Þessi póstur var uppfærður og lagfærður eilítið 14:08, þriðjudaginn 21. október.*

Rowan Atkinsson sem íhaldsmaður, fjallandi um innflytjendur:


Sagan vill oft gleyma miklum snillingum, eins og Monty Python sýnir okkur:


Uppfært 19:37

Mikið hefur verið rætt undanfarið um Alþjóðagjaldeyrissjóðinn og gjarnan eins og það sé töfralausn sem muni nú redda okkur úr skuldafeninu. Minna hefur hins vegar farið fyrir umræðu um kvaðirnar sem því myndi fylgja. Lesið endilega grein Þórarins Hjartarsonar um þær á Egginni, hún nefnist Náð Alþjóðagjaldeyrissjóðsins er dauði.
Bankar eru nota bene ekki góðgerðarfyrirtæki, bankanum þínum er, almennt séð, sama um þig. Tilgangur banka er að græða peninga. Ég segi ekki að inni á milli geti ekki leynst hugsjónafólk eða að hinn almenni starfsmaður get iekki verið greiðvikinn, ég er fremur að tala um þá sem eru í valdastöðum í bankanum, forystuna og bankann sem heild, The Borg, mætti kannski kalla það. Fyrir hvern hugsjónamann eru allav. tíu sem hafa þá hugsjón æðsta að láta bankanum áskotnast meira fé, það er tilgangurinn með bankanum og er það því jafnan í fyrsta sæti.
Eins mun Alþjóðagjadeyrissjóðurinn ekki veita lán án skilyrða. "Karl er þetta, Kiðhús minn, kerling vill fá eitthvað fyrir snúð sinn."
Þegar Íslendingar hafa fengið þá hörðu lexíu í hausinn að bankanum þeirra hér heima er sama um þá, þá er lítil ástæða til að búast við meiri rausnarskap erlendis frá.

Sjóðurinn vill þannig gefa Bretum sjálfdæmi um skilyrði lánsins. Skv. því sem Og: skv. því sem Ragnar Ögmundsson sagði í Silfri Egils voru Bretar að heimta af okkur 4 þúsund milljarða króna. Það er víst helmingur af öllum þeim ótryggðu skuldum sem erlendir bankar og vogunarsjóðir hafa lánað íslenskum fjárglæframönnum vegna fjárfestinga, einkum í Bretlandi. Breska kapítalið vill fá sitt. Ef slíkar drápsklyfjar leggjast á íslenska ríkissjóðinn og skattgreiðendur myndi vera búið með íslenskt sjálfstæði, auk þess sem lífskjör í landinu skerðast hrapalega um ófyrirséða tíð. Slíkir eru þá skilmálar þessa illræmda sjóðs.
Það er alkunna að fyrsta boðorð Alþjóðagjaldeyrissjóðsins er að opna lönd og hagkerfi fyrir frjálsu flæði alþjóðlegs fjármagns. Næstu boðorð eru svo niðurskurður opinberra geirans, einkavæðing og hallalaus fjárlög. skrifar Þórarinn.

Doddi veit hvað hann syngur þegar hann mælir með stöffi við mig. Hann mælti nýlega með því að ég kynnti mér Paul Krugman. Krugman fékk svo Nóbelinn í Hagfræði fyrir skömmu. Það þykir mér gleðiefni og hyggst kynna mér karlinn betur.

Ég finn fyrir því þessa daganna að ég vildi að ég hefði fylgst betur með í Viðskiptafræði í 6. bekk MR. Þegar ég lagði mig eftir því gat mér gengið sæmielga og fékk þokkalegt á lokaprófi, en hugur minn var ekki sérlega spenntur fyrir þessu, kannski var það antí-kapítalistinn í mér eða e-ð. ég man ekki hvort það var Sverrir eða Ármann Jakobsson sem mun hafa sagt "Ég trúi ekki á ósýnilegu höndina eða aðra drauga" og hefur það kannski ráðið för hjá mér. Á hinn bóginn; "Know Your Enemy" eins og Rage Against The Machine minna okkur á. Andri snær orðaði þetta líka ágætlega í heiti á kafla í Druamalandinu; "Stundum þarf að skilja leiðinlega hluti". Ég myndi gjarnan vilja hafa betri skilning og þekkingu á ástandinu heldur en ég hef, orsökum, núvernadi ástandi og því sem gæti verið í vændum. Spurning hvor bróðir minn geti lánað mér Principles of Economics og þá hvort ég fari eitthvað að glugga í hana aftur.

