarskiptabúnaðar.

Nú liggur fyrir frumvarp sem á að skylda öll fjarskiptafyrirtæki til að hafa búnað til að hlera símtöl. Samkvæmt því ber fjarskiptafyrirtækjum að tryggja að yfirvöld geti hlerað símtöl og fengið gögn um þau ef yfirvöld sjá ástæðu til.

Mér þykir þetta frumvarp óhugnarlegt. Mér finnst óhugnarlegt að vita að yfirvöld geti fylgst með manni og hnýst í einkalíf manns án manns eigin vitneskju. Friðhelgi einkalífsins virðist ekki ná lengra en svo að ef yfirvöld telja ástæðu til og telja/segja það vera í almannaþágu þá sé það réttlætanlegt.

Það er óhugnarlegt að vita að sé hægt að fylgjast með manni án vitneskju manns vegna þess að ríkisstjórnin telur ástæðu til. Maður spyr sig einnig hvort þetta sé leið að einhverju enn verra. Eitt er glæpur í dag, hvað verður glæpur á morgun? Ef orð þín þykja nógu grunsamleg til að ástæða sé til að hlera þau, er þá langt í að ummæli þín séu glæpsamleg? Hvað verður um skoðana –og tjáningafrelsi? Síminn er hleraður í dag, mun þess langt að bíða að hlerunarbúnaður verði um allt hús þitt til að fylgjast með öllu sem þú gerir, sérhverri hreyfingu þinni, já jafnvel sérhverri hugsun þinni. Verða hugsanaglæpir glæpir framtíðarinnar? Allt í almannaþágu? Byrja skal brunninn áður en barnið fellur í hann. Minnist einhver bókarinnar 1984 eftir George Orwell? Stóri bróðir fylgist ávallt með þér, allan sólarhringinn, og tryggir að þú farir sjálfum þér og öðrum ekki að voða. Lærðu að elska Stóra bróður, hann vill þér vel.

En hví ættum við fremur að treysta valdinu en þeir virðast treysta okkur? Ætti þetta fremur að vera öfugt? Ef við sjáum ástæðu til að vantreysta valdinu, væri þá ekki eðlilegt að við fengum að fylgjast með öllum þeirra gjörðum og sjá hvort þeim sé treystandi fyrir því valdi sem við felum þeim? Er þeim fremur treystandi sem halda upplýsingum leyndum fyrir okkur„í þágu okkar sjálfra”? Hvað hindrar að ráðamenn fremji glæpsamlegt athæfi, nema það að þá verður það kanski ekki lengur glæpur?

Til er nóg af lögum sem eru slæm. Lög eru ekki réttlætanleg bara út af því að þau eru lög, og þeim á ekki að lúta einungis af þeim sökum. Að lokum verður hver maður að fylgja samvisku sinni. Ef hann finnur að á sér sé brotið að reglurnar séu óréttlátar og að þau brjóti á réttindum hans og meðbræðra hans sem manneskna þá er það réttur hans og skylda að mótmæla óréttlætinu, og hannn verður að gera það strax án þess að bíða eftir meirihluta, annars svíkur hann sjálfan sig. Einungis þannig getur hann verið frjáls.

Í fyrradag skruppum við bræður í sumarbústað um hádegisbil. Blíðskaparviðri lék við okkur. Er við komum að lóðinni var sjálfrennireiðinni ekki fært á veginum vegna drullu. Náttúrufegurðin var óviðjafnanleg. Landið var víða þakið snjó sem lýsti í sólinni en gróður hafði einnig rutt sér rúms og lyngið fagnaði okkur með litaskrúði. Enn mátti sjá grýlukerti glitra yfir lindinni. Himinn heiður og blár, hafið var skínandi bjart. Við bræður nutum kyrrðarinnar og fegurðarinnar og sóttum svo gamlar bækur úr bústaðnum sem við roguðumst með upp veginn í stórum plastkassa í snjó og drullu til að flytja í bæinn. Hefðum eflaust verið grunsamlegir að sjá. Húsið er að hruni komið og hryggðarmynd. Lóðin okkar, æskuátthagarnir hefur alltaf staðið hjarta mínu nær, verið athvarf, líkt og lítill sælureitur.

