Andaktungurinn hefur verið aðdáandi The White Stripes frá því að hann hlustaði á Get Behind Me, Satan og fór á æðislega tónleika með þeim. Andaktungurinn rakst á þessa tónleikaupptöku af eðallaginu Cold Cold Night á jútjúb:


Stúdíóútgáfan er svo hér.

Lag dagsins: Lucinda með Tom Waits, af plötunni Bawlers, sem er hluti þreföldu plötunnar Orphans: Bawlers, Brawlers and Bastards.

E-r sem póstaði laginu á jútjúb hafði sett það við teiknimynd með kettinum Felix. Mér fannst þetta fara skemmtilega saman og skelli því myndbandinu ásamt laginu hér:


...

Bróðir minn sat á dögunum ráðstefnu um frið í Mið-Austurlöndum sem haldin var í Kaíró í Egyptalandi ásamt Rósu, vinkonu sinni. Hann skrifar áhugaverða grein á Egginni um hvernig Bræðralag múslima kom honum fyrir sjónir.

Ég elska myndir sem fanga hinn sanna mig...

Og ég hef auk þess afar gaman af svona hristimyndum. Bestu þakkir til Lindu Guðmundsdóttur, vinkonu og kórsystur, sem tók myndina. :)

Großvater Sobbeggi von Hali

Ég las í e-u blaðinu að nú komi einhverjar bækur Þórbergs Þórðarsonar út á þýsku. Það tel ég í sjálfu sér gleðiefni, enda hef ég hrifist mjög af Íslenskum aðli og Ofvitanum og líkað vel það sem ég hef gluggað í annað eftir hann. Það sama má segja um endurmenntunarnámskeiðið um Þórberg og Gunnar Gunnarson, sem ég sat undir handleiðslu Halldór Guðmundssonar, sem síðar skrifaði bókina Skáldalíf um þá tvo.
Ég óska þýðandanum alls velfarnaðar, en get ekki sagt að ég beinlínis öfundi hann. Þórbergur hafði það einstakt tungutak að það hlýtur að teljast vægast sagt mikil áreynsla að ætla að glíma við textann svo að tilfinningin skili sér, stílsnilld og að þetta sé jafnframt á góðri þýsku. ég vona líka að fari ekki fyrir Þórbergi eins og Gunnari Gunnarssyni með Sælir eru einfaldir. Hún hlaut ónefnin Der Hass des Páll Einarsson og Sieben Tages Finsternis á þýsku. Var enda ekki endurútgefin, að sögn Gunnars sjálfs.
Hann mátti hins vegar vel við una á þeim árum, enda var hann þá vinsælastur í Danmörku og Þýskalandi.
Það er oft sagt að það muni alltaf tapast eitthvað í þýðingu, og jafnframt sagt að þýðandinn sé ekki síður höfundur að útkomunni en upphaflegi höfundurinn. Mig grunar að slíkt geti sérlega átt við í þessu tilfelli. Sjálfur er ég ekki viss um að ég myndi treysta mér til að þýða ámóta verk, fremur en Finnegan's Wake eftir James Joyce (fremur færi ég í sleik við skúnk en að þýða það torf, enda er bókin martröð hvers þýðanda) , þó ég hafi amatörast aðeins í þýðingum.
Sérstaklega myndi ég ekki öfunda þýðanda Þórbergs af að þurfa að snara þessum einstöku upphafsorðum Bréfs til Láru:

Reykjavík, 15. nóvember 1923.

I.

Mín góða og skemmtilega vinkona!
Gegnumsýrður af heilögum innblæstri sem blóðmörskeppur í blásteinslegi, titrandi af hamstola lyftingu, vaggandi af ómþýðum englaröddum, er til mín hljóma gegnum gengishrun og öreigahróp vorrar vesölu jarðar, tvíhendi ég pennastöngina þér til dýrðar, þér til eilífrar dýrðar og vegsömunar, sáluhjálpar og syndakvittunar, hvar af þú ljómar og forklárast eins og sólbakaður saltfiskur frammi fyrir lambsins stól.
Loks hlotnast þér blessun sú, sem þú hefir beðið brúðkaupsklædd alla æfi, andríkt sendibréf, ritlist snillingsins, skemtun fræðimannsins, hugarflug skáldsins, vizka vitringsins, dulspeki draumhugans, hrollur hins hugsjúka, víðsýni vegfarandans, mælska hins málsnjalla manns, hlátur húmoristans, bituryrði háðfuglsins, hittni hermikrákunnar, sýnir hugsjónamannsins, stormhugi stjórnmálamannsins, víðhygli alheimsborgarans, átölur umbótamannsins, máttur mannvinarins, aðfinslur alvörumannsins, hugrekki hins hreinskilna, rödd hrópandans í eyðimörkinni, ylur kærleikans, raust réttlætisins, vandlæting sannleikans, mál spekinnar, niður aldanna, þytur eilífðarinnar. Amen.