*So sue me.

Króna

þú nærð ekki upp í nefið á mér
fyrir grátstaf í kverkunum

því ég er útskrifaður
andlegur öryrki
úr iðnaði og verslun

en ég á krónu á himni
sem hnígur við sjóndeikdarhring

í karlsvagni strætisins
ek ég vetrarbrautina
heim í myrkrið


-- Jónas E. Svafár, Geislavirk tungl, 1857.

...

Lög dagsins eru á ný úr Flight of The Conchords:

I'm Not Crying


Bret, You've Got It Going On

Jon Lajoie gefur ráð sem geta komið sér vel í kreppunni:

Sambandi, ég verð að ná sambandi...

Vígði símann við hátíðlega athöfn í gær. Ég er því aftur ínáanlegur í sama gamla númerið, s.s. 862 9167.
Hiphiphúrra fyrir því.

Lag dagsins: Leggy Blonde úr Flight of the Conchords sem Murray (Rhys Darby) flytur ásamt Jermaine og Bret.

Lag dagsins: Gleðibankinn með Icy:


Uppfært 20:38

Lag dagsins II er High Hopes með Pink Floyd, af plötunni The Division Bell:

Malbik

Undir hundruðum járnaðra hæla
dreymdi mig drauminn um þig
sem gegnur eitt haustkvöld
í hljóðum trega
dúnléttum sporum
hinn dimmleita stig,
dúnléttum sporum veg allra vega
og veizt að ég elska þig.

-- Steinn Steinarr

"Ísland rampar á barmi gjaldþrots, Reykjavík er að sökkva í sæ, Vatnajökull bráðnar æ hraðar, ósonlagið þynnist, lögreglan stendur ráðþrota, skattborgarar krefjast svara: "Ræð ég ekki hvort ég borga í lífeyrissjóð?" - "Viljiði þagga niður í þessari konu!"... Tvíhöfði, étur spillinguna innan frá.."

...

Ég minni á mótmæli vegna efnahagsástandsins við Seðlabankann kl. 12 á morgun,

...

Ég hef verið að hlusta mikið á tónlist úr Tarantino-myndum undanfarið og lög dagsins eru Little Green Bag með George Baker og Stuck In The Middle með Stealers Wheel, sem öll hljómuðu í Reservoir Dogs.
Það er samt pínu erfitt að hugsa sér ekki afskorið eyra, bensín og sadistatvist þegar maður heyrir það seinna.

Einnig Girl, You'll Be a Woman Soon í flutningi Urge Overkill og Son of a Preacher Man með Dusty Springfield sem hljómuðu í Pulp Fiction

Að auki lög af bjórsöngvadiskunum með Onkel Tom Angelripper.
Gleðilega Októberfest! Hér flytur Franz Lang Ein Jodler Hör i gern:


Allr saman nú: Eins, zwei, gsuffa!

Live Wire; Telephone Thing

Síma keypti' ek
síðla gærdags
Sambandsleysi
sveinsins rofið
á Frónarfoldu
því fagni lýður
Verð þó fyrst símkort
til vígslu að kaupa
*

*Sem ég hyggst gera samdægurs. Nú er ég hins vegar farinn í háttinn.

Í tilefni af fréttunum: Live Wire með AC/DC og

Telephone Thing með The Fall.


Ég minni svo á mótmælin við Seðlabankann kl. 12 í dag.

Cup of tea, darling?

Mér finnst óttalega fyndið að fjármálaráðherra Bretlands skuli heita Darling. Poor old bugger. Það minnir mig óhjákvæmilega á Captain Darling í Blackadder:



Og talandi um fyndin nöfn, þá er hér klassíker með Rowan Atkinson:

Lag dagsins: Back in the USSR með Bítlunum.