Ekki minnkaði náttúrufegurðin þegar við bræður keyrðum grafninginn. Snævi þakktir tindar, fjöllin voru klædd íshjálmi, fögur, tignarleg og ægileg í senn. Átti það ekki síst við um stuðlabergið í Jórukleif, snarbrattir hamrar og einnig um Jórutind, þar sem tröllkonan átti aðsetur sitt. Þar gnæfði varða efst við himinn. Við höfðum hugsað okkur að fara Nesjavallaveginn en urðum að snúa við sökum slæmrar færðar. Hafði þó kerling vægast sagt fengið eitthvað fyrir snúð sinn og héldum við glaðir í bæinn.

Smá leiðrétting í tilvitnunum, aðeins á einum stað hef ég séð hina þekktu tilvitnun „Better to have loved and lost than not to have loved at all“ eignaða St.Augustine sem ég hef hins vegar víða séð eignaða Alfred Lord Tennyson sem og ýmsum öðrum. Ef einhver veit hvaðan þetta er upprunið má hann gjarna segja mér það. Þar til held ég mig við ljóðlínur Tennysons.

Meistari Megas er sextugur í dag. Óska ég honum hjartanlega til hamingju með daginn. Það gera líka þeir tónlistarmenn sem halda honum heiðurstónleika í kvöld, sem mig fýsir á ef enn eru lausir miðar. Megas er tvímælalaust merkilegasti kvisturinn sem upp hefur komið í íslenskri rokksögu og magnaðasti textasmiðurinn og rétt eins og Árni Matthíasson bendir á í Mogganum í dag, hefur hann bæði samið fallegustu ástarlög og beittustu og háðskustu ádeilulög sem sungin hafa verið á íslensku. Hann er einnig helvíti lunkinn lagasmiður. Í tilefni afmælis hans vil ég birta hér textann við eitt eftirlætislagið mitt eftir hann, sem er eitt af fallegustu lögum og textum hans; „Tvær stjörnur“ sem kom út á plötunni Bláir draumar árið 1988.

TVÆR STJÖRNUR

Tíminn flýgur áfram og hann teymir mig á eftir sér
og ekki fæ ég miklu ráðið um það hver hann fer.
En ég vona bara að hann hugsi svolítið hlýlega til mín
og leiði mig á endanum aftur til þín.

Ég gaf þér forðum keðju úr gulli um hálsinn þinn,
svo gleymdir þú mér ekki í dagsins amstri nokkurt sinn.
Í augunum þínum svörtu horfði ég á sjálfan mig um hríð
og ég vonaði að ég fengi bara að vera þar alla tíð.

Það er margt sem angrar en ekki er það þó biðin
Því ég sé það fyrst á rykinu, hve langur tími er liðin.
Og ég skrifa þar eitthvað með fingrinum sem skiptir öllu máli.
Því að nóttin mín er dimm og ein og dagurinn á báli.

Já, og andlitið þitt málað. Hve ég man það alltaf skýrt,
auglínur og bleikar varir, brosið svo hýrt.
Jú ég veit vel, að ókeypis er allt það sem er best,
En svo þarf ég að greiða dýru verði það sem er verst.

Ég sakna þín í birtingu að hafa þig ekki við hlið mér
og ég sakna þín á daginn þegar sólin brosir við mér.
Og ég sakna þín á kvöldin þegar dimman dettur á.
En ég sakna þín mest á nóttinni er svipirnir fara á stjá.

Svo lít ég upp og sé við erum saman þarna tvær
stjörnur á blárri festinguni sem færast nær og nær.
Ég man þig þegar augu mín eru opin, hverja stund.
En þegar ég nú legg þau aftur, fer ég á þinn fund.

Ég er loksins kominn með textann við Nornagests rímu. Þetta er færeyskur vikivaki sem má, eins og áður hefur verið getið, finna sem leynitrakk á Disknum How Faar To Aasgard með Tý. Vikivakar þykja mér skemmtilegir, sérlega færeyskir, enda er færeyska yndislegt tungumál. Ég kann Hera Johensen, söngvara og gítarleikara Týs bestu þakkir fyrir sem og aðstandendum heimasíðunnar www.tjatsi.fo. Viðlagið hef ég skáletrað. Þeim sem óska að læra lagið bendi ég á að verða sér annað hvort út um diskinn eða tala við mig. Emillinn er einarsteinn@hotmail.com Og njóti nú hver sem vill:

Nornagests ríma.
Eitt er frøðið um Nornagest,
-Lat tær ráða ráðgerð í vanda
-tílíkum góðum gekk hann næst.
-Hvør ein svein geri so.-
2.
Oksar tólv vóru leiddir á torg,
og so fram á fríðu borg.
Hvíti kjólin nívir niður frammi
Enn gellir lúður í stavni
Kallur kom heim við ungum syni
Kelling situr so hákonu blíð
Hvíti kjólin nívir niður frammi
3.
Kongur ætlar at høgga teir,
tílíkum góðum gekk tað við gleim.
4.
Kongurin hjó so mikið høgg,
at blóðið dreiv um benjar døgg.
5.
Allir duttu teir deyðir niður,
øksin stóð í stokki við.
6.
Allir lovaðu hilmarhøgg,
blóðið dreiv um benjar døgg.
7.
Har kom kall við høkir tvær,
studdist so fast á báðar tær.
8.
Kongurin kvøður kalli blítt:
"Hví lovar tú ikki høggið mítt?"
9.
!Ivri, harri, var høggið títt,
í forðum sá eg vænari slíkt.
10.
Hoyrt hevur tú gitið Sjúrð svein,
Hann var so frægur í heimi ein."
11.
Tá skalv bæði leyv og lund,
Sjúrður høgg ormin í miðju sundur."
12.
"Kanst tú siga frá Sjúrði svein,
hann var frægur av fornum ein."
13.
"Tað kann eg siga Sjúrði frá,
tílíkan eingin við eygum sá.
14.
Tá skalv bæði leyv og lund,
Sjúrður høgg ormin í miðju sundur.
15.
Høgni var ein heiðursmann,
ljótan av lit so kendi eg hann.
16.
Gunnar var so reystur og ríkur,
Fróður og blíður og Gunhild líkur.
17.
Fróður og blíður og Gunnhild líkur,
seint man føðast annar slíkur.
18.
Faðir mín átti fridligt bú,
fjól tað mikið um manga kú.
19.
Eg sat á skógvi og goymdi hest,
helst tá veðrið var best.
20.
Allir sita í saðli teir,
Høgni, Gunnar og Sjúrður svein.
21.
Riðu teir um díkið heim,
Gunnar og Høgni og Sjúrður svein.
22.
Riðu teir um díkið tá,
eg var svein og sá hará.
23.
Gunnars hestur sprakk um fyrst,
Gunnar kendi væl tann dyst.
24.
Høgna hestur sprakk um tá,
Grani fast í feni lá.
25.
Sjúrðar hestur sprakk um síðst,
hann gjørdi so glaða góðmærs list.
26.
Grani fall í fenið fast,
galtagjørðin sundur brast.
27.
Allir stigu úr søðlum teir,
Gunnar og Høgni og Sjúrður svein.
28.
Allir toga í dýran hest,
Sjúrður togar í teymar mest.
29.
Ofta havi eg um díkið trott,
bæði dag og døkka nátt.
30.
"Gestur, ger mær viljan ein,
tú tvá mín góða gangara rein'
31.
Silgjan,ið sundur brast fyri mær,
hana, Gestur, gevi eg tær."
32.
Riðu so fram at eini á,
eingin kundi til manna sjá.
33.
Eg tváaði hans brost og bringu rein',
hans lær og legg og langa bein.
34.
Góðan gangara gjørdi eg rein',
síðan hevði meg Sjúrður til svein.
35.
Vær riðum so fram á Fovnis ból,
har skein sól sum geisar av sól.
36.
Eg tók eitt hár av sama hesti,
Tað var sítt og vaksið mest.
37.
Eitt var hár í hala á hesti,
tað var favn og feti mest.
38.
Tað var favn og feti sítt,
glógvaði rætt sum silvur hvítt.
39.
Eg havi í forðum farið vítt,
ei funnið ljós og lívið mítt."
40.
Kongur gav honum skaft og skeið,
og sjálvur segði hann kalli leið.
41.
"Í Frakkalandi er vatnið vítt (vígt?),
har er ljós og lívið títt.
42.
Leingi kavaði kurtis mann,
áður hann beint á ljósið fann.
43.
Kørnar prestur skírdi hann,
tá leið lív, sum ljósið brann.
44.
Tá ið ljós í lyktu var brent,
tá var lív og levnað endt.