Lög dagsins:
Subterranean Homesick Alien með Radiohead, af plötunni O.K. Computer og Nú brennur tú í mær með Eivøru Pálsdóttur.

Ef einhver getur bent mér á hvar ég gæti fjárfest í plötu með Clickhaze, þá væri það vel þegið.

Uppfært 4:56:
Fann þó Myspace-síðuna þeirra. Missir af þessu ágæta bandi.

Uppfært 17:54
Hef verið að tapa mér í tónlistarunun við að hlusta á Bítlana. Byrjaði á að hlusta á Hey Jude og heyri svo beint á eftir All You Need Is Love spilað á RÚV. Hef svo verið jtújúbast áfram eftir það og rakst þá á upptöku frá lokatónleikunum þeirra, þar sem þeir taka Get Back. Ég má til með að deila henni með ykkur:

Lag nýs dags: Oh, You Pretty Things með David Bowie


og Jean Genie með þeim sama


Uppfært 18:15

Lag dagsins III er I've Seen All Good People (Your Move) með Yes.

Hér taka þeir það á tónleikum í Fíladelfíu í Bandaríkjunum árið 1979:


Að sama skapi er eftirminnilegur flutningur okkar Karls Pestka á laginu, úr útilegu Háskólakórsins í Flókalundi, þar sem hann spilaði hljómana á fiðluna sína og við sungum og rödduðum saman. Verst að við eigum ekki myndband af því en aldrei að vita nema að við endurtökum leikinn við tækifæri. :)

Ég sé oft töluvert af sjálfum mér í Nabba/Zits/Gelgjunni...

Símaleysi

Síminn minn er týndur og óvíst hvort hann eigi afturkvæmt. Tapaði honum að öllum líkindum einhvers staðar niðri í bæ í gær. Veit ekki alveg hvenær ég yrði mögulega kominn með nýjan, finnsit hann ekki. Ekki bætir úr skák að hann var á silent, þó með vibrator væri.
Það þarf auðvitað varla að taka fram hversu bölvanlegt mér þykir þetta. Látum vera með símann per se, þó slæmt sé, en þarna áttum bæði ég og mamma ljósmyndir og skilaboð sem okkur er annt um. Persónulegi þátturinn er verstur.
Í millitíðinni verður því fólk að nálgast mig í gegn um e-mail (helst hotmailið, nota það mest), fésbókarspjall (sem reyndar sökkar), msn eða skype. Svo er auðvitað séns að rekast á mig á förnum vegi, enda er ég mikil miðbæjar- og kaffihúsarotta.


einarsteinn@hotmail.com
Heimasími: 551 0624

Skáldið bróðir minn

Bróðir minn er hagmæltur maður. Lítið á þessa kvæðabálka, sem nefnast Tanngjóstur reynir að láta ísbjörn éta sig II" og "Tanngnjóstur reynir að láta ísbjörn éta sig III", póstað á hversdagsmastri hans 1. september síðastliðinn.

Fellibylurinn Gústav

Fellibylurinn Gústav ríður nú yfir Bandaríkin. Ég rak strax augun í það að aldrei þessu vant ber fellibylurinn karlmannsneafn en ekki kvenmanns- og varð hugsað til Kent Brockman, fréttamannsins knáa úr The Simpsons:

Kent Brockman: The weather service has warned us to brace ourselves for the onslaught of Hurricane Barbara. And if you think naming a destructive storm after a woman is sexist, you obviously have never seen the gals grabbing for items at a clearance sale.
Marge: Hrm...that's true... but he shouldn't say it.