Ég og bróðir minn erum vanir að skrifa á töfluna í vinnunni hvað gerðist markvert á þeim vinnudegi þetta og þetta árið. Dagurinn í dag er sérlega viðburðaríkur. Á þessum degi:

Árið 1003 steig Leifur Eiríksson á land í Ameríku.
Árið 1940 fæddist tónlistarmaðurinn, Bítilinn og mannréttindabaráttumaðurinn John Lennon.
Árið 1944 fæddist einn allra fremsti bassaleikari rokksins, John Alec Entwistle í The Who.
Fæddist Sharon Osbourne, athafnakona og eiginkona Ozzy.
Árið 1967 var Ernesto "Che" Guevara tekinn af lífi í Bólivíu.
1964 Fæddist kvikmyndaleikstjórinn Guillermo del Toro (Pan's Labyrinth, Hellboy I & II)
Árið 1969 Fæddist tónlistarkonan PJ Harvey.
Árið 1974 lést iðnjöfurinn Oskar Schindler. Áætlað er að hann hafi bjargað um 1200 gyðingum frá helförinni.
Árið 1986 var söngleikurinn The Phantom of the Opera eftir Andrew Lloyd Webber frumsýndur.

Lag dagsins nr. 2 er Gimme Some Truth John Lennon. Læt textann fljóta með:

Gimme Some Truth

I'm sick and tired of hearing things
From uptight, short-sighted, narrow-minded hypocrites
All I want is the truth
Just gimme some truth

I've had enough of reading things
By neurotic, psychotic, pig-headed politicians
All I want is the truth
Just gimme some truth

No short-haired, yellow-bellied, son of Tricky Dicky
Is gonna mother hubbard soft soap me
With just a pocketful of hope
Money for dope
Money for rope

No short-haired, yellow-bellied, son of Tricky Dicky
Is gonna mother hubbard soft soap me
With just a pocketful of hope
Money for dope
Money for rope

I'm sick to death of seeing things
From tight-lipped, condescending, mama's little chauvinists
All I want is the truth
Just gimme some truth now

I've had enough of watching scenes
Of schizophrenic, ego-centric, paranoiac, prima-donnas
All I want is the truth now
Just gimme some truth

No short-haired, yellow-bellied, son of Tricky Dicky
Is gonna mother hubbard soft soap me
With just a pocketful of hope
It's money for dope
Money for rope

Ah, I'm sick to death of hearing things
from uptight, short-sighted, narrow-minded hypocrites
All I want is the truth now
Just gimme some truth now

I've had enough of reading things
by neurotic, psychotic, pig-headed politicians
All I want is the truth now
Just gimme some truth now

All I want is the truth now
Just gimme some truth now
All I want is the truth
Just gimme some truth
All I want is the truth
Just gimme some truth

Lag dagsins III er My Generation með The Who. Hér taka þeir það í Marque Blub árið 1967:


Gerið sjálfum ykkur greiða og skellið á einhverri góðri Bítlaplötu á fóninn (nú, eða diski í spilarann/ipod/whatever) svo sem Revolver, Abbey Road eða The White Album og/eða gæðaplötu með The Who á borð við Quadrophenia, Who's Next, Live at The Isle of Whight Festival 1970 og/eða Live at Leeds.
Það ætla ég að minnsta kosti að gera.

Því fáninn rauði okkar merki er...

Það var nú annars fallegt af strákunum að hugsa til félaga Pútíns á 56 ára afmælinu hans.

Lag dagsins: Baby, You Can Drive My Car með Bítlunum.

og rússneski þjóðsöngurinn, sem ég hlýði þessa stundina andaktugur á:


Bróðir Pútin,
óskabarnið
- hvenær kemur þú?
Er nóttin ekki orðin nógu löng,
þögnin nógu þung,
þorstinn nógu sár,
hungrið nógu hræðilegt,
hatrið nógu grimmt?
Hvenær...?*


*Með dýpstu virðingu fyrir Jóhannesi úr Kötlum

Að sigra heiminn...

Það er ekki laust við að íslenska útrásarævintýrið fá mig til að hugsa til sígilds ljóðs Steins Steinars:

Að sigra heiminn

Að sigra heiminn er eins og að spila á spil
með spekingslegum svip og taka í nefið.

(Og allt með glöðu geði
er gjarna sett að veði.)

Og þótt þú tapir, það gerir ekkert til,
því það er nefnilega vitlaust gefið.

