föstudagur, október 26, 2007

Somebody up there likes me - Jon Stewart og Stephen Colbert

Mér finnst æðislegt að fá fulltrúa Daily Show til Íslands þar sem skoðað er undanhald Íslendinga frá Írak (skjöplist mér ekki samanstóð liðið okkar af einum fréttafulltrúa) og stuðningurinn við stríðið. Er ég enda mikill aðdáandi Jon Stewart.
Hér fer hann yfir helstu málefni liðinnar viku: Ögrarnir Bush gagnvart Íran og viðbrögð Bandaríkjastjórnar við fyrirætlunum Tyrklandsstjórnar að gera innrás í Írak:



Ekki þykir mér svo verra að meistari Stephen Colbert bjóði sig fram til forseta Bandaríkjanna:


View More Colbert Videos

Ég myndi kjósa Stephen Colbert ef ég gæti. Ég veit ekki hvort Jon Stewart ætli að bjóða sig fram, annars er ég klofinn á milli þeirra. Á hinn bóginn er erfitt að hafna manni sem getur gert svona flott kóreskt r'n'b-tónistarmyndband. Rain ain’t got nothin’ on him :) :



Báðir eru báðfyndnir, aðdáunarverðir og hugrakkir snillingar, hvor á sinn hátt. Hér má að lokum sjá myndband þar sem Stephen Colbert ræðir í viðtali um sig og Jon Stewart og mismunandi nálganir. Þetta er jafnframt eitt af fáum skiptum sem maður sér Stephen Colbert þar sem hann er ekki í karakter:

Minni kvenlegri hlið heilsað

Jæja, nú var ég búinn bisa við að meika mig í hátt í klukkutíma fyrir Halloween-partýið. Kemst svo að því að það er á morgun. Þar fer klukkutíma vinna bókstaflega í vaskinn. Á morgun þarf ég svoi að endurtaka sama leikinn.
Ég er ekki frá því að ég skilji núna betur þegar túlkur eru óratíma að gera sig fínar hverjar fyrir aðra og fyrir karlpeninginn og finni fyrir aukinni samkennd með þeim. I appreciate the effort. Respect.
Djöfullinn! Eins og þetta lítur nú flott út... :(

mánudagur, október 22, 2007

Annir

Ég mun víst eiga nokkuð annríkt næstu daga. Bæði er það annir sem ég þarf að sinna og sjálfskapaðar.
Ég þarf að troða inn tíma í vikunni til að fara með tveimur skjóstæðingum mínum í bæjarferð. Ég er sumsé núna í 20% vinnu á Kleppi í liðveislu. Hver ferð er upp í fjóra tíma í senn. Mun svo taka eina og eina 8-tíma kvöldvakt þegar vantar. Ég fékk annars hrós frá deildarstjóranum mínum fyrir nokkrum dögum, hún er mjög ánægð með mig og ferðirnar hafa gengið vel. Það þótti mér vænt um. Mér hefur enda alltaf þótt bæjarferðirnar skemmtilegastar í vinnunni á Kleppi.
Fyrir 7. nóvember þarf ég að vera búinn að vinna minn hluta í hópfyrirlestri um japanskar hrollvekjur. Sami hópur þarf líka að skila úthendum úr greinum og ég á eftir að fara yfir eina af þremur og lesa greinina. Fyrir mánaðarmót stefni ég á að reyna að þýða grein fyrir Frjálsa Palestínu, svo er samantektarverkefni ú Jane Austen-grein sem ég man ekki hvenær ég á að skila. Ég þarf að lesa mig upp, bæði bækur og greinar og horfa á 2 kvikmyndir. Á morgun fer ég í tíma og kór kl. 17:15-19:30. Miðvikudag fer ég væntanlega í aðra bæjarferðina auk þess að leika sem statisti í áramótaskaupinu. Sýnist samt að ég fari í aukatíma í Ingmar Bergman samdægurs og gæti ég því þurft að sleppa öðru hvoru. Á fimmtudag fer ég í tvöfaldan tíma, kór og raddæfingu og verður því lokið kl. 9. Á föstudag fer ég í tíma, hópurinn á hrollvekjur og ég fer í Halloween-party. Á eftir að útbúa mér búning. Á laugardag færi ég mögulega í aðra bæjarferð og svo er grímupartý kórsins um kvöldið.
Auk þess hef ég verið að vinna að pólítískri grein/bréfi sem mig langar til að senda eihverju dagblaðinu, en ég þarf að tryggja að hún sé "up to date" og veit ekki hvenær ég get gefið mér tíma í það.