Lag dagsins: Yellow með Coldplay.

Jórunn og Arnar héldu heim til Svíþjóðar í morgun, en þau voru búin að vera á landinu í tíu daga. Það voru miklir fagnaðarfundir og búið að vera gaman með þeim og krökkunum. Þarf að reyna að heimsækja þau í sumar.
Mamma og pabbi eru svo farin í tveggja vikna ferð til Perú. Ekki laust við að maður öfundi þau, en þau áttu aldeilis skilið að veita sér þetta og ég vona og er þess fullviss að þau skemmt sér vel. Er þau koma heim fæ ég eflaust bol með þessari áletrun: MY PARENTS WENT TO PERU AND ALL I GOT WAS THIS LOUSY T-SHIRT

Sit nú yfir enskri etýmólógíu, sötra kaffi og hlusta á Nornagests rímu í flutningi Týs, leynitrakk á How Faar To Aasgard. Það er all sérstæð blanda.
Er að reyna að verða mér út um textann við Nornagests rímu, en þegar ég hef hann skal ég glaður skella honum á síðuna fyrir áhugasama.

Þá er kannski ekki úr vegi að láta þessa skemmtilegu stafsetningarvísu fljóta með, hvers höfund ég man ekki:

Blessaður, sagði Bangsímon
og bauð mér kaffi
aldrei að skrifa ufsilon
á eftir vaffi

Jóhannes Páll páfi hefur fundið friðinn. Það er gott að vita þjáningum hans sé lokið, hafandi verið fársjúkur í mörg ár og hef ég satt að segja undrast hve hann tórði og krafðist þess til hinstu stundar að geta ávarpað heimsbyggðina.

Fyrir þá nátthrafna og morgunhana sem þetta kunna að lesa, syngur MR-kórinn í beinni í útvarpinu kl. 11 á morgun. Einnig vil ég auglýsa að við verðum með tónleika 19. apríl.

Lag dagsins: Viðrar vel til loftárása með Sigur Rós

Í kvöld kl. 20:00 sýnir Vantrú Monty Python-myndina Life of Brian í Garðastræti 2. Allir munu velkomnir.

All right ... all right ... but apart from better sanitation and medicine
and education and irrigation and public health and roads and a freshwater
system and baths and public order ... what HAVE the Romans done for US?
XERXES
Brought peace!
REG
(very angry, he's not having a good meeting at all)
What!? Oh ... (scornfully) Peace, yes ... shut up!

Af mótmælum og valdníðslu

Í fyrradag voru söfnuðust um 800 manns á Ingólfstorgi til að minnast þess að tvö ár eru liðin frá innrás Bandaríkjanna í Írak og til að mótmæla stríðinu. Ég var í þeim hópi. Það var góður andi og maður fann fyrir mikilli samstöðu. Hafði áður kíkt til Ungra Vinstri-Grænna, hitt þar m.a. Dag og Agga og útbjó mér skilti. Stefán Pálsson mælti fyrir fundinum og mæltist mjög vel, sem og Uglu Egilsdóttir sem einnig flutti erindi. Söfnun var í gangi og var um 700 nafspjöldum dreyft, þetta voru nöfn fórnarlamba, saklausra borgara sem höfðu fallið í Írak síðan að ráðherrar lýstu stuðningi við innrásina. Svartur borði hafði verið breiddur út og festum við nafnspjöldin á hann og gengum svo að stjórnarráðinu. Þar var áfram mótmælt, nokkur börn höfðu lagst á jörðina og lágu þar grafkyrr til að tákna lík og var það áhrifaríkt. Fleiri fóru svo að dæmi þeirra. Stjórnarráðið hafði verið gyrt af með borða og tóku þar 4 ábúðarfullir lögregluþjónar á móti okkur sem stóðu upp við húsið. Stefán Pálsson komst vel að orði þegar hann spurði hvort ætti að vera meira áhyggjuefni, friðarsinnar sem mótmæla stríðsrekstri, manndrápum, pyntingum og tortímingu, að við færum að rista upp torfþökur á Stjórnarráðslóðinni eða þeir sem leggja blessun sína yfir þessi voðaverk og styðja þau.