Glymur dansur í höll, dans sláið í ring - Týr á Nasa

Týr voru rosalegir. Alltaf gaman á tónleikum með þessari frábæru sveit, en mér reiknast að ég hafi nú verið forfallinn aðdáandi í 6 ár (tíminn flýgur). Hvernig er annars ekki hægt að fíla færeyskt þjóðlagavíkingaþungarokk? :D Týr tóku auðvitað Orminn langa, Hail To the Hammer og Reginn smið en einnig snilldarlög á borð við Ramund hin unge, The Edge, The Rune (af fyrstu plötunni), Dreams, Ragnarok, Valkyrjan, og eitthvað fleira af þriðju og nýju plötunni, þekkti allav. Sinklars visa (ég hef lítið sem ekkert hlustað á 3ju plötuna og aðeins nýlega heyrt eitthvað af nýjustu plötunni, gætu reyndar hafa tekið e-ð fleira af Eric the Red, langt síðan að ég hlustaði á sum lögin). Þeir enduðu svo með The Wild Rover. Helst að ég saknaði Excavation, Ólavs Riddararósar og How Far To Aasgard, en ég var þó meira en sáttur.
Stemmningin var gífurleg og lét undirritaður sitt ekki eftir liggja þar sem hann slammaði, vikivakaðist og rokkaði af sér hausinn framarlega við sviðið í góðra vina hópi, en þarna voru t.d. Jón Guðni, Bjölli, Vésteinn bróðir, Ari og Bessi, Kristján. Colin og vinkona hans.
Dark Harvest fannst mér líka frábærir, Mammút líka, Severed Crotch voru fínir. Ég missti af Perlu. Allt í allt var þetta frábært kvöld.

Ég hef verið að leita að nýju plötunni með Tý, sem heitir Land, en hvergi getað fundið hana í plötubúðum. Það finnst mér fúlt, því það sem ég hef heyrt rokkar feitt.

Lög dagsins eru að sjálfsögðu með Tý:

Excavation, af plötunni How Far To Aasgard

The Edge, af plötunni Eric the Red:

Reginn Smiður, af sömu plötu:


Sinklars Visa, af plötunni Land:

Lag dagsins: Hairless Heart með Genesis, af plötunni The Lamb Lies Down On Broadway.

I read the news today, oh boy...

Now that you know who you are, what do you want to be?
And have you traveled very far? far as the eye can see
-- Baby You're a Rich Man með Bítlunum

Fáir tónlistarmenn hafa veitt mér þvílíka sálu- og hugarfró eins og Bítlarnir. Ég elska Bítlana ofurheitt, þeir eru ein eftirlætis hljómsveitin mín. Það eru mér því mikil vonbrigði að lesa að Paul McCartney sé staðráðinn í að halda tónleika í Ísrael þrátt fyrir beiðni frá ýmsum palestínskum og alþjóðlegum samtökum auk einstaklinga um að hann láti það ógert, vegna þeirrar rasísku aðskilnaðarstefnu sem þar ríkir og þeirra mannréttindabrota sem Palestínumenn sæta, og er ég þá ekki síst að hugsa um sveltið á Gaza. Þetta er maðurinn sem samdi Blackbird og Let It Be (ásamt fjöldamörgum öðrum lögum, auðvitað) Ég hef alltaf tengt Bítlana mannréttindum, friði og ást, tónlist þeirra, eins og Kurt Vonnegut orðaði það, lætur manni líða aðeins betur með tilveruna (svo er allav. með mig) svo það er sérlega leiðinlegt að heyra þetta. Á hinn bóginn; The song remains the same. Bítlarnir eru jafn æðisleg hljómsveit fyrir því. Ég vona bara að Paul McCartney muni sjá af sér og spá í hvað er að gerast þarna og að hann muni hugleiða alvarlega hvort hann vilji vera bendlaður við þetta á nokkurn hátt.

Ýmsir aðrir listamenn hafa tekið skýra afstöðu gegn rasisma og mannréttindabrotum í Ísrael, m.a. Roger Waters, lengst af forsprakki Pink Floyd. Hann flutti tónleika sína til, sem upphaflega áttu að vera í Tel Aviv, að beiðni palestínskra listamanna og ísraela sem neita herþjónustu. Waters hefur fordæmt hernámið og hann ferðaðist um hernumdu svæðin til að sjá ástandið með eigin augum. Hann var einn af stofnmeðlimum War On Want, sem berst gegn aðskilnaðarmúrnum í Palestínu og hann skrifaði sjálfur frægar línu sína úr Another Brick In The Wall pt. II á múrinn: "We don't need no thought control."