Apartheid Did Not Die

Í kjölfar færslunnar á fimmtudaginn langar mig til að mæla eindregið með öflugri heimildamynd eftir John Pilger, Apartheid Did Not Die, sem ég horfði á í gær. Þar er fjallað um um hvernig efnahagsleg asðkilnaðarstefna sé enn við lýði í S-Afríku, hvernig fórnarlömb Apartheid hafa ekki fengið bætur og hvernig loforð NAC um full réttindi til allra íbúa og skipting auðs og lands hafa ekki verið efnd. Til dæmis er umfjöllunin um kjör námuverkafólks þar í landi sérlega eftirminnileg.
Einn sem kommentaði á jútjúb hitti naglann á höfuðið þegar hann hélt því fram að eftirfarandi frasi segði meira en heil bók:
Einn af hvítu efri-stéttar gaurunum í myndinni sagði s.s, að spurður hvort hvíta forréttindafókið væru nú meðvitaðra um glæpi apartheid og bága stöðu blökkumanna í fátæktahverfum og hvort þeir hefðu farið og kynnt sér ástandið ásvæðunum: "We know, but we don't go." Myndina má finna í sex hlutum á youtube. Sá fyrsti er hér.

Lag dagsins : Denim and Leather með Saxon


Jæja, nú ættuð þið allav. að hafa e-ð að smjatta á :)

Uppfært 22:25

Gat ekki stillt mig um að bæta við titillagi Jesus Christ Superstar í flutningi Laibach.
Með kærri þökk til víkingabastarðsins.

Jay & Silent Bob - Keepin' it REAL

Michael Jackson og The Flying Pickets

Michael Jackson varð fimmtugur í fyrradag og ég blasta eftirlætislögunum mínum með honum, rugga mér eilítið í lendunum í leiðinni og sný mér í hring:
Don't Stop 'Til You Get Enough, Bad og . Smooth Criminal, Thriller, Dirty Diana, Black or White, Can You Feel It?, I'll Be There, Beat It og I Want You Back

Tékkið svo á a capella - útgáfu The Flying Pickets á Billie Jean.

Og talandi um The Flying Pickets, þá finnst mér útgáfa þeirra af Only You frábær.

Í dag eru liðin 45 á frá göngunni til Washington, þar sem Martin Luther King hélt frægustu ræðuna sína;


Á þessum sama degi, árið 1749 og 1828 fæddust þýsku og rússnesku stórskáldin Johann Wolfgang von Goethe og Leo (Lev) Tolstoy.
Sama dag, 1917 fæddist myndasöguhöfundurinn Jack Kirby (Jacob Kurtzberg), meðhöfundur Fantastic Four, X-Men, Hulk og Captain America o.fl.

Á þessum sama degi hefði svo Keli föðurbróðir, Áskell Egilsson, sjómaður, skipasmiður og ljóðsmiður orðið sjötugur, en hann lést úr krabbameini árið 2002. Í minningu hans orti pabbi eftirfarandi ljóð, sem kom út í ljóðabókinni hans, Á mörkum:


Bróðurkveðja

Hestur þinn þræðir horfna fjallaslóð
hamar þinn dynur líkt og fyrr á tíðum
hefillinn fágar; þinn hugur orð í ljóð
En hafið bíður þess að ljúki smíðum

Huldufar úr sævi ber í sýn
- syngur í hamri undir höggum stríðum
erindi þess er brýnt: og beint í vör
er báti stefnt með orðsending til þín

Þar liggur haf og hylur mönnum svör
- eyfirsk birtan með undarlegum tónum -
Þú leggur frá þér hamar, hefur för
hiklaust gengur veginn niðrað sjónum

akkerið híft - og huldufarið lætur
í ljósaskiptum út
til hafs - og nætur



Lög dagsins: Get Up, Stand Up með Bob Marley & The Wailers, Strawberry Fields Forever og Dear Prudence með Bítlunum og Seaside Rendezvous með Queen.

Cranberry sauce...

Misheyrnir

Í dag heyrði ég eitthvað popplag, með Skítamóral, held ég, í útvarpinu og var ekki viss hvort þeir syngju "Ástin byrjar á hrifningu" eða "ástin minnir á rigningu".
Bæði má sjálfsagt til sanns vegar færa. :P

Eins hef ég lifað í þeirri blekkingu árum saman að til væri fyrirtæki sem kallaði sig Einar farísea, taldi mig enda oft heyra auglýsingarnar hans í útvarpinu. Hann heitir víst Farestveit.
Mér finnst samt mín útgáfa flottari.