Sem stendur er ég að lesa The Haunting of Hill House eftir Shirley Jackson, en hana lesum við í Hrollvekjukúrsinum. Góð bók, sú. Þá er ekki sannarlega ekki amalegt að sötra te og vera með upptökur frá 4. áratugnum með fiðlukonsert í D moll opus 61 eftir Ludwig van Beethoven og fiðlukonsert í E-moll opus 64 eftir Felix Mendelsohn í flutningi Fílharmoníusveitar Lundúna, þar sem ekki ómerkari maður en Fritz Kreisler leikur á fyrstu fiðlu, í eyrunum.
Ekki er þó ólíklegt að ég fari að skreiðast í bólið enda hef ég vakað of mikið og sofið of lítið síðustu daga.

sunnudagur, október 21, 2007

Af góðum ljóðum

Ljóðabók föður míns,Á mörkum, fær lofsamlega dóma á bls. 22 í menningarriti Fréttablaðsins í dag. Hún fór annars nýlega í aðra prentun.

Mér þykir líka ánægjulegt hvað ljóðabók Kristínar Svövu, Blótgælur, hefur fengið góðar viðtökur, ég bendi á Lesbókina og viðtal við skáldið á bls. 78 í Fréttablaðinu.

Ef þið hafið ekki keypt ykkur eintak af bókunum skuluð þið gera það hið snarasta eða eiga mig á fæti.

Árið var 1986...

... og ég var tveggja ára. Á því ári gaf hljómsveitin Metallica út plötuna Master Of Puppets, en sveitinni átti ég eftir að kynnast og falla fyrir 11 árum síðar, með kynnum mínum af plötunni ...And Justice For All, sem kom út næst á eftir Master..., en þetta var önnur þungarokkssveitin og þriðja þungarokksplatan sem ég fílaði. Fyrstu tvær voru Sehnsucht og Herzeleid með Rammstein. Ég er á því að það sé besta plata Metallica og einhver besta plata þungarokksins. Hún er alla vega ein allra uppáhalds þungarokksplatan mín. Hún fengi fullar fimm stjörnur hjá mér ef ekki væri fyrir hversu illa hún er hljóðblönduð. Master Of Puppets og Ride The Lightning fylgja svo fast á eftir. Hér var Jason Newsted kominn á bassann eftir að Cliff Burton fórst í rútuslysi. Mér hefur annars alltaf þótt Jason kúl og vanmetinn. Vegna hljómsins á Justice... er bassinn vægast sagt illgreinanlegur. Þarna voru þó einhverjar metnaðarfyllstu hljómsmíðar Metallica, í senn melódísk lög og hrátt þungarokk, bandið var fjandanum þéttara og kröftugra en andskotinn. Þeir höfðu líka aldrei hljómað jafn djúpir, reiðir og pólítískir og verið með jafn góða og beitta texta. Söngur James Hetfields hefur aldrei verið jafn flottur og á þessari plötu. The fire and the fury.

Sama ár og Metallica gaf út Master... léku þeir á tónleikunum hvaðan þetta myndband er komið, þar sem þeir leika For Whom The Bell Tolls. Það er skemmst frá því að segja að undirrituðum andaktung finnst þessi flutningur vægast sagt magnaður. Cliff fer auk þess á algjörum kostum, auk þess að hafa verið æðislegur bassaleikari var hann líka svo hrikalega kúl.