Lög nýs dags: Fly On A Windshield/Broadway Melody Of 1974 með Genesis, af plötunni The Lamb Lies Down On Broadway.

og Dancing Out With the Moonlit Knight með sömu sveit, af plötunni Selling England By The Pound. Hér tekur sveitin lagið á tónleikum sjötíuogeitthvað.


Einnig Hammer to Fall með Queen:

For we who grew up tall and proud/In the shadow of the mushroom cloud/convinced our voices can't be heard/we just wanna scream it louder and louder and louder

Lög dagsins: Love - Building On Fire með Talking Heads
og
I Can't Dance með Genesis
Minnugur þess þegar ég tók seinna lagið í karaókí í skipinu á leið til Finnlands árið 2006, sællar minningar. Ég átta mig ekki alveg á því hvernig ég komst svona hátt þá, sérstaklega eftir bjórdrykkju... :)

A-Team og Adam West

Fyrir hönd aðdáendaklúbbs Mr. T mótmæli ég því að nú sé í sniðum endurgerð á The A-Team þar sem Ice Cube ku munu fara með hlutverk Barrakusar í stað gamla góða Mr. T.
Eftir því sem ég best veit var ekki haft samband við Mr. T og vil ég minna aðstandendur myndarinnar á það að T er einskis manns flón og að maður getur ekki stafað “A-Team” án T.




Ég samgleðst Adam West, hinum eina og sanna Batman með áttræðisafmæli hans í dag. Hann lengi lifi!

Rick Wright

Mér þykir missir af Richard "Rick" Wright, hljómborðsleikara og stofnmeðlimi Pink Floyd, enda var hann í miklum metum hjá mér. Wright lék á píanó, hljómborð, orgel, hljóðgerfla og einstöku sinnum á gítar, söng stundum aðalrödd og raddaði gjarnan. Hann samdi ýmis lög sjálfur og önnur í samtarfi við hljómsveitarmeðlimi sína, en ekki síst átti hann ríkan þátt í að skapa þann magnaða hljóðheim sem ríkti hjá Pink Floyd.
Ég þakka alla vega fyrir tónlistina. Ég mæli sérstaklega The Piper at the Gates of Dawn, fyrstu plötu Pink Floyd, þar sem Wright ljómar alveg í gegn (bendi t.a.m. á fallega orgelhljóminn í Pow R. Toc H., á eftir brjálæðiskaflanum, frá ca. 3:05) og The Dark Side of the Moon, ekki síst lagasmíðum Wrights; Us and Them (sem hann samdi ásamt Roger Waters) og The Great Gig in the Sky (Clare Torry mun þó eiga heiðurinn af imróviseríungunni í eigin söng). Mæli sömuleiðis með Remember a Day eftir Wright af plötunni A Saucerful of Secrets. Fallegt lag, það.
Hér tekur Pink Floyd lagið Careful With That Axe, Eugene á tónleikum í Earl's Court árið 1973:

Andaktungurinn hefur verið aðdáandi The White Stripes frá því að hann hlustaði á Get Behind Me, Satan og fór á æðislega tónleika með þeim. Andaktungurinn rakst á þessa tónleikaupptöku af eðallaginu Cold Cold Night á jútjúb:


Stúdíóútgáfan er svo hér.

Lag dagsins: Lucinda með Tom Waits, af plötunni Bawlers, sem er hluti þreföldu plötunnar Orphans: Bawlers, Brawlers and Bastards.

E-r sem póstaði laginu á jútjúb hafði sett það við teiknimynd með kettinum Felix. Mér fannst þetta fara skemmtilega saman og skelli því myndbandinu ásamt laginu hér:


...

Bróðir minn sat á dögunum ráðstefnu um frið í Mið-Austurlöndum sem haldin var í Kaíró í Egyptalandi ásamt Rósu, vinkonu sinni. Hann skrifar áhugaverða grein á Egginni um hvernig Bræðralag múslima kom honum fyrir sjónir.

Ég elska myndir sem fanga hinn sanna mig...