Síðdegissjónvarp

Maður veit að ástandið er slæmt þegar skásta sjónvarpsefnið er e-r spænsk sápa og Big Momma's House með Martin Lawrence. :P

Get your motor runnin'... - Ökunám bækur og blaður

Með biksvörtu morgunkaffinu (nennti ekki út í búð að kaupa mjólk, þó ég endi eflaust með því að dragnast þangað): Tónlistin úr O Brother, Where Art Thou?, Dirt með Alice in Chains og Maskerade eftir Terry Pratchett, úr Discworld-seríunni. Kominn tími til að ég færi að lesa þessar bækur, en þessi var mér lánuð um daginn, í ljósi þess hversu margir hafa lengi mælt með bókunum við mig. Áður hafði ég lesið “Undir berum himni” í flokknum “Ævintýri nálfanna” (e. “Truckers” í “Bromeliad”-þríleiknum) í þýðingu Þorgerðar Jörundsdóttur, og fannst hún bráðskemmtileg. Það eru ca. 11 ár síðan að ég las hana. Tíminn flýgur. Maður ætti kannski að fara að tékka á framhaldsbókunum. :P
Kominn í þessum skrifuðu orðum á bls. 41 af 381 í Maskarade og líst vel á. :)

Andaktungurinn er byrjaður að læra á bíl hjá Knúti Sölva Hafsteinssyni, sem einnig var íslensku- og umsjónarkennari hans í lærða skólanum. Nú má heimurinn fara að vara sig. Hér kemur Einar Steinn! Vrúúúúúúmmmm!
Það var skrýtið að vera aldursforsetinn í bóklegu tímunum í ökuskóla eitt. Fannst ég óttalega gamall e-ð innan um slefandi 17-18 ára krakka. No offence sko, ef eitthvert ykkar er að lesa þetta, svona augum lít ég einfaldlega unglinga, deal with it. ;)
Ég undanskil svo ekkert sjálfan mig á þessum aldri þó að mér hafi eflaust þótt ég fjandanum þroskaðri á þeim tíma. Þetta skánar líka eftir busavígslu. :)
Fékk sterkan svona "ertu snjallari en menntaskólakrakki?"-fíling þarna, oft komu e-r tækniatriði sem risaeðlan ég hváði yfir í huganum en var svo sem ekkert alltof spenntur fyrir að auglýsa það á staðnum að kornabörnin hefðu betri þekkingu á ýmsu svona heldur en ég. Ég var btw. aldrei með sérlega tækni-eða bíladellu (annað en að þykja flottir bílar flottir), og helmingurinn af þessu hljómaði ergo eins og volapyk í mínum eyrum. Á meðan þetta var fróðlegt þá gat þetta dregist dálítið á langinn, 4 tíma slide-show með 6-10 mínútna pásum. Að auki var þetta um kvöld í nokkuð þungu lofti og heilinn minn hefði alveg mátt vera móttækilegri.
Mér verður hugsað til þess þegar ég var að kenna pápa á geislaspilarann ("Sjáðu, hér er STOP-takkinn, hann er svona til að STOPPA með" os.frv.) á sínum tíma (honum hefur n.b. farið mikið fram í tækninni, hann getur brúkað tölvu núna), s..s. þegar maður þarf ekki að bjarga sér með e-ð er auðvelt að láta aðra um það.
Í stað þess að auglýsa fáfræði mína í tímanum, geri ég það bara í netheiminum. Þar er leyndarmálið óhult. :P
Kennslustofan mín hýsir einnig Barðstrendingafélagið Konnakot. Það þótti mér skondið.

Lög dagsins: Wake Me og Lucky One með KK, Unchained Melody með The Righteous Brothers og

The Ship Song með Nick Cave & The Bad Seeds:

Lag rísandi dags/hnígandi nætur: Loom of the Land með Nick Cave & The Bad Seeds.

Layne, John & ég

Þá er ég orðinn 24gjra ára.Það er ágæt tilfinning. Átti ánægjulegan afmælisdag og stefni á að halda teiti í næstu viku.