Metallica gerði sitt fyrsta tónlistarmyndband við eðallagið One sem var á Justice... Lagið byggir á kvikmyndinni Johnny Got His Gun sem Dalton Trumbo gerði eftir samnefndri stríðsádeiluskáldsögu sinni. Aðalpersónan berst í seinni heimsstyrjöldinni og stígur á jarðsprengju. Hann vaknar á spítala og er þar haldið á lífi með vélum. Hann sér ekkert, né heyrir, né getur mælt og getur hvorki hreyft legg né lið. Hann er eins konar lifandi dauður. Myndbandið sýnir annars vegar bandið að spila æi vöruksemmu en notar hins vegar myndbrot úr kvikmyndinni. Brotin smellpassa við lagið, veita því aukna dýpt og öfugt, samræmingin svínvirkar. Frá því að ég sá fyrst myndbandið hefur það haldist uppáhalds tónlistarmyndbandið mitt og það er ekki af ástæðulausu að það hefur iðullega unnið kosningar um besta tónlistarmyndbandið.

mánudagur, október 15, 2007

The Police hefur verið í mikilli spilun hjá mér og þeir eiga lag dagsins, Walking on the Moon.

föstudagur, október 12, 2007

Ég minni lesendur á 3ju alþjóðlegu ljóðahátíð Nýhils í dag á morgun og sunnudag.Sjá nánar hér. Mætið.

Þegar þetta er skrifað er ég með hið ágæta lag Bob Dylan,Jokerman , í hlustunum. Gaman að því.

fimmtudagur, október 11, 2007

Lag dagsins:For What It's Worth með Buffalo Springfield.

Peace Sells But Who's Buying? Af friðarsúlu og NATO-fundi

Ég hef blendnar tilfinningar gagnvart friðarsúlunni. Í sjálfu sér finnst mér hugmyndin falleg: "Imagine peace" og þetta er óneitalega býsna tilkomumikið, þó ég hafi nú aðeins séð súluna í úðamistri. Ég er auk þess aðdáandi Lennons, bæði held ég upp á tónlistina hans og ber virðingu fyrir honum og þeim boðskap sem hann breiddi út. Ég sé heldur ekki ástæðu til að efast um heilindi Yoko Ono.
Á hinn bóginn er ýmislegt kaldhæðnislegt við þetta allt saman. Þetta er ríkisstjórninni klárlega PR-stönt en friðasúlan endurspeglar síst utanríkisstefnu ísklenskra stjórnvalda eða friðarvilja þeirra. Ríkisstjórnin hefur stutt ólöglegt innrásarstríð í Írak, er á lista hinna viljugu þjóða og styður enn við “uppbyggingu” í Írak, þ.e.a.s. aðgerðir hernámsliðsins, leppstjórnarinnar og kóna þeirra. Svipað er svo uppi á teningnum í Afghanistan, við höfum aldrei andmælt hernáminu þar eða stríðsherrabandlaginu, heldur ljáum þeim stuðning með “friðargæslu”. Á sama tíma og friðarsúlan er tendruð er svo NATO-fundur í Reykjavík og þrjú herskip NATO í höfninni.

Það hefur vakið athygli mína hversu fjölmiðlar viðast hafa lagst sig fram við að forðast sem mest umfjöllun um mótmæli gegn NATO og fundinum um helgina. UVG auglýstu friðsæla og táknræna mótmælaathöfn laugardaginn 6. okt. Og Samtök hernaðarandstæðinga auglýstu fund í Litlu-Brekku í Bankastrætinu mánudaginn 6. október. Ég hafði rekist á eina litla frétt, að mig minnir á RÚV, fremur en Vísi, þar sem nefnt var að þrír mótmælendur væru að mótmæla við Laugardalshöll.Einnig var nefnt í fréttinni að álfyrirtækjum væri mótmælt og þjóðarmorðum og rústun náttúru væri líkt saman. Tókst mér hins vegar ekki að finna þessa frétt aftur. Að henni undanskilinni hef ég ekki séð eina einustu frétt um mótmælin, hvorki á RÚV, vísi, né mbl.is, utan eina. Hún hljóðar svo:

Mótmæli voru höfð í frammi við Laugardalshöllina í dag, þar sem Nato-þingið er haldið. Lögregla fór með ungan mann á stöðina en sleppti honum síðan. Sá hafði klifrað upp í flóðlýsingar-mastur með áróðursborða. Listamaður setti upp hápólitískt verk, segir í tilkynningu, og mótmælt var rekstri herstöðvar Nató í Hollandi. Í tilkynningunni kemur fram að nokkrir erlendir þingmenn hafi gefið sig á tal við mótmælendur og farið hafi vel á með þeim.