Og ég hef auk þess afar gaman af svona hristimyndum. Bestu þakkir til Lindu Guðmundsdóttur, vinkonu og kórsystur, sem tók myndina. :)

Großvater Sobbeggi von Hali

Ég las í e-u blaðinu að nú komi einhverjar bækur Þórbergs Þórðarsonar út á þýsku. Það tel ég í sjálfu sér gleðiefni, enda hef ég hrifist mjög af Íslenskum aðli og Ofvitanum og líkað vel það sem ég hef gluggað í annað eftir hann. Það sama má segja um endurmenntunarnámskeiðið um Þórberg og Gunnar Gunnarson, sem ég sat undir handleiðslu Halldór Guðmundssonar, sem síðar skrifaði bókina Skáldalíf um þá tvo.
Ég óska þýðandanum alls velfarnaðar, en get ekki sagt að ég beinlínis öfundi hann. Þórbergur hafði það einstakt tungutak að það hlýtur að teljast vægast sagt mikil áreynsla að ætla að glíma við textann svo að tilfinningin skili sér, stílsnilld og að þetta sé jafnframt á góðri þýsku. ég vona líka að fari ekki fyrir Þórbergi eins og Gunnari Gunnarssyni með Sælir eru einfaldir. Hún hlaut ónefnin Der Hass des Páll Einarsson og Sieben Tages Finsternis á þýsku. Var enda ekki endurútgefin, að sögn Gunnars sjálfs.
Hann mátti hins vegar vel við una á þeim árum, enda var hann þá vinsælastur í Danmörku og Þýskalandi.
Það er oft sagt að það muni alltaf tapast eitthvað í þýðingu, og jafnframt sagt að þýðandinn sé ekki síður höfundur að útkomunni en upphaflegi höfundurinn. Mig grunar að slíkt geti sérlega átt við í þessu tilfelli. Sjálfur er ég ekki viss um að ég myndi treysta mér til að þýða ámóta verk, fremur en Finnegan's Wake eftir James Joyce (fremur færi ég í sleik við skúnk en að þýða það torf, enda er bókin martröð hvers þýðanda) , þó ég hafi amatörast aðeins í þýðingum.
Sérstaklega myndi ég ekki öfunda þýðanda Þórbergs af að þurfa að snara þessum einstöku upphafsorðum Bréfs til Láru:

Reykjavík, 15. nóvember 1923.

I.

Mín góða og skemmtilega vinkona!
Gegnumsýrður af heilögum innblæstri sem blóðmörskeppur í blásteinslegi, titrandi af hamstola lyftingu, vaggandi af ómþýðum englaröddum, er til mín hljóma gegnum gengishrun og öreigahróp vorrar vesölu jarðar, tvíhendi ég pennastöngina þér til dýrðar, þér til eilífrar dýrðar og vegsömunar, sáluhjálpar og syndakvittunar, hvar af þú ljómar og forklárast eins og sólbakaður saltfiskur frammi fyrir lambsins stól.
Loks hlotnast þér blessun sú, sem þú hefir beðið brúðkaupsklædd alla æfi, andríkt sendibréf, ritlist snillingsins, skemtun fræðimannsins, hugarflug skáldsins, vizka vitringsins, dulspeki draumhugans, hrollur hins hugsjúka, víðsýni vegfarandans, mælska hins málsnjalla manns, hlátur húmoristans, bituryrði háðfuglsins, hittni hermikrákunnar, sýnir hugsjónamannsins, stormhugi stjórnmálamannsins, víðhygli alheimsborgarans, átölur umbótamannsins, máttur mannvinarins, aðfinslur alvörumannsins, hugrekki hins hreinskilna, rödd hrópandans í eyðimörkinni, ylur kærleikans, raust réttlætisins, vandlæting sannleikans, mál spekinnar, niður aldanna, þytur eilífðarinnar. Amen.

Lög dagsins:
Subterranean Homesick Alien með Radiohead, af plötunni O.K. Computer og Nú brennur tú í mær með Eivøru Pálsdóttur.

Ef einhver getur bent mér á hvar ég gæti fjárfest í plötu með Clickhaze, þá væri það vel þegið.

Uppfært 4:56:
Fann þó Myspace-síðuna þeirra. Missir af þessu ágæta bandi.