Tveir tónlistarmenn sem eru í miklum metum hjá mér deila afmælisdegi með mér; John Lee Hooker og Layne Staley, söngvari Alice in Chains. Ég játa að ég var sleginn af fregninni um andlát Layne Staley, en hann lést langt fyrir aldur fram, 35 ára að aldri, úr of stórum skammti eiturlyfja. Kannski lá þetta þó í loftinu, þar eð hann hafði lengi átt við alvarlega eiturlyfjaneyslu að stríða. Layne var og er einn uppáhalds rokksöngvarinn minn og ég held mikið upp á Alice in Chains, þá fyrst og fremst aðra plötuna þeirra; meistaraverkið Dirt frá árinu 1992.



Eftirlætis lagið mitt á þeirri plötu er Down in a Hole og því næst Rooster Ég rakst á upptöku frá MTV Unplugged þar sem sveitin tekur Down in a Hole. Layne virkar viðkvæmur og dettur e-ð út í harmóníum frá 4:40 til ca. 5:10, svo Jerry Cantrell bakkar hann upp en Layne kemur svo það áhrifaríkt inn aftur að það meira en fyrigefst, enda er en hann er svo einlægur og sálarríkur í söngnum að undirritaður fær gæsahúð. Layne upplifði því miður þann raunveruleika sem hann syngur um. Lofuð sé minning þessa magnaða söngvara og hljómsveitarleiðtoga. Þetta voru bestu myndgæðin sem ég fann á myndbandinu, svo þið látið ykkur vonandi hafa það að fyrstu 6-7 sekúndurnar virðast vera úr e-i mynd með Neve Campell. :P



Má svo til með að láta eðallagiðMan in the Box fljóta með af plötunni Facelift, frá árinu 1990. Layne er auk þess frískari þarna.

Sömuleiðis er John Lee Hooker einn eftirlætis blústónlistarmaðurinn minn. Hér flytur hann It Serves Me Right to Suffer og Tupelo. Reyndar steikt að hafa þennan texta með myndböndunum, sérstaklega þar sem það er dágóður slatti af villum í honum. :P

Do you use your pointy nipples as telescopic antennae transmitting data back to earth?

Flight of the Conchords eru frábærir þættir. Í einum besta þættinum sem ég hef hinga til séð vitrast David Bowie Bret í draumi til að gefa honum hollráð:



Lag dagsins nr. 1 er úr sama þætti, hið æðislega Bowie's In Space:


Lag dagsins nr. 2 er The Name of The Game með ABBA:

Tók próf á fésbókinni; "Hvaða drykkjulag ertu?" og fékk Whiskey River með Willie Nelson. Þetta er drullugott lag og vel að því komið að vera lag dagsins, þó ég sé nú ekkert kvalinn á sálinni eins og sögumaður lagsins. Hef það ágætt. Samt sem áður svamlaði ég aðeins í Viskýánni í afmælisteiti í gær og fékk mér hressilega í stóru tána. Þetta var gott teiti og ég þakka fyrir mig. Vaknaði öskuþunnur í morgun en líður þokkalega núna.

Lag dagsins nr. 2 er I Got Stoned And I Missed it með Dr. Hook.

Jon Stewart fjallar um átökin í Georgíu:

Mahmoud Darwish

Mahmoud Darwish, þjóðskáld Palestínu og eitt fremsta ljóðskáld araba, er látinn, 67 ára að aldri og er hans víða minnst, sem von er. Hann hefur verið kallaður rödd og samviska Palestínu og það ljóðskáld sem best eigi skilið að vera kallað lárviðarskáld (poet laureate). Friðaraktívistinn Uri Avnery, einn stofnmeðlima ísraelsku friðarsamtakanna Gush Shalom, sem þekkti Darwish vel, sagði þetta um Darwish við fjölmiðlafulltrúa víðs vegar að úr heiminum: "Hann var ljóðskáld reiði, þrár og vonar. Hann tjáði dýpstu tilfinningar palestínsku þjóðarinnar. Við verðum að skilja þessar tilfinningar ef við viljum semja frið." Darwish var jafnframt mannvinur og baráttumaður fyrir friði og samskiptum milli gyðinga og araba. Það er mikill missir af honum, hvað þá á þessum síðustu og verstu tímum fyrir Palestínu. Fyrstu kynni mín af Darwish voru þegar ég var að lesa Freedom Next Time eftir John Pilger, en þar birtust þessar ljóðlínur Darwish úr ljóðinu "State of siege" (í enskri þýðingu Ramsis Amun), lögð í munn sjálfsmorðssprengjumanns/píslarvotts:

...for I love life
On earth, amid fig trees and pines,
But I cannot reach it, and then, too, I took aim at it
With my last possession...