Þegar flestir voru farnir ákváðum við nokkrir mótmælendur að staldra aðeins lengur við. Ábúðarfullu lögregluþjónarnir stóðu við húsið, valdsmannslegir á svip. Loks tóku þeir niður borðann. Fyrst borðinn hafði verið tekinn niður fannst okkur eðlilegt að fara inn á lóðina, sem við og gerðum. Við gengum rólega upp tröppurnar og tókum okkur stöðu fyrir framan húsið. En lögreglan vildi bola okkur þaðan með valdi. Við sögðumst hafa fullan rétt til að vera þarna, borðinn hafði verið tekinn niður, við vorum á almennri lóð, við ógnuðum engum og vorum einungis með friðsamleg mótmæli, og kærðum okkur þar af leiðandi ekkert um að færa okkur. Við spurðum hvers vegna þeir væru að meina okkur að vera á lóðinni? Þeir gáfu engin svör við því, skipuðu okkur bara að færa okkur og þegar við létum okkur ekki segjast tóku þeir að ýta okkur. hótuðu einnig að handtaka okkur. Bróðir minn streittist á móti þegar gripið var harkalega í hann og fór það svo að fjórir gripu hann á hödum og fótum og vörpuðu niður á gagnstétt. Ungur piltur í okkar hóp varði sig einnig þegar lögreglan reif hann af jörðinni þar sem hann hafði lagst í mótmælaskyni, gripu hann höndum og færðu hann inn í lögreglubíl. Honum var sleppt skömmu síðar. Aðspurður sagði hann mér að þeir hefðu sagt honum að hann ætti rétt á að þegja og hann ætti yfir höfði sér handtöku. Hann velti auðvitað fyrir sér á hvaða forsendum þeir þóttust geta handtekið hann og spurði þá hvort þeir ætluðu með hann upp á stöð. Þeir litu hver á annan og þögðu dágóða stund. Loks slepttu þeir honum. Svæðið var aftur gyrt af, við stóðum þarna eilítið lengur, rökræður dugðu lítið á þá sem ekki vilja hlusta, við gerðum nokkur hróp að þeim en loks ákváðum við að halda í kaffi í MÍR-salnum.

Bróðir minn skrifar einnig um þetta á vangaveltur-vesteins.blogspot.com Eins og áður sagði mótmæltum við friðsamlega á almenningslóð og hafði ég talið að stjórnarskráin tryggði okkur rétt til þess. Einnig þykist ég hafa lesið þar að menn skyldu ekki teknir höndum að ósekju og án haldbærrar ákæru. En þarna var valdstjórnin að sýna okkur vald sitt. Okkur var bannað að vera þarna af því að okkur var bannað að vera þarna. Í mesta lagi hefði mátt handtaka okkur fyrir mótþróa við handtöku. Var þetta nauðsynlegt, að misbeita svona valdi sínu, leggja hendur á friðarsinna sem engum stóð stuggur af og brjóta á borgaralegum réttindum þeirra? Til hvers? Til að minna okkur á að þeir ráða. Reglum skal lúta reglananna vegna, jafvel þótt reglurnar lúti engum öðrum tilgangi. Það þarf að minna á að Stóri Bróðir fylgist með þér.

Heroes (David Bowie)

I, I will be king
And you, you will be queen
Though nothing will drive them away
We can beat them, just for one day
We can be Heroes, just for one day

And you, you can be mean
And I, I'll drink all the time
'Cause we're lovers, and that is a fact
Yes we're lovers, and that is that

Though nothing, will keep us together
We could steal time, just for one day
We can be Heroes, for ever and ever
What d'you say?

I, I wish you could swim
Like the dolphins, like dolphins can swim
Though nothing, nothing will keep us together
We can beat them, for ever and ever
Oh we can be Heroes, just for one day

I, I will be king
And you, you will be queen
Though nothing will drive them away
We can be Heroes, just for one day
We can be us, just for one day

I, I can remember (I remember)
Standing, by the wall (by the wall)
And the guns, shot above our heads (over our heads)
And we kissed, as though nothing could fall (nothing could fall)
And the shame, was on the other side
Oh we can beat them, for ever and ever
Then we could be Heroes, just for one day

We can be Heroes
We can be Heroes
We can be Heroes
Just for one day
We can be Heroes

We're nothing, and nothing will help us
Maybe we're lying, then you better not stay
But we could be safer, just for one day

Oh-oh-oh-ohh, oh-oh-oh-ohh, just for one day