Uppfært 17:54
Hef verið að tapa mér í tónlistarunun við að hlusta á Bítlana. Byrjaði á að hlusta á Hey Jude og heyri svo beint á eftir All You Need Is Love spilað á RÚV. Hef svo verið jtújúbast áfram eftir það og rakst þá á upptöku frá lokatónleikunum þeirra, þar sem þeir taka Get Back. Ég má til með að deila henni með ykkur:

Lag nýs dags: Oh, You Pretty Things með David Bowie


og Jean Genie með þeim sama


Uppfært 18:15

Lag dagsins III er I've Seen All Good People (Your Move) með Yes.

Hér taka þeir það á tónleikum í Fíladelfíu í Bandaríkjunum árið 1979:


Að sama skapi er eftirminnilegur flutningur okkar Karls Pestka á laginu, úr útilegu Háskólakórsins í Flókalundi, þar sem hann spilaði hljómana á fiðluna sína og við sungum og rödduðum saman. Verst að við eigum ekki myndband af því en aldrei að vita nema að við endurtökum leikinn við tækifæri. :)

Ég sé oft töluvert af sjálfum mér í Nabba/Zits/Gelgjunni...

Símaleysi

Síminn minn er týndur og óvíst hvort hann eigi afturkvæmt. Tapaði honum að öllum líkindum einhvers staðar niðri í bæ í gær. Veit ekki alveg hvenær ég yrði mögulega kominn með nýjan, finnsit hann ekki. Ekki bætir úr skák að hann var á silent, þó með vibrator væri.
Það þarf auðvitað varla að taka fram hversu bölvanlegt mér þykir þetta. Látum vera með símann per se, þó slæmt sé, en þarna áttum bæði ég og mamma ljósmyndir og skilaboð sem okkur er annt um. Persónulegi þátturinn er verstur.
Í millitíðinni verður því fólk að nálgast mig í gegn um e-mail (helst hotmailið, nota það mest), fésbókarspjall (sem reyndar sökkar), msn eða skype. Svo er auðvitað séns að rekast á mig á förnum vegi, enda er ég mikil miðbæjar- og kaffihúsarotta.


einarsteinn@hotmail.com
Heimasími: 551 0624

Skáldið bróðir minn

Bróðir minn er hagmæltur maður. Lítið á þessa kvæðabálka, sem nefnast Tanngjóstur reynir að láta ísbjörn éta sig II" og "Tanngnjóstur reynir að láta ísbjörn éta sig III", póstað á hversdagsmastri hans 1. september síðastliðinn.

Fellibylurinn Gústav

Fellibylurinn Gústav ríður nú yfir Bandaríkin. Ég rak strax augun í það að aldrei þessu vant ber fellibylurinn karlmannsneafn en ekki kvenmanns- og varð hugsað til Kent Brockman, fréttamannsins knáa úr The Simpsons:

Kent Brockman: The weather service has warned us to brace ourselves for the onslaught of Hurricane Barbara. And if you think naming a destructive storm after a woman is sexist, you obviously have never seen the gals grabbing for items at a clearance sale.
Marge: Hrm...that's true... but he shouldn't say it.

Apartheid Did Not Die

Í kjölfar færslunnar á fimmtudaginn langar mig til að mæla eindregið með öflugri heimildamynd eftir John Pilger, Apartheid Did Not Die, sem ég horfði á í gær. Þar er fjallað um um hvernig efnahagsleg asðkilnaðarstefna sé enn við lýði í S-Afríku, hvernig fórnarlömb Apartheid hafa ekki fengið bætur og hvernig loforð NAC um full réttindi til allra íbúa og skipting auðs og lands hafa ekki verið efnd. Til dæmis er umfjöllunin um kjör námuverkafólks þar í landi sérlega eftirminnileg.
Einn sem kommentaði á jútjúb hitti naglann á höfuðið þegar hann hélt því fram að eftirfarandi frasi segði meira en heil bók:
Einn af hvítu efri-stéttar gaurunum í myndinni sagði s.s, að spurður hvort hvíta forréttindafókið væru nú meðvitaðra um glæpi apartheid og bága stöðu blökkumanna í fátæktahverfum og hvort þeir hefðu farið og kynnt sér ástandið ásvæðunum: "We know, but we don't go." Myndina má finna í sex hlutum á youtube. Sá fyrsti er hér.