Ljóðið má lesa í heild sinni hér

Gush Shalom eru meðal þeirra sem votta Darwish viðringu sína og berjast nú, ásamt fleirum, fyrir því að ljóð Darwish verði hluti af námsskránni í ísraelskum skólum. Samtökin sendu frá sér yfirlýsingu þess efnis; Not to late to include poems of Mahmoud Darwish in the school curriculum

Mahmoud Abbas Palestínuforseti lýsti yfir þriggja daga þjóðarsorg í kjölfar fráfalls Darwish og ísrelska dagblaðið Ha'aretz heldur því fram að önnur eins hryggð hafi ekki sést í Ramallah við fráfall eins manns frá því að Yasser Arafat dó.

Á Electronic Intifada er Mahmoud Darwish vottuð virðing í greinunum Remembering Mahmoud Darwish, Mahmoud Darwish: Palestine's prophet of humanism og A guest of eternity: Mahmoud Darwish in memoriam


Síðast en ekki síst er Mahmoud Darwish minnst á opinberri heimasíðu hans, en ég setti jafnframt hlekk á hana hægra megin á síðunni.

Uppfært sunnudaginn 17. ágúst kl. 14:04

Ég hvet svo lesendur sérstaklega til að lesa grein Uri Avnery; The Anger, the Longing, the Hope

Ég horfði á nokkra þætti af þeim sýrðu snilldar-grínþáttum The Mighty Boosh með Sólrúnu og lag dagsins, Electro Boy, er þaðan. Aðdragandi hljómleikanna er sá að Vince gengur í rafhljómsveit og fær Harold með sér. Sá galli er hins vegar á gjöf Njarðar að andi djassins ofsækir Harold og hyggst taka sér bólfestu í honum og láta hann gera vandræðalega hluti (í byrjun myndbandsins er handinn fanginn í ryksugu) . Við hlógum okkur bæði máttlaus yfir þessu:



Uppfært:

Þetta, fyrr úr sama þætti er svo bara snilld:

Aumur er kattlaus kofi

Í gærmorgun ók ég með bróður mínum upp í Víðidal með ástkæran fjölskylduköttinn okkar, Skottu Pamínudóttur, sem tilheyrir opinberlega bróður mínum, til að láta svæfa hana hinsta svefni.
Skotta var orðin háöldruð og nýrun auk þess að gefa sig. Hún var á síðasta snúning og löngu kominn tími til að fara með hana en engu að síður er sárt að sjá á eftir þeim blíða og indæla ljúfling sem Skotta var, hvað þá þegar maður hefur alist upp með henni, frá því að hún var kettlingur en við bræður stráklingar. Samtímis hugsar maður með hlýju til allra þeirra góðu stundir sem maður fékk með henni og móður hennar, en Pamína hélt á sínar eilífu veiðilendur í fyrra. Skottu sá ég nota bene aldrei klóra nokkra manneskju (en móðir hennar var t.a.m. óhrædd að beita klónum ef hún sá ástæðu til). Okkur bræðrum var því eðlilega þungt í brjósti þegar við ókum til baka. Við fáum öskuna hennar í næstu viku og stefnum á að dreifa ösku hennar og móður hennar í gamla kirkjugarðinum við Suðurgötu.
Lofuð sé minning Skottu. Megi hún hvíla í friði.
Ég hyggst skella inn myndum af þeim mæðgum við tækifæri.

...

Ég óska landsmönnum til hamingju með Gay Pride og með þessa fjölmennustu göngu til þessa. Ég missti af göngunni sjálfri sökum vinnu en brá mér niður í bæ í mannhafið og þeta var sannarleg tilkomumikið. Að sama skapi þakka ég fyrir sérlega fróðlega sögugöngu samkynheigðra í Reykjavík á fimmtudaginn var. Við það tækifæri steig ég jafnframt í fyrsta sinn fæti mínum inn í hús Samtakanna '78 og var það hið viðkunnalegasta.