Takið eftir því að hvergi kemur fram fjöldi mótmælanda. Það þykir heldur ekki áróður þegar hernaðarbandalag fundar og reynir að afla fylgis en ef mótmælaborði er hengdur upp þá er það “áróðursborði”.
Hvernig fóru mótmælin fram? Hvernig voru þau sótt? Hvernig var fundurinn? Mættu margir? Hvað kom fram á mótmælunum og fundinum? Hvernig hljómar tilkynning mótmælandanna? Getur einhver frætt mig um það?

Hitt sem vekur ekki síður athygli er að Samtökum hernaðarandstæðinga var hvergi boðið að taka þátt í partýinu.

PS Ég er náttúruverndarsinni en þykir fólk vægast sagt á hálum ís þegar það er farið að leggja rústun náttúru og þjóðarmorð að jöfnu. Sjá skrif Evu um “sálarmorð”.

Pps Og já, það er rétt. Bjarminn frá súlunni minnir óneitanlega á Batman-merkið. Gotham City needs you.

Við tölum ekki lengur um stríð....

þriðjudagur, október 09, 2007

Support our troop!

Doddi benti mér á þetta skemmtilega myndband og því fannst mér tilvalið að deila því líka með lesendum þessa bloggs.

...

Danir nota upplýsingar sem eru fengnar með pyntingum

"Anders Fogh sagði að þótt Danir væru algerlega á móti pyntingum þá gætu yfirvöld ekki leitt hjá sér upplýsingar sem vörðuðu öryggi þegnanna. Jafnvel þótt þau grunaði að þær upplýsingar hefðu verið fengnar með pyntingum."

Auðvitað ertu fjandakornið ekkert á móti pyntingum ef þú ert tilbúinn að slafra í þig rotna ávexti þeirra möglunarlaust, þ.e. vafasamar upplýsingar sem hafa fengist við að kvelja fólk og láta það sæta niðurlægjandi meðferð. Ef ég væri pyntaður nógu lengi myndi ég eflaust halda því fram að amma mín hefði startað Skaftáreldum. Shoot and weep.

Lög dagsins eru að þessu sinni þrjú (með þeim fyrirvara að fleiri gætu bæst við): New Dawn Fades og Dead Souls með Joy Division og All The Madmen með David Bowie.

föstudagur, október 05, 2007

Lag dagsins: Life During Wartime með Talking Heads

Ástandið í Írak – Pallborðsumræður.

Ég bendi áhugasömum á að í dag, föstudaginn 5. október kl. 12 verða pallborðsumræður um Írak í Norræna húsinu. Á kvikmyndahátíðinni eru sýndar fjórar myndir sem nálgast ástandið frá ólíkum hliðum; Taxi To The Dark Side (hana hef ég séð og mæli með henni), Shadow Company, Meeting Resistance, og Iraq in Fragments. Leikstjórar tveggja síðastnefndu myndanna eru staddir á landinu og taka þátt í málþinginu. Þar verður jafnframt rætt um hvernig kvikmyndir geta sýnt ástandið í nýju ljósi. James Longley (Iraq in Fragments) mun hafa verið tilnefndur til Óskarsverðlaunanna fyrir mynd sína og Molly Bingham og Steve Connors (Meeting Resistance) hafa starfað sem blaðamenn og fréttaljósmyndarar. Davíð Logi Sigðurðsson blaðamaður stjórnar málþinginu.

sunnudagur, september 30, 2007

Lag dagsins: Atmosphere með Joy Division.


Missti af Control á kvikmyndahátíðinni í kvöld. Grmbl. Hún verður sýnd í eitt skipti í viðbót, en það er ekki ólíklegt að ég muni þurfa að velja á milli hennar og einhverrar annarar myndar sem mig dauðlangar sömuleiðis að sjá. Leikstjóri Control leikstýrði einnig þessu fallega myndbandi.

laugardagur, september 29, 2007

Kapítalismi

Ég meina, þetta er falleg hugsun, en hún gengur bara ekki upp.

Opinn fundur: Hvað er að gerast í Palestínu?

Opinn fundur verður haldinn í fundarsal Blindrafélagsins, Hamrahlíð 17, á morgun, sunnudaginn 30. september kl. 15.00.

Ziad Amro flytur ávarp. Ziad er félagsráðgjafi frá Hebron, stofnandi Öryrkjabandalags Palestínu og baráttumaður fyrir mannréttindum fólks með fatlanir.


Jón Magnússon alþingismaður segir frá nýlegri ferð sinni til hertekinnar Palestínu og Ísraels.


Ævar Kjartansson útvarpsmaður segir frá ferð sinni til hertekinnar Palestínu og Ísraels og sýnir myndir.


Fjölmennum! Allir velkomnir.

mánudagur, september 24, 2007

Fréttayfirlýsing frá Gush Shalom (á ensku, birtist á hebresku í Ha'aretz)

Not yet enough hell in Gaza?

19/09/07

The starving of the Gaza inhabitants is a crime and a folly. Mistreating a million and a half people will make them the most bitter of enemies. Instead of a cruel policy of naked force, we should negotiate with all Palestinians – including Hamas.

“With our own hands we are uniting a million and half people against us, in bitterness and hatred" says Gush Shalom (Israeli Peace Bloc). “The inhabitants of the Gaza Strip are completely dependent on Israel for their most basic livelihood. This complete dependence was created, consciously and deliberately, by all governments of Israel since 1967. The state of Israel cannot now just shrug off its responsibility for the fate of the inhabitants of Gaza. The people of the Gaza Strip have already been living for a long time in terrible squalor, on the very edge of starvation. Now we push them even much deeper into hell. The state of Israel is today roughly trampling International Law, in indiscriminate collective punishments of a whole civilian population. We, too, will eventually pay the price.

This policy of force and oppression is also emptying of content the negotiations supposedly taking place with Abu Mazen and the leadership he heads, presenting him and his followers as accomplices in the terrible suffering caused to their people. There can be no peace without talking to and negotiating with the entire Palestinian people, with all its parts including the Hamas leadership, which has explicitly expressed its willingness to discuss a cease-fire and a mutual end to attacks on both sides of the Gaza border. This is the alternative to the policy of trampling force whose main proponent is Defence Minister Barak, formally leader of the Labour Party - effectively leader of the Extreme Right in Israel”.

Hellisbúi

Innst í mínum helli
logar á fífustöng –
súgurinn leikur á stráfiðlu
við opna gátt.
Í steinrjáfrinu hanga
ljósbrotin klakaspjót:
hníga á odda fram
ískaldir dropar
falla falla
niður niður
koma mér í koll
– allt kemur mér í koll.
Ég er skógarmaðurinn
á Sjödægru:
líf mitt blaktir
á einni mjórri fífustöng


-- Jóhannes úr Kötlum, Sjödægra, 1955

fimmtudagur, september 20, 2007

Tónleikar fyrir Palestínu í kvöld - Fimmtudaginn 20. sept. á Organ

16.09.2007 Tónleikar fyrir Palestínu fara fram á Organ, Hafnarstræti 1-3, í kvöld, fimmtudaginn 20. september. Þar koma fram hljómveitirnar I Adapt, Skátar, Retro Stefson, For a Minor Reflection og >3 Svanvhít. Húsið opnar klukkan 20:30 og hefjast tónleikarnir klukkan 21:00. Aðgangseyrir er 500 krónur og rennur allur ágóði til Neyðarsöfnun Félagsins Ísland-Palestína til handa íbúum Palestínu.
Nokkuð er um liðið síðan Félagið Ísland-Palestína hélt síðast tónleika þegar Reykjavík!, Seabear, Wulfgang, Mr. Silla og Shadow Parade léku á vel heppnuðum tónleikum á Grand rokk þann 25. maí í fyrra. Fjölmargar af fræknustu rokksveitum og listamönnum síðustu ára hafa leikið á Palestínutónleikum síðustu ár - og má þar nefna KK, Mugison, Múm, Jakobínarína og Ensími.
Á tónleikunum á fimmtudaginn koma fram fimm hljómsveitir - sem allar munu koma fram á Iceland Airwaves hátíðinni í október. Til sölu verður varningur frá Nakta apanum og safndiskurinn Frjáls Palestína þar sem GusGus, Múm og Mugison eru meðal flytjenda.

Stöðvum múrinn!
Lögð verður áherslu á að safna fé fyrir fórnarlömb Aðskilnaðarmúrsins sem ísraelska hernámsliðið er að reisa á herteknu svæðunum - þvert á alþjóðalög, samþykktir Sameinuðu þjóðanna og úrskurð Alþjóðadómstólsins í Haag. Þúsundir Palestínumanna hafa misst lífsviðurværi sitt í kjölfar byggingu múrsins sem einangrar palestínskar byggðir og rænir ræktarlandi þeirra.
Þvert á það sem margir halda liggur múrinn ekki á landamærum Ísraels og palestínsku herteknu svæðanna - heldur á herteknu landi. Samkvæmt úrskurði Alþjóðadómstólsins ber Ísraelsmönnum að hætta byggingu múrsins þegar í stað, rífa þá hluta hans sem þegar hafa verið reistir og greiða fórnarlömbum hans skaðabætur. Aðildaríki Sameinuðu þjóðanna eiga að sjá til þess að úrskurðinum sé framfylgt - og er Ísland þar á meðal.

Helvítis viðbjóðslegu fasistasvín

Mér var illilega brugðið þegar ég las færslu bróður míns þar sem hann vísar á hlekk með myndbandi þar sem John Kerry fær fyrirspurn eftir fyrirlestur sinní Háskóla í Bandaríkjunum

Hafandi horft á þetta kýs ég sömuleiðis að skella hlekk á þetta. Spyrillinn í salnum fór aðeins yfir tímamörk spurningar og verðirnir taka hann og handjárna og rota hann með Taser-stuðbyssum. Ég ætlaði varla að trúa þessu fyrr en ég horfði á myndbandið. Andskotans helvítis hrottar. Ég veit varla hvort er ógeðslegra, aðgerðir varðanna eða það að samnemendur lyfta varla litlafingri honum til varnar og sumum virðist skemmt. Sannarlega óhugnarlegt ef málfrelsið er orðið svona þarna úti. Ef þú segir eitthvað sem valdinu mislíkar ertu handtekinn og rotaður með stuðbyssu. Ekki heldur félegt að lögreglan hér heima sé að íhuga að fara að nota þessar sömu stuðbyssur. Djöfulsins hryllingur.

"Ef málfrelsi hefur einhverja merkingu þá er það sú að geta sagt fólki það sem það vill ekki heyra."
-- Voltaire.

miðvikudagur, september 19, 2007

Lag dagsins: I Hate People með Anti-Nowhere League.

Símaversvinna getur stundum haft þessi áhrif á mig...

Ingmar Bergman

Meðal kúrsa sem ég er núna í er Ingmar Bergman: Uppreisn gegn föðurímynd. Sá um daginn aðra myndina sem ég hef séð eftir hann; Det sjunde innseglet. Var mjög hrifinn af henni. Hin myndin er uppfærsla hans á Töfraflautunni eftir Mozart og er hún svo sannarlega ekkert slor heldur. Var svo í tíma í dag þar sem við ræddum fyrrnefndu myndina. Líst vel á þennan kúrs. Hann reynist reyndar vera á sænsku en það kom mér á óvart hvað ég skildi og hvað ég gat tjáð mig á minni pan-skandinavisku. Um að gera að muna eftir að segja "just det", "vist" og jag VET" með reglulegu millibili.

Margt hefur verið skrifað og sagt um Ingmar Bergman í kjölfar andlát hans, en ég held að enginn toppi meistara Stephen Colbert og leyfi ég honum því að eiga síðasta orðið. :)

þriðjudagur, september 18, 2007

Dylan, maður. Dylan. Úff, já.



Hér flytur hann lagið It’s Alright Ma (I’m Only Bleeding) árið 1965. Mér er það óskiljanlegt að þetta hafi verið klippt út úr Don’t Look Back. Þvílíkur flutningur. Þvílíkt lag.

mánudagur, september 17, 2007

Hinn palestínski Mandela

Góð grein eftir Uri Avnery: The Palestinian Mandela . Þegar Fatah og Hamas takast á, og Vesturveldi kynda undir ófriðarbálið og hernámið hríðversnar binda æ fleiri vonir við palestínska andspyrnumanninn Marwan Barghouti. Hann er álitinn þjóðarhetja í heimalandi sínu óháð flokkslínum (hann er sjálfur í Fatah). Hann situr nú í ísraelska fangelsinu Hasharon. Uri Avnery ber Barghouti einnig saman við Nelson Mandela og sér að þeir eiga ýmislegt sameiginlegt. Hann er meðal fjölmargra sem berjast fyrir að Marwan Barghouti verði látinn laus. Lesið þessa grein.

...Both became national heroes behind prison bars. Both were convicted of terrorism. Both supported violent struggle. Mandela supported the 1961 decision of the National African Congress to start an armed struggle against the racist government (but not against the white civilians). He remained in prison for 28 years and refused to buy his freedom by signing a statement denouncing "terrorism". Marwan supported the armed struggle of Fatah's Tanzim organization and has been sentenced to several life terms.

But both were in favor of peace and reconciliation, even before going to prison. I saw Barghouti for the first time in 1997, when he joined a Gush Shalom demonstration in Harbata, the village neighboring Bil'in, against the building of the Modiin-Illit settlement that was just starting. Five years later, during his trial, we demonstrated in the courthouse under the slogan "Barghouti to the negotiating table, not to prison!" ...

Lag dagsins: Misery is the River of The World með Tom Waits af plötunni Blood Money.


Heimagerð Youtube-myndbönd eru misjöfn að gæðum. Þetta er með þeim flottari sem ég hef séð þar.

Everybody, row, everybody row!

laugardagur, september 15, 2007

Lag dagsins: Baby You're A Rich Man með Bítlunum.

Finntroll í kvöld. Kippis fyrir því.

miðvikudagur, september 12, 2007

Nú er úti veður vott...

....en engin ástæða til þess að láta allt verða að klessu. Í rigningu er t.d. gott að sitja með góða bók og góða tónlist á fóninum. Í mínu tilfelli er það Freedom Next Time eftir John Pilger og plöturnar Revolver með Bítlunum og Aftermath með The Rolling Stones.
Hyggst skella mér aftur á upplestur í Iðnó í kvöld, sem er hluti af Bókmenntahátíðinni sem nú stendur yfir. Hlýddi á Tracy Chevalier í fyrradag, þótti hún skemmtileg og keypti mér bók hennar, Burning Bright. Meðal upplesara í kvöld verður Roddy Doyle. Hann hef ég ekki enn lesið en hef heyrt afar vel af honum látið. Það segir mamma mín líka að minnsta kosti.

Lag dagsins: She Said She Said með Bítlunum af plötunni Revolver.

mánudagur, september 10, 2007

Ósmekkleg auglýsing

Þegar við Kristján vorum úti í Finnlandi hengum við einu sinni sem oftar á hótelherberginu og horfðum á sjónvarpið, skiptandi milli stöðva. Rákum við þá augu í auglýsingu nokkra á MTV. Þar sást luralegur karl í miklum hamagangi fyrir framan tölvuna og svitinn bogar af honum. Þó að myndavélinni væri ekki beint neðar en að bringu þurfti ekki mikið hugmyndarflug til að sjá að hann átti að vera að rúnka sér. Síðan birtist texti á skjánum: ”(Setjist inn há tala sen ég man ekki) women get sexually attacked by men every night. - Thank you for staying home tonight". (leturbreytingar mínar).

Ég gat ekki skilið þetta öðruvísi en svo að þessu væri beint til karlmanna, jafnvel til mín: Þakka mér fyrir að vera ekki úti í kvöld að nauðga konum.
Skilaboð mín til MTV: Étið þið skít.

Áfangasigur í Bi'lin og tónlistarpælingar

Uri Avnery skrifar að vanda góða grein um áfangasigur sem unnist hefur í palestínska þorpinu Bil'in á Vesturbakkanum. Bil'in hefur orðið að táknmynd fyrir andspyrnu gegn hernámsmúrnum í Palestínu. Samstaða og þrautsegja mótmælendanna sem hafa mótmælt friðsamlega á hverjum föstudegi í 135 vikur á aðdáun skilið, sérstaklega þegar litið er til þess að friðsamleg mótmæli hafa aðeins verið frá þeirra hálfu en hermenn hafa mætt þeim með barsmíðum, gúmmíkúlnaskothríð og táragasi, og handsamað marga.
Nú nýlega úrskurðaði Hæstirétturinn í Ísrael hluta múrsins ólöglegan og litlum hluta lands var skilað. Á sama tíma hefur hæstirétturinn hins vegar lagt blessun sína á aðra landtökubyggð sem reist var á landi Bil'in og hætta er á því að þessi litla aðgerð geti slegið ryki í augu fólks og virkað sem réttlæting frekara landráns. Lítill steinn í stórum múr, mætti segja, og er ég þá minnugur Pink Floyd. en þá á ég bæði við múrinn og þá hughyggju og hernám sem hann stendur fyrir, en það heldur áfram og fer hríðversnandi.
Uri Avnery segir að í þessari örvæntingarfullu báráttu sé jafnvel lítill sigur mikilvægur. Baráttunni er hins vegar langt í frá lokið. Það er bæði nauðsynlegt að brjóta niður veraldlega og huglæga múra og það er það sem mótmælendurnir í Bil'in og víðar berjast fyrir. "Écrasez l'infamme!", eins og var kjörorð Voltaire. "Mölvið hana, bölvaða!"
Fyrir þá sem vilja fræðast meira um múrinn bendi ég á þessa ágætu samantekt Gush Shalom.



And now for something completely different:

Eftir á að hyggja hefði ég e.t.v. átt að fara á tónleikana með Chris Cornell. Mín góða vinkona, Heiða gaf tónleikunum þrjár stjörnur í Mogganum. Þótti skorta þetta „hættulega“, „óbeislaða“ rokk, þetta hafi verið einum of slípað, session-legt hjá bandinu en best hafi tekist upp þegar Cornell tók lög kassagítar. Þetta virðist því hafa verið með snyrtimennskuna í fyrirrúmi en ekki nógu væld, svo ég vísi í kvikmyndina Með allt á hreinu. Ekki það, ég átti mjög ánægjulegt kvöld á Hressó og Highlander með kórfélögum.
Ég þarf að hlusta meira á kauða, er meira svona „casual fan“. Þekki einstaka lög með Soundgarden og sóló, hef náttúrulega heyrt og séð hitt og þetta í sjónvarpi, útvarpi og í gítarpartýum og hefur líkað vel. Gæti þó aðeins raulað She‘s Going To Change the World og Black Hole Sun.

Hef annars mestmegnis verið að hlusta á Tom Waits undanfarið. Used Songs, Franks Wild Years og The Heart of Saturday Night auk Russian Dance af plötunni The Black Rider, en mætti þó alveg fara að spila þá síðustu meira. Keypti mér líka Alice, Blood Money og Bone Machine úti og hafa þær allar verið í spilun. Platan Innuendo með Queen og margvísleg lög Nick Cave hafa einnig hljómað í eyrunum.

föstudagur, september 07, 2007

Í minningu Pamínu

Kötturinn minn, Pamína, er látin, 17 ára að aldri. Hennar verður sárt saknað. Heilsa hennar var orðin svo að það var aðeins um það að ræða að hún yrði svæfð eða að hún þyrfti að þjást, og hún átti hvort eð er stutt eftir.
Þar sem ég kveð ástkæran köttinn minn er ég þakklátur fyrir allar þær góðu minningar sem ég mun eiga um hana, þennan stóra, sterka og gáfaða kött, þennan skemmtilega, ljúfa og trygga vin sem hefur verið félagi minn frá því að við vorum bæði ungviði. Þakka þér fyrir samfylgdina, Pamína. Betri kött hefði ég ekki getað hugsað mér.

Bróðir minn minnist hennar líka á hversdagsamstri sínu.

Síðan er knúin af Blogger. Þórarinn Björn Sigurjónsson hannaði útlit.