....

Í dag er opinber Frank Zappa-dagur haldinn hátíðlegur í Baltimore í Maryland í Bandaríkjunum til heiðurs minningu þess mæta tónlistarmanns. Þeim sem vilja heiðra minningu kappans er sérlega bent á plöturnar Hot Rats, þá ekki síst Peaches en Regalia, The Gumbo Variations og, Willie the Pimp, (fáránlega flott gítarsóló hjá Zappa) ogWe're Only In It For the Money með Frank Zappa & The Mothers, að ógleymdu Bobby Brown Goes Down.

Bréf til RÚV

Ég sendi í gær bréf til Ríkisútvarspins til að gera athugasemd við frétt sem ég las á heimasíðu RÚV og nefndist "Breskir múslimar styðja talibana". Bréfið er svohljóðandi:



Ágæta starfsfólk Ríkisútvarpsins.

Þann 2. ágúst 2008 birtist svohljóðandi frétt á heimasíðu RÚV:


"Breskir múslimar styðja talibana

Fyrrverandi yfirmaður breska heraflans í Afganistan, Ed Butler, segir í viðtali við breska dagblaðið Telegraph að breskir múslimar berjist með hersveitum talibana í Afganistan. Hann segir einnig að öfgasinnaðir múslimar í Suðaustur-Asíu aðstoði skoðanabræður sína á Bretlandi við undirbúning á hryðjuverkum þar í landi.
Einnig valdi það honum áhyggjum að Bretar sem koma heim eftir að hafa barist með talibönum séu vel þjálfaðir í framkvæmd hryðjuverka. Því sé nauðsynlegt að halda baráttunni í Afganistan til streitu, þar til fullnaðarsigur gegn talibönum hafi unnist.

Alls hafa 114 breskir hermenn fallið í átökum í Afganistan, þar af 17 í síðasta mánuði."


Mig langar að gera athugasemd við þessa frétt.
Fyrir það fyrsta gæti orðalagið í fyrisögninni gefið í skyn að múslimar í Bretlandi styðji almennt talibana, og tel ég, að öðru ósönnuðu, ólíklegt að svo sé og að það hafi varla verið tilgangur fréttarinnar.
Í öðru lagi er þessi talsmaður eina heimild fréttarinnar og engar sannanir eru gefnar fyrir fullyrðingu hans. Hann hefur starfað sem yfirmaður breska heraflans og málpípa og málflutningur hans litast því óneitanlega af þeirri stöðu hans. Ólíklegt má telja að hann fari að koma með fullyrðingar sem stríði gegn hagsmunum hersins eða sem eru í andstöðu við þá mynd sem herinn vill gefa af ástandinu.
Mér þykir það alvarleg þróun í fjölmiðlum ef málflutningur talsmanna hersins, í þessu tilfelli hernámsliðs, er æ oftar eina heimildin sem vísað er til, sér í lagi ef þau orð eru tekin góð og gild sem sannleikur um ástandið án frekari eftirgrennslanar.
Sjálfur myndi ég mæla með fyrirsögn á borð við “Segir breska múslima berjast í liði talibana” eða eitthvað þvíumlíkt, svo ljóst sé að þessi fullyrðing hafi ekki verið staðfest óyggjandi og að hinn almenni múslimi í Bretlandi styðji ekki við talibana, enda hafa ekki komið fram neinar heimildir um slíkt.
Viðingarfyllst
Einar Steinn Valgarðsson

PS Það væri e.t.v. ekki úr vegi að geta jafnframt í fréttinni hversu margir Afganar hafa fallið í átökum í Afganistan og hversu margir þar af í þessum mánuði.

Þegar þessi færsla er skrifuð hefur mér enn ekki borist svar frá RÚV og eins og er stendur fréttin óbreytt á heimasíðu RÚV.

Andaktungurinn hefur verið að skemmta sér vel yfir snilldarþáttunum The Flight of the Choncords. Hér taka þeir Business Time og The Humans are Dead á tónleikum:

Deiglan á Huga...

Því meira sem ég les á þeirri síðu, því oftar hugsa ég: "Bara að börnin mín verði ekki